Cacao + hazelnoten

Cacao + hazelnoten = Nutella !!

Toen ik een jaar of zes was, was de pot Nutalla een van mijn beste vriendjes. Elke ochtend voorzag ik mijn boterhammetjes van een flinke lik van het verrukkelijke bruine smeersel. Verhouding: 1snee brood- 3 eetlepels Nutella, onder het motto “ Mag het iets meer zijn? ”. Gezond ontbijt? Hmm, niet echt, maar het was lekker en dat is op die leeftijd het enige wat telde. 

Maar een mens wordt ouder, denkt meer na voor hij iets in z’n mond stopt en al na een paar jaar besloot ik dat het misschien toch beter was wat te gaan minderen. Op wat lichte afkickverschijnselen na, verliep het aan banden leggen van mijn Nutallaverslaving tamelijk vlot en na een paar maanden was ik volledig clean.
Nutella bleef echter mijn zwak punt. Angstvallig  meed ik de choco-rayon in de Colruyt en als er toevallig toch eens een pot Nutella het huis binnen raakte, verdreef ik hem zo ver mogelijk uit mijn zicht, om de kans op hervallen zo klein mogelijk te houden. 

Moraal van het verhaal: een leven zonder Nutella- het kan, maar aangenaam is iets anders.  Een alternatief was dus meer dan gewenst en ik vermoed dat ik met volgend recept dus heel wat van mijn lotgenoten een plezier zal doen: 100% guilt-free home-made Nutella. Hooguit 5 minuten werk, keilekker en veel gezonder.
Om bokes te eten met Nutella  (of Nutella met bokes) zoveel je maar wil! 

PS: Maakte deze getuigenis iets bij u los en wil u er graag over praten? Laat hieronder dan gerust een berichtje achter ;) 

Guilt-free Nutella (vegan)

                -      150g (geroosterde) hazelnoten, 1 nachtje geweekt en uitgelekt
                -      1 el kokosolie
                -      100 ml hazelnootmelk (eventueel zelfgemaakt)
                -      2 el dadelstroop, rijststroop, agave…
                -      30g cacaopoeder

Veel eenvoudiger kan denk ik niet: smijt alles in een klein keukenrobotje/blendertje en mix enkele minuten tot een smeuïg Nutella-achtig geheel.  Schep in een potje en smeer bokes dat het een lieve lust is :)

Opmerkingen, behoorlijk veel opmerkingen … 

1) Home-made Nutella is qua textuur niet volledig te vergelijken met echte Nutella. In huisgemaakte nutella zitten stukjes hazelnoot, daar valt nu eenmaal weinig aan te doen. Ik heb ooit mijn volledige potje door een zeef gehaald, met een fijnere choco tot gevolg, maar wat mij betreft is dit veel te veel werk en bovendien houd je op het einde nog maar half zo veel Nutella over. Sta je echter toch op een volledig brokjesloze choco en heb je ontzettend veel tijd en geduld, houd ik u natuurlijk niet tegen dit toch te doen. 

2) De hazelnoten roosteren is slechts een paar minuutjes werk, maar maakt echt een wereld van verschil qua smaak. Twijfel dus niet en rooster er op los. Na het roosteren kan je de noten eventueel van hun velletjes ontdoen door ze tussen een handdoek te wrijven: de bruine velletjes zullen vanzelf loskomen. 

3) Voor een smeuïgere textuur (maar wel een iets minder intense Nutellasmaak) vervang je de helft van de hazelnoten door geweekte cashewnoten. Volg verder gewoon het recept alsof er niets aan de hand is. 

4) Nutritionele info.

 Ik geef toe dat het een experimentje is en dat ik niet zeker weet of de gegevens volledig kloppen, maar het geeft toch eens een idee :)
In het eerste tabelletje vind je de nutritionele info van mijn versie van Nutella en in de tweede die van de klassieke Nutella. Zoals je ziet bevat de gezondere versie minder calorieën. "Maar wel meer vet!" ,hoor ik u denken. Ja, maar kijk even verder... Echte Nutella bevat véél meer verzadigde vetten (afkomstig uit palmolie), wat zoals we allemaal weten nefast is voor je gezondheid. Bovendien zitten er in de gezondere Nutella meer vezels, meer eiwitten en minder suiker. De moeite, niet?

An apple(cake) a day keeps the doctor away

Men zegt wel eens: 

“An apple a day keeps de doctor away.”

Een ideaal excuus om nog eens appelcake te bakken, lijkt me. :)

En wat voor een appelcake… Hij heeft iets weg van de klassieke quatre-quarts, maar dan met appels welteverstaan. Mooi gerezen, een beetje korrelig, toch smeuïg, licht vochtig door de appelstukjes en last but not least goudbruin gekaramelliseerde appelschijfjes bovenop.
En het beste moet nog komen: zero sugar (op die ene lepel in het toplaagje na), amper 50g kokosolie (in tegenstelling tot de 4 eieren en 250g boter van de klassieke cake) én niets dan plantaardige producten. 

“Klinkt geweldig”, denkt u vast.  Wel, beste mensen, geloof me vrij: het smáákt nog veel beter.

P.s: Kijk ook eens hier of hier.

Eenvoudige appelcake, vegan + suikervrij

 Vloeibare ingrediënten

-           100g  appelmoes

-          120 ml sojamelk of een andere plantaardige melk

-          50g kokosolie, gesmolten

-          ½ tl stevija (99% stevia, te koop de natuurwinkel) of 14 el Pure Via stevia (= de stevia die je in de supermarkt vindt, bevat veel vulstoffen en is dus minder gezond)

-          1 tl appelazijn

-          Snuf zout

-          2 el vanille-extract
-     2 el agavesiroop

Droge ingrediënten

-          200g zelfrijzend bakmeel
-     75g amandelpoeder

-          1 el bakpoeder

-          1/2 tl natriumbicarbonaat

Afwerking

-          2 grote, knapperige appels, geschild

-          1 el honing, agave- of rijststroop

-          1 el neutrale olie, ik gebruikte arachideolie

-          2 el sojamelk

-          1 el riet-, dadel- of kokosbloesemsuiker

1. Bekleed de bodem van een kleine springvorm met bakpapier en vet de randen in. Verwarm de oven voor op 180°C.
2. Mix alle vloeibare ingrediënten in de keukenrobot of gewoon met de mixer.                              
3. Zeef de droge ingrediënten door het vloeibare mengsel en roer kort tot alles mooi gemengd is.
4. Snijd 1 appel in kleine blokjes en roer ze door het deeg.
5. Schep het deeg in de springvorm.
6. Snijd de andere appel in plakjes en schik die plakjes bovenop het deeg.
7. Bak de taart 45 minuten op 180°C.
8. Meng de honing/siroop, de olie, melk en rietsuiker door elkaar. Haal na 45 minuten de taart uit de oven, giet het mengsel erover en bak de appeltaart nog een tiental minuten, tot ze mooi goudbruin en gekaramelliseerd is.  
9. Laat afkoelen, ontvorm en serveer met een pluizig deken en een dampende kop yogithee. 

--> Onze hond Vippi zag zo'n stukje appelcake ook wel zitten :)

Tofu + Chocolade

Dé angst van elke minder doorwinterde vegetariër en door vleeseters vaak de reden waarom ze vegetarisch eten catalogeren onder “smakeloos” en “oneetbaar”. Ja, u raadt het al: ik heb het over tofu.

Om heel eerlijk te zijn: ik was er aanvankelijk ook niet zo gek op. Volledig onterecht, besef ik nu, want tofu is een van de meest veelzijdige ingrediënten van de vegetarische keuken. Er bestaan 2 soorten tofu. Enerzijds heb je de meest gekende, stevige variant, die ideaal is om te marineren en te gebruiken in wok, noedelsoep, salades of gemixt met wat andere smaakmakers tot balletjes of burgers. Anderzijds bestaat er ook nog silken tofu. Die laatste is iets minder gekend (enkel te koop in bio- en natuurwinkels) en wat mij betreft net als zijn stevige broertje ontzettend ondergewaardeerd. Ik gebruik silken tofu voornamelijk in gebak (in plaatst van eitjes en boter) of als basis voor romige desserts zoals bijvoorbeeld tiramisu of … chocomousse.

Silken tofu chocomousse.          
Het klink u waarschijnlijk niet al te smakelijk in de oren (chocolade en tofu?! tofu in desserts?! ), maar daar zal u wellicht anders over denken zodra u het eens geprobeerd heeft. Met het basisrecept maak je een soort chocoladepudding, voor een iets decadentere chocomousse-versie spatel je er simpelweg nog wat sojaslagroom onder. Afwerken doe je met al wat je maar lekker vindt: chocoladeschilfers, cacaonibs, frambozen (uit de diepvriezer welteverstaan) of (waarom ook niet) een extra wolkje slagroom.

En tot slot nog een kleine tip:   
Ikzelf doe niets liever dan alternatieve, op het eerste zicht afschuwelijk klinkende dingen te proeven of zelf uit te proberen (brownies op basis van linzen, chocomousse van avocado, cake met zoete aardappel… Why not?), maar ervaring leert mij dat niet alle mensen even open-minded zijn (mijn eigen moeder bijvoorbeeld) en niet eens willen proeven als ze horen waarvan het gemaakt is. Vandaar dat het me geen slecht idee lijkt om tegenover deze mensen subtiel te verzwijgen waarvan dat wat je ze voorschotelt nu precies gemaakt is. Wanneer ze je likkebaardend om een tweede portie komen vragen, vertel je hen dat ze zonet een potje rauwe tofu naar binnen gespeeld hebben. Geloof me: voor de reactie die daarop volgt alleen al zou je deze chocomousse moeten maken. :)

Chocoladepudding of -mousse

-          400g silken tofu

-          40g cacaopoeder

-          Mespunt stevia (naar smaak)

-          Snuf zout

-          Enkele drupjes vanille-extract

-          15 dadels, ontpit en fijngesneden

-          250 ml sojamelk

-          2 el chiazaad of gebroken lijnzaad

-          1 el bruine rijststroop (of honing)

-          Voor de durvers : een flinke snuf chilipoeder

-          Voor erbij: frambozen(diepgevroren), cacaopoeder, cacaonibs, chocoladeschilfers, sojaslagroom …

-          Extra voor chocolademousse: 150ml sojaslagroom

1. Doe de dadels, het lijnzaad en de sojamelk in een microgolfovenbestendig kommetje en verwarm gedurende 1 min 30s in de microgolfoven. Laat het mengsel even staan zodat de chiazaadjes wat kunnen indikken.
2. Giet het mengsel in de blender en mix op volle snelheid tot een gladde massa.
3. Doe de tofu, het cacaopoeder, de stevia, vanille-extract en agavesiroop in de blender en mix opnieuw tot iets wat (dat is althans de bedoeling) sterk op chocoladepudding lijkt.
4. Als je bedoeling was om chocoladepudding te maken, ben je nu klaar. Wil je chocomousse, dan moet je enkel nog de sojaroom opkloppen en voorzichtig onder de pudding scheppen.
5. Verdeel de pudding/mousse over een paar potjes, laat opstijven in de koelkast en versier met wat cacao, frambozen, cacaonibs en/of agavesiroop. Een extra dotje slagroom kan natuurlijk ook.