Creepy karamel appels

Volgende week is het Halloween!

Ik herinner me nog die keer in de lagere  school, toen ik met een paar vriendinnen op trick-or-treat-ronde ging in ons dorp. We moesten aan iedereen die de deur opendeed, verbaasd 4 in heksen en zombies verkleedde kleine meisjes te zien, uitleggen waarom we nu juist voor hun deur stonden en het gerechtigd vonden snoep te eisen. Halloween was nog niet bepaald ingeburgerd, zeker niet in die tijd en in het boerendorp waar ik woon en de gemiddelde inwoner 79 jaar en slecht te been is. Onze snoepronde verloor dus wat van zijn charme. Maar goed, we kregen snoep, we waren blij.

Ik wilde altijd dat ik op 31 oktober heel even in Amerika kon wonen. Voor een klein kind leek die dag me de hemel, de topdag van het jaar. Als je het mag geloven, maakt elke oma en elk gezin op die dag een hele hoop zelfgemaakte Halloweensnoepjes klaar. Om ter lekkerst, om ter meest. Moet gewoon geweldig zijn als kind.

Dit jaar besloot ik zelf een Halloweenzoetigheid te maken en zo de echte Amerikaanse huismoeder in mezelf eens volledig te laten gaan. Ik struinde langs een heleboel overzichten op blogs en recepten op Pinterest en kreeg zo naderhand een beeld van de traditionele zoetigheden waarmee, de Amerikaanse kinderhandjes op 31 oktober gevuld worden.Peanutbuttercups, huisgemaakte snickers, heksenkoekjes en ander zoets in enge vormen. Eén ding sprong me meer dan de rest in het oog: karamel appels. Blijkbaar zijn deze een traditional op Halloween.

Nu wil het toeval dat ik gek ben op karamelappels. Nu ja, toch als die vergelijkbaar zijn met die rode kermisappels van bij ons, wat ik veronderstel. Traditioneel al ik 1 keer per jaar zo’n appel op  de kermis in onze stad. Helaas werden ze uit mijn leven verbannen door het ijzerdraadje dat nu voorkomt dat mijn tanden terug in konijnenstand gaan staan. Op de kermis lopen, die appels zien en weten dat ik er geen mag, het blijft altijd een pijnlijke zaak.

Mijn beslissing was dus snel gemaakt en ik begon  te experimenteren met gezonde karamel en appels. Uiteindelijk besloot ik dat een volledige appel in karamel hullen nogal een gedoe en verschrikkelijk onhandig was. Een gezellige karamel-appeldip leek me een zeer mooi alternatief.

Karamel en appels.

Gezond en ijzerdraad-proof.

Ikke blij.

P.S. Voor deze karamelappels hoeft het geen Halloween te zijn. Ze zijn op elke dag van het jaar verslavend lekker.

Gezonde karamel-appels

-          15 zachte, grote dadels, ontpit

-          2 el ahornsiroop

-      1 el amandelboter of gemengdenotenboter

-          Zeezout

-          2 erg lekkere, knapperige appels

-          Amandelschilfers, optioneel

1. Snijd de dadels in stukjes, doe ze in een kommetje en zet ze half onder met water.
2. Laat de dadels ongeveer een uurtje weken in het water. Ongeduldig? Ik ook, dus zet ik mijn potje altijd voor anderhalve minuut in de microgolfoven. Hetzelfde effect als weken, maar dan tien keer sneller.
3. Voeg de ahornsiroop, notenboter en het zout toe aan je geweekte/verarmde dadels en mix in een kleine keukenrobot of met de mixer tot een mooie, gladde karamelkleurige dip. Vind je de dip wat te vast, voeg dan in kleine beetjes nog wat water toe.
4. Snijd je appels in partje  en zet ze samen met de amandelschilfers en het kommetje karamelsaus op tafel.
5. En nu: dippen maar! 

Vitaliteit/ kleur met een rietje

Aan karakter wil het me tijdens de vakantie al eens ontbreken. Ik heb zoiets van “Ge hebt al heel het jaar uwe nikkel afgedraaid en uw best gedaan, nu moogt ge er een keer van genieten!” en “Niks moet, alles mag!”… Van die dingen.

En als niks moet, durf ik al eens te vergeten dat gezond eten en regelmatig wat sporten niet gaat om iets wat je moet doen, maar om iets wat je wil doen, simpelweg omdat je je er zoveel beter door zal voelen. Bijgevolg ging mij work-out plan volledig de mist in en denken mijn loopschoenen intussen dat ik hen verstoten heb. Daarnaast dwingt veel uit eten gaan je er als vegetariër vaak toe je tot het melk-kaas-eieren-vegetarisme te bekeren en zou een mens op de lange duur nog een moord plegen voor wat kikkererwten en tempé. De vakantie heeft enorm deugd gedaan hoor, daar niet van, maar mijn lichaam begint om aandacht te snakken.

Dat is wat ik vorige week inzag. Ik voelde me schuldig en dom dat ik dat nu pas besefte en dat de vermoeidheid en hoofdpijnen, ondanks het lakse vankatieleven, wel eens een secret message van mijn lichaam zou kunnen zijn  waarin het oproept tot actie. Tijd om daar eens verandering in te brengen!

Dagelijks yoga, afgewisseld door wat pilates. Check.

Loopschoenen afstoffen. Check.

Op tijd gaan slapen. Check.

Nu is het bovenstaande in combinatie met wat meer letten op mijn voeding waarschijnlijk wel voldoende en voel ik na dat weekje al duidelijk het verschil. Toch wilde ik iets maar. Meer voor de fun dan omdat het nodig was. Dus toen ik Instagram doorsnuisterde en foto’s van “revitaliserende” sapjes zag, wist ik wat me te doen stond.

Samen met vriend lief, haalde ik onze eeuwenoude sapcentrifuge boven en begonnen we als bezeten sapjes te maken. Geen groentje of vruchtje was nog veilig.

Donker paars, feloranje en gifgroen schitterden de sapjes even later in hun glas.  Alleen al voor de kleur zou een mens in de “revitaliserende sapjes” vliegen.

Voor het “revitaliserd” effect zou ik het op zich niet doen. En ook niet voor de afwas… *

Sapjes maak je omdat je ze lekker vindt (vooral de groene viel bij mij erg in de smaak), omdat je al eeuwen een sapcentrifuge staan hebt en niet weet wat ermee te doen of omdat iedereen tegenwoordig zo into sapjes is en je het zelf ook eens wil proberen.

U  ziet het: redenen genoeg. Give it a try!

*Was de centrifuge meteen af. Maar dan echt direct. Niet eerst sapjes proeven, neenee eerst afwassen of u zit geheid in de u weet wel.

Niet zo heel erg revitaliserende, maar wel lekkere sapjes  

Paars sapje

2 grote trossen paarse druiven
4 appels
Eventueel wat honing, hangt af van hoe zoet je druifjes zijn

Oranje sapje 

10 wortels
1 duimgroot stuk gember
4 appels

Groen sapje

2 grote handenvol boerenkool
5 appels

Voor elk sapje dezelfde werkwijze. De vruchten en groenten hoeven niet geschild te worden. Het is wel aan te raden het klokhuis uit de appel te doen en de druiven van hun steeltjes te halen. Verder snijd je alles in grove stukken en pers je deze in je centrifuge. Snel opdrinken, zodat de vitamientjes niet verloren gaan. 

Eindelijk chocoladetaart!

“We’ll be back.”

Dat waren onze woorden na het succes van de -naar onze bescheiden mening- geweldige, legendarische vegan donuts van vorig jaar. Niet voor het één of het ander, maar het lijkt me zeer de moeite dat receptje nog eens te bekijken. Je vindt het hier (gewoon klikken).

‘We’ zijn opnieuw die ene vriendin en ik. Noem ons het olijke kerstduo, want putje zomer naar Michaël Buble’s Christmas CD luisteren en ter afwisseling naar Nigella’s Christmas Kitchen kijken, is nu eenmaal wat we doen. Kerst-, open haard-, wollige dekentjes- en wintergeobsedeerd als we zijn. Een beetje raar  zijn we ook wel, maar dat doet zoals gezegd geen pijn.

Naar aloude traditie kwamen we deze vakantie weer een keer samen om onze culinaire, creatieve uitspattingen een plaatsje te geven en waagden we ons in de uithoeken van het bakuniversum.

Klaar om de vegan bakwereld opnieuw een openbaring rijker te maken.

Onbevreesd.

Onbezonnen.

Maar helaas….

Inspiratieloos.

Niet dat we niet wisten wat te maken. Wél dat  we niet meteen een idee hadden hoe eraan te beginnen.

Het concept was nochtans eenvoudig:
 Ik vroeg aan de vriendin  in kwestie wat ze graag wilde veganizen. Vriendin in kwestie is een vrouw in hart en nieren, dus het antwoord lag voor de hand: een decadente chocoladetaart, met alles erop en eraan. Meteen begon er iets in mij te knagen, want als ik heel erg eerlijk ben, heb ik een lichte vegan chocoladetaartfobie. Vegan en gezonde chocoladetaart maken, is iets wat me maar niet wil lukken. Of toch niet helemaal. De taart is nooit zoals ik ze wil. Te bitter, niet zoet genoeg, te droog, te nat, niet gerezen… Het is altijd wel iets en na een poging of 20, had ik me erbij neergelegd dat chocoladetaart me nu eenmaal nooit ging lukken en had ik mijn gezondere chocoladetaartdroom het afgelopen jaar gelaten voor wat hij was.

Toen we in de keuken stonden, hadden we dus niet onze gewoonlijke “we smijten wat vanalles bij elkaar en hopen dat er iets lekkers uitkomt”-drive van gewoonlijk.

Zoals het licht-inspiratieloze mensen betaamd, zochten we onze toevlucht tot Pinterest. Even later hadden we een recept dat  we tegen al onze principes in volledig navolgden. We voelden ons wel een beetje schuldig dat we zelf niets hadden durven verzinnen, maar dat knagend gevoel verdween als snel eens we het heerlijk zoete chocoladebeslag in de vorm goten en nadien de pot uitlikten. Dit kon wel eens een erg lekkere, gezondere chocoladetaart worden…

En dat werd het. Niet als dusdanig gerezen, maar wel vol en chocoladeïg. Net zoals we ons een chocoladetaart voorstelden.

Om onze creatieve zelven toch nog een beetje te uiten, maakten we zelf een sausje voor over onze taart. En daarna volgden de traditionele belachelijke selfies en lachten we onszelf buikpijn... 

Ons doel om weer een legendarisch recept te verzinnen was dan wel niet bereikt, maar we hadden nu wel een heerlijk vegan recept voor chocoladetaart en bovenal hebben we ons een hele middag ontzettend geamuseerd. En plezier maken en genieten is toch waar samen koken in de eerste plaats om zou moeten draaien, denk ik dan. 

Decadente chocoladetaart
Gebaseerd op een recept van MinimalistBaker 

Natte ingrediënten

-          4 el gemalen lijnzaad + 12 el water

-          250 ml havermelk

-          1 ½ tl appelciderazijn

-          1 zakje bakpoeder

-          150 ml kokosnectar, agavesiroop, ahornsiroop of honing (niet vegan)

-          150g kokosbloesemsuiker

-          13Og gesmolten kokosolie

-          1 el vanille-extract

-          500g appelmoes (gemixte rauwe appel)

Droge ingrediënten

-          Een snuifje zout

-          120g ongezoet  cacaopoeder

-          120g amandelmeel

-          50g havermeel (fijngemalen havervlokken)

-          200g zelfrijzend bakmeel

Voor het chocoladesausje

-          Kokosroom van 1 blik kokosmelk

-          3 el cacaopoeder

-          2 el ahornsiroop

-          Snuifje zout

1. Mix alle natte ingrediënten in de blender tot een gladde massa.
2. Meng in  een grote mengkom de droge ingrediënten door elkaar.
3. Meng de  natte mix onder de droge en roer tot een glad, doch stevig beslag.
4. Giet het beslag in een met bakpapier beklede, ronde springvorm en bak de taart gedurende 45 minuten tot een uur in de voorverwarmde oven op 180°C of tot een prikker droog uit het midden van de taart komt.
5. Meng intussen alle ingrediënten voor het  sausje door elkaar.
6. Laat de taart afkoelen en serveer met de chocoladesaus en eventueel wat besjes en gehakte walnoten.

 

Over Euforie en Appelkruimelrepen

Eindelijk.

Gedaan.

Na al 6 weken bureauzitten, naar boeken en PowerPoints staren, een ongezonde hoeveelheid stress en ook wel een aardige portie geween en geklaag tegen menig ouder en vriend, kwam er op een mooie zonnige donderdag eindelijke een eind aan die eindeloos durende examenperiode. Ik vermoed dat hierbij weinig uitleg vereist is: ik ben behoorlijk euforisch momenteel. Euforie die misschien wel even snel weer zal gaan als ze is gekomen, want the moment of truth waarop de resultaten bekend gemaakt worden, lonkt. Maar dat probeer ik nu even in een ver uithoekje in mijn hoofd te duwen.

Het is vakantie!!

( Ik herhaal het hier even omdat ik het nog steeds niet kan geloven en nog altijd denk dat ik wakker zal worden uit een droom, terwijl ik lig te kwijlen op een of ander chemie- of fysicaboek.)

Om de vrijheid te vieren werd er gebakken, want ja mijn leven is zo boeiend dat ik feest vier door met bloem en kokosolie te knoeien. En neen, ik ging niet zoals iedere normale student naar Werchter. En ja, ik had daar op een gegeven moment wel een beetje spijt van. Maar bakken is ook leuk. En ik bedoel: na die examens, is alles wat niets met een bureau, een pen en papier te maken heeft gewoon geweldig. Het doet je wel de kleine dingen appreciëren, dat studeren.

Mijn post-examenparty bestond er dus uit iets te verzinnen met de 2 kg zielige appels die nog in onze fruitschaal lagen en dringend op moesten omdat we morgen op reis vertrekken.

Het werden appelkruimelrepen. Crumble in een reep zeg maar.

Geïnspireerd op mijn vriend die gek is op de kruimellaag van mijn crumble, maar het minder op het fruit eronder begrepen heeft. Iets wat mooi uitkomt aangezien ik bij het opscheppen net altijd stiekem meer appeltjes probeer te verzilveren dan er mijn stukje toebehoort.

Een meer dan waardig receptje voor onze appels en heerlijk krachtvoer voor die veel te lange autorit die ons te wachten staat.

Appelkruimelrepen  

-          10 appels, geschild en in blokjes

-          450g volkoren speltmeel of een andere bloemsoort naar keuze

-          300g havervlokken

-          250g gesmolten kokosolie

-          100g kokosbloesemsuiker

-          4 el honing  of ahornsiroop

-          Snuifje zout

-          2 tl kaneel

-      100g verkruimelde speculaasjes

1. Meng  de bloem met de havervlokken, de olie, suiker, honing, het zout en de kanaal. Het moet de structuur van grove kruimels hebben die je toch makkelijk samen kan drukken.
2. Bekleed een grote, platte, rechthoekige schaal met bakpapier en verwarm de oven voor op 190°C.
3. Duw 1/3 van het deeg stevig aan op de bodem van de vorm. Dit vormt de bodem van de reep.
4. Meng 1/3 door de appelstukjes en druk ook dit stevig aan op de bodemlaag.Door het overblijvende deeg meng je de verkruimelde speculoosjes. Daarna verdeel je dit deel over de appellaag en druk je alles opnieuw stevig aan. Dat aandrukken is belangrijk om te voorkomen dat je repen straks volledig uit elkaar zullen vallen.
5. Bak de repen in 30 minuten mooi stevig en goudbruin.
6. Haal de plaat uit de oven en laat alles zeker een uur afkoelen.
7. Snijd tot slot de grote reep nu in kleine vierkante of rechthoekige, hapklare repen. 

Rheum rhabarbarum

Examens houden de rabarber niet tegen te groeien. 

Met "de rabarber" heb ik het dan niet over onze rabarber, want die lijkt altijd wel een reden te vinden om niet te groeien. 

Wel de rabarber van de buren, van wie de arme plant aangevallen werd door hun puppy (’t is een nogal enthousiast beestje…). De rabarber moest dus dringend geoogst worden, voor het hondje de hele oogst verwoestte en aangezien ze zelf geen weg konden met 10 kilogram van die blozend rode stengels, werd er ons een gulle portie gedoneerd.

Bij deze: rabarbercrumble, gesponsord door onze buren. 

En door hun puppy. 

Rabarbercrumblevegan

•  1 grote bussel rabarber, zo’n 10 stengels
• 3 appels
• 2 peren
• 3 lepels appelstroop of honing, eventueel wat meer als de rabarber erg zuur is
• 1 el puur vanille-extract

Voor de crumble

• 150g bloem ( ik gebruik vaak volkoren speltmeel, maar zelfrijzend bakmeel werkt evenzeer)
• 100g havervlokken
• 100g gesmolten kokosolie
• 50g kokosbloesemsuiker
• 2 el honing  of ahornsiroop
• Eventueel  1 handvol fijngemalen noten
  of (iets minder gezond en niet vegan, maar dat mag ook al is) 100g verkruimelde speculaasjes
• Snuifje zout
• 1 tl kaneel

1. Schil de rabarber en snijd hem in grove stukken. Doe ze samen met een eetlepel water of 2 in een grote kookpot en laat hem op een zacht vuurtje stoven tot hij gaar, maar nog niet volledig uit elkaar gevallen is.

2. Snijd de appels en peren (met schil) in grove stukken en doe ze bij de rabarber.

3.Smelt de appelstroop door hem 40 seconden op te warmen in de microgolfoven en roer hem onder de appels en de rabarber. Proef even. Het moet licht zuur, maar toch net zoet genoeg zijn. Als het nog niet naar je zin is, voeg je nog wat extra appelstroop of wat honing toe.

4. Schep het fruitmengsel in een ovenschaal.

5. Meng in een aparte kom alle ingrediënten voor de crumble. Het moet een- u raadt het nooit- kruimelige structuur krijgen. Als het iets te sterk op deeg (als brood- of erger nog pannenkoekendeeg) lijkt, dien je wat extra havervlokken toe te voegen.

6. Verdeel de crumble over het fruit en zet de schaal voor zo’n 30 minuten in de oven op 180°C.

Voor mensen zonder geduld: rechtstreeks uit de oven eten kán, maar houd dan wel een paar liter ijskoud water in de buurt. (de suiker in de crumble karamelliseert en dat is, ik spreek uit ervaring, behoorlijk heet …)

7. Even laten afkoelen dus en dan kan niks er u nog van weerhouden met een lepeltje in deze zalige lekkernij te duiken.

Reality strikes ...

An apple(cake) a day keeps the doctor away

Men zegt wel eens: 

“An apple a day keeps de doctor away.”

Een ideaal excuus om nog eens appelcake te bakken, lijkt me. :)

En wat voor een appelcake… Hij heeft iets weg van de klassieke quatre-quarts, maar dan met appels welteverstaan. Mooi gerezen, een beetje korrelig, toch smeuïg, licht vochtig door de appelstukjes en last but not least goudbruin gekaramelliseerde appelschijfjes bovenop.
En het beste moet nog komen: zero sugar (op die ene lepel in het toplaagje na), amper 50g kokosolie (in tegenstelling tot de 4 eieren en 250g boter van de klassieke cake) én niets dan plantaardige producten. 

“Klinkt geweldig”, denkt u vast.  Wel, beste mensen, geloof me vrij: het smáákt nog veel beter.

P.s: Kijk ook eens hier of hier.

Eenvoudige appelcake, vegan + suikervrij

 Vloeibare ingrediënten

-           100g  appelmoes

-          120 ml sojamelk of een andere plantaardige melk

-          50g kokosolie, gesmolten

-          ½ tl stevija (99% stevia, te koop de natuurwinkel) of 14 el Pure Via stevia (= de stevia die je in de supermarkt vindt, bevat veel vulstoffen en is dus minder gezond)

-          1 tl appelazijn

-          Snuf zout

-          2 el vanille-extract
-     2 el agavesiroop

Droge ingrediënten

-          200g zelfrijzend bakmeel
-     75g amandelpoeder

-          1 el bakpoeder

-          1/2 tl natriumbicarbonaat

Afwerking

-          2 grote, knapperige appels, geschild

-          1 el honing, agave- of rijststroop

-          1 el neutrale olie, ik gebruikte arachideolie

-          2 el sojamelk

-          1 el riet-, dadel- of kokosbloesemsuiker

1. Bekleed de bodem van een kleine springvorm met bakpapier en vet de randen in. Verwarm de oven voor op 180°C.
2. Mix alle vloeibare ingrediënten in de keukenrobot of gewoon met de mixer.                              
3. Zeef de droge ingrediënten door het vloeibare mengsel en roer kort tot alles mooi gemengd is.
4. Snijd 1 appel in kleine blokjes en roer ze door het deeg.
5. Schep het deeg in de springvorm.
6. Snijd de andere appel in plakjes en schik die plakjes bovenop het deeg.
7. Bak de taart 45 minuten op 180°C.
8. Meng de honing/siroop, de olie, melk en rietsuiker door elkaar. Haal na 45 minuten de taart uit de oven, giet het mengsel erover en bak de appeltaart nog een tiental minuten, tot ze mooi goudbruin en gekaramelliseerd is.  
9. Laat afkoelen, ontvorm en serveer met een pluizig deken en een dampende kop yogithee. 

--> Onze hond Vippi zag zo'n stukje appelcake ook wel zitten :)