Ontbijtvrijheid

Een week geleden verstootte ik na 7 weken eindelijk mijn bureaustoel, ontdeed ik me van de gewoonte om  voor het slapengaan een kwartiertje te huilen van frustratie en stookte ik met veel plezier de haard aan met onder meer mijn cursussen dierkunde, wiskunde en moleculaire biologie.

Oké, dat van dat verbranden, hoef je niet al te letterlijk te nemen. Zoveel ballen heb ik (net) niet. Maar mentaal heb ik die hoop gebladerte, die de afgelopen weken letterlijk geïmpregneerd raakte door zweet en tranen, meermaals verscheurd en verbrand. Ook de geest van de enthousiaste student heeft zo z’n limieten. 

Die verdomde examens zijn dus eindelijk achter de rug en ik ben daar nog niet weinig content over.

Al was het maar omdat ik nu eindelijk eens iets anders dan havermout met wortel en kaneel kan eten als ontbijt. U moet weten dat bijgelovige ik nu ongeveer 6 jaar geleden een artikel las over de slimme Zweedse kindjes die op school elke dag  dat bewuste haver-wortelontbijtje voorgeschoteld kregen. Dat artikel wees dat vreemde ontbijt aan als dé reden waarom het hier  slimme en geen domme Zweedse kindjes betreft. Voor mij was dit genoeg om sindsdien elke examenperiode, elke dag zonder uitzondering dit oranje papje naar binnen te spelen. In het middelbaar, met een examenperiode die maximaal 3 weken duurt, valt dat nog best mee.  Op de unief, waar een examen-/blokperiode gemiddeld 7 weken aanhoudt, kan dat bijgeloof-ontbijt al eens serieus beginnen tegen steken. Maar bijgeloof is bijgeloof en zonder mijn worteltjeshavermout, zou ik vast en zeker buizen, dus at ik van de eerste tot de laatste dag flink mijn kommetje leeg.

Sinds vorige vrijdag is er terug ontbijtvrijheid. Eindelijk.

Ik vierde mijn vrijheid met talloze ontbijtexperimenten, waarvan je het recept voor mijn huidige favoriet hieronder vindt: kokosamarantpudding met granaatappel en walnoot. Lekker romig en zoet en –in mijn situatie niet geheel onbelangrijk- compleet wortel- en havermoutloos.

Kokos-amarantontbijt met walnoot en granaatappel

Voor 2 ontbijtjes

• 1 kop amarant, gespoeld
• 1 kop kokosmelk
• 1 kop water
• Extra kokosmelk
• Ahornsiroop
• Granaatappelpitten
• pompoenpitten
• Walnoten

1. Doe de amarant samen met de kokosmelk en het water in een kleine kookpot.
2. Kook de pap zo’n 20 minuten op een middelhoog vuur, of tot ze mooi romig en gaar is. Roer regelmatig.
3. Verdeel de pap over 2 kommen en roer er zoveel ahornsiroop door als je lief is.
4. Giet er een klein beetje extra kokosmelk over en garneer met veel granaatappelpitjes, pompoenpitten en walnoten. 

Granola

{Sfeermuziek}

Wie mij al een tijdje volgt, kent intussen wel mijn granola-kersttraditie. In het kort: elk jaar geef ik papa granola cadeau. Elk jaar een andere soort. Dit jaar ging ik voor een granola die de naam sneeuwvlokjesgranola wat mij betreft volledig waard is. Bountygranola had ook gekund, want de variant van dit jaar wordt er eentje met kokos en chocoladenoten. Als kleine twist voegde ik er ook nog wat gekonfijte gember en krenten aan toe. Een beetje vanalles dus. Maar hij is lekker, héél lekker. (Niet dat ik er al de helft zelf van op had, nenenee... *blik van een puppy die net een schoen kapot beet en doet alsof hij helemaal van niets weet*)

Wie dus nog geen idee heeft wat vader dit jaar cadeau kan doen, moet misschien wel eens deze sneeuwvlokjesgranola overwegen. 

Weeral een probleem van de baan. Geen dank ;)

Sneeuwvlokjesgranola 

Voor de basis

• 1 kop boekweit
• 1 kop havervlokken
• 1 kop zonnebloempitten
• 70 ml honing/ ahornsiroop
• 70 ml kokosolie
• Snuifje zout
• Druppel vanille-extract

Voor erbij

•  ½ kop kokosrasp 
• 1 kop volkorenrijstpuffs 
•  een handvol krenten 
• een handvol (gezouten)chocoladeamandelen
• een handvol kokosblokjes (vind je hier)
• eventueel wat stemgember, in kleine stukjes gesneden (niet te veel, want overheerst snel)

1. Meng in een grote kom alle ingrediënten voor de basis door elkaar. 
2. Spreid de granenmix dun uit op een grote met bakpapier beklede bakplaat. Bak de granola gedurende 30 minuten op 200°C en roer alles om de 10 minuten even om. De granola hoort op het einde mooi goudgeel te zijn.
3. Laat de granola volledig afkoelen en roer er alle andere ingrediënten door. 
4. Verpak je granola in een grote glazen pot en schrijf er een mooi label voor.  
5. 
   
6. Cadeautip: Je maakt dit cadeau extra speciaal door er een gepersonaliseerde kom bij te geven. Ga aan de slag met een witte ontbijtkom en wat porseleinstiften en laat die creatieve zelf spreken. Garantie op succes! 

Herkenbaar?

Sommige lesdagen voelen aan als een dag uit expeditie Robinson, maar dan zonder het mooie weer, het parelwitte strand en palmbomen. Honger, vermoeidheid en het gevoel dat je een eeuwigheid vastzit en de tijd voorbij kruip. Om de minuut op je gsm kijken en er bijna zeker van zijn dat de tijd in die specifieke aula vertraagd wordt. Een prof die met monotone stem wat ingewikkelde formules opsomt en berekeningen op het bord zit te krabbelen,  waar je nooit wijs uit geraakt en moest je er dan toch iets van kunnen lezen is de kans  groot dat je er weinig tot niets van snapt. De vermoeidheid neemt toe en je oogleden lijken wel geïmpregneerd met lood.  Hier en daar zie je de eerste slachtoffers reeds vallen: hoofd in de nek, mondje open, oogjes dicht en daarnaast dan een stel vriendjes die óf  dezelfde houding gekopieerd hebben óf foto’s van de persoon in kwestie verspreiden via Facebook, Snapchat en andere virtuele wereldjes, al dan niet opgeleukt met een alcoholstiftsnorretje. Een ware marteling, pure ontbering en de continue strijd tegen het zandmannetje.

Iedereen heeft zo zijn manier om zich in de mate van het mogelijke wakker te proberen houden. Sommigen, meestal de personen op rij één tot vier, zitten vastgekluisterd aan hun blad, leggen elk woord dat de prof uitstoot vast op papier en lijken zo, gekluisterd aan zijn lippen, in een continue stresssituatie te verkeren waarbij de adrenaline hen weghoudt van de gedachte aan een warm, donzig bed. Anderen, meestal zij op de achterste rij, ondernemen zelfs geen poging meer om op te letten en amuseren zich met smartphone, de metro of zelfs een gameboy of rubik’s cube. Verder heb je nog de luidruchtig roddelende meisjes, die af en toe strenge, starende blikken van de gefrustreerde prof toegeworpen worden. En tot slot heb je die studenten die je gewoonweg ziet denken dat het gigantisch nutteloos is om in deze les te zitten, maar dat ze daar nu toch zijn en dan eigenlijk beter zouden opletten, maar dat het echt niet lukt en ze moe zijn en honger en ….. Onder die categorie zou ik mezelf plaatsen. Mijn truc om wakker te blijven is water drinken. Kleine slokjes weliswaar want met mijn miniblaas en soms 3 uur durende lessen zou dergelijke techniek wel eens gênant kunnen eindigen. Als je in het midden van een rij zit en de halve rij midden in de les moet opstaan omdat jij pipi moet doen en de prof dan tot overmaat van ramp vraag wat er scheelt, juffrouw… Dat wens je toch gewoon niemand toe? Een ander eerste hulp bij doodsaaie lessen trucje is knabbelen. Ik kauw hele lessen door op kauwgom, maar soms heb ik ook gewoon zin in echt voedsel, iets vullends dat me, wie weet, zelfs een beetje kan helpen om helderder te denken en op te letten. Voor die momenten heb ik mijn trailmix. 

Trailmix is iets wat ik vond  op Pinterest en heet TRAILmix omdat het zo’n compacte powersnack is, ideaal voor onderweg. Een authentieke trailmix bestaat uit noten, gedroogde vruchten, iets zoets  en iets knapperigs. Gigantisch lekker zo’n trailmix, ik noem het mijn zoete borrelnootjes. Enige  nadeel: calorieën zijn er rijkelijk in vertegenwoordigd. Maar dat hoeft op zich niet zo’n probleem te zijn. Ik heb zo mijn eigen techniekjes om die calorieën een beetje terug te dringen. Eerst en vooral: ik kies voor vruchtjes als cranberries, abrikozen en moerbeien in plaats van voor de klassieke rozijnen, want die bevatten heel wat meer suikers. Daarnaast vervang ik altijd de helft van de noten  door een luchtig, cruchy item. Mijn favoriet is gepofte rijst of gewooon stukjes gebroken rijstkoek. Bovendien beperk ik het zoetje in mijn trailmix tot en paar brokjes donkere (90%) chocolade en houd ik me ver weg van de marshmellows en mnm’s die sommige recepten op Pinterest suggereren. Tot slot verdeel ik mijn mix tijdens het maken meteen in porties van 40g, die ik apart verpak, zodat ik ze ’s ochtends meteen in mijn rugzak kan gooien en ik zo voorkom dat ik meer eet dan goed voor me is.

 Hoe dan ook: de gezonde vetten in de noten, de natuurlijke suikers uit de vruchten en dat geluksstofje uit de chocolade zorgen bij mij meestal voor een boost van energie en concentratie die me de kracht geven om me door de rest van de les te slaan.

Trailmix

Kies 2 items uit de noten, 2 uit de zaden, 2 uit de  vruchten en 1 uit crunchy en zoet.

Noten:

Hazelnoten, amandelen, cashewnoten, pecannoten, amazonianoten ….

Zaden:

Pompoenpitten, zonnebloempitten, lijnzaad, chiazaad …

Gedroogde vruchten:

Cranberries, vijgen, moerbeien, gojibessen, mangostukjes…

Crunchy:

Stukjes rijst- of maiswafel, rice puffs (ongezoet), stukjes volkoren cracker of knäckebröd, ongezoete granolaclusters …

Zoet:

Cacaonibs, stukjes donkere chocolade (minstens 70%), gedroogde kokosreepjes, banaanchips, dadels …

Tip1: ga eens langs bij een natuurwinkel, biowinkel of speciaalzaak voor noten en gedroogde vruchten.

Tip2: Ook lekker als snel ontbijt met wat yoghurt. 

Voor de kokoskoekjesmonsters onder ons

Eén van de dingen waar ik als kind verzot op was, zijn kokosrotsjes. Gaf mij zo een doos en ik was content. Er bestaan natuurlijk gezondere dingen, dus probeerde ik de doos kokoskoekjes met veel moeite uit m’n gedachten te bannen en stelde ik me voorlopig tevreden met 1 of 2 koekjes.    
Nu dacht ik bij mezelf dat het toch wel fantastisch zou zijn, mocht er een kokoskoekje bestaan dat niet bulkt van suiker en vet. Een verantwoord kokoskoekje, stel je dat eens voor...
Na wat geëxperimenteer was dit koekje geboren: mijn veganistisch en suikervrij alternatief voor het traditionele koksrotsje, lekker krokant vanbuiten en zalig smeuïg vanbinnen. Oké, vetvrij zijn ze niet, maar ik gebruikte kokosolie (en niet eens zo veel), zowat het gezondste vet dat er bestaat omdat het niet als vet wordt opgeslagen, maar vrijwel direct kan worden omgezet in energie. Bovendien bestaat de olie voor meer dan 50% uit laurinezuur, wat het cholesterolgehalte niet verhoogt. Een wonderolietje dus, die kokosolie.

Qua smaak en textuur moeten deze verantwoorde koekjes zeker niet onderdoen voor hun traditionele tegenhanger. Een heerlijk knapperige buitenkant met een hart van pure, romige kokos. Zalig… Laat het kokoskoekjesmonster in je dus maar weer volledig gaan!

Gezondere kokoskoekjes

 Genoeg voor 12 kleine koekjes

-          80g geraspte kokos

-          40g volkorenmeel

-          ½ tl bakpoeder

-          Snuifje zout

-          3 el stevia

-          25g kokosolie

-          1 el rijststroop

-          3 el sojamelk

1. Meng eerst alle droge ingrediënten door elkaar en roer er nadien de olie, de rijststroop en de sojamelk door zodat het een hanteerbaar deegje ontstaat.
2. Verwarm de oven voor op 200°C en bekleed een bakplaat met bakpapier.
3. Rol kleine bolletjes van het deeg en schik deze op de bakplaat. Duw de bolletjes een beetje plat, naargelang hoe dik je de koekjes wil. De koekjes behouden hun vorm in de oven, ze zullen niet rijzen of uitlopen.
4. Bak de koekjes in 15 minuten goudbruin en laat ze daarna afkoelen op een rooster.
5. Lekker bij ijs, fruit of gewoon bij een tasje yogi thee.