Alle cake op een stokje

"On n'a pas tous les jours vingt ans", zegt mijn oma altijd met zo'n zweem van nostalgie in haar nog betrekkelijk vitale ogen, dat ik veel te veel van dat 20-worden verwachtte.

Afgelopen maandag was deze veelbesproken dag dan eindelijk aangebroken en bleek ik hem grotendeels te besteden aan microbiologie, economie en het slagveld in de keuken op ruimen. Mijn oma had kennelijk een boeiender leven dan ik. 

Gelukkig is er nog mijn goede vriend Oven, die me op dagen als deze nooit in de steek zou laten en dankzij wie de dag waarop ik 20 werd, nu voor altijd in mijn geheugen gegrift is als de dag waarop ik zoveel verschillende dingen bakte en wanhopig in mijn diepvriesje probeerde te proppen dat mijn diepvriesdeurtje half de geest gaf. Met het deurtje gaat nu opnieuw alles goed, voor zij die zich zorgen zouden maken. En voor wie zich afvraagt of baksels nog lekker zijn als je ze invriest: ja, dat zijn ze nog en voor bakverslaafde kotstudentes (en hongerige ouders in het weekend) is dat een ware zegen. 

Eén van mijn "joepie ik ben 20"-bakexperimentjes, waren deze cakepops. Gemaakt van een restje brownie en bosbessen, gecoat in carobefrosting en dat allemaal op een stokje. Zotte dinges.  

Bespaar me de commentaar: ik weet dat cakepops samen met woopies en cupcakes van die mode-baksels zijn, van die cakedingen waar de icing en rolfondant de cake overwoekerd hebben. Ik weet het   en ik heb het ook eerder voor wat authentieker gebak, maar het was mijn verjaardag. Ik had nood aan een kinderlijke bezigheid en dan is er weinig zo leuk als cake in bolletjes rollen en knoeien met chocoladesaus, toch?

Bovendien zag ik er nauw op toe dat de versieringsgraad van mijn cakepops nog binnen de perken bleef. Ze zien er nog net mooi genoeg uit om mee te geven als traktatie op een prinsessenverjaardagsfeestje, maar toch ook niet zo genânt meisjesachtig dat je ze als 20-jarige niet meer met trots op je blog zou durven zetten. Allé ja ...

Brownie-bosbescakepops met carobefrosting

• Een restje (gezonde) brownie, bijvoorbeeld van dit recept
• Blauwe bessen (uit de diepvries)
• Frambozenconfituur
• Carobeglazuur (recept hieronder)
• Chocoladestukjes of -druppels

1. Neem een restje cake en voeg een handvol (of meer) blauwe bessen toe. Als je cake erg droog was, zal je misschien nog wat frambozenconfituur moeten toevoegen.
2. Vorm balletjes en hul deze in een laagje carobeglazuur. 
3. Wikkel de balletjes in chocoladestukjes en stop er een leuk (en stevig!) rietje in.
4. Laat het glazuur uitharden vooraleer je de cakepops aanvalt. 

Carobeglazuur

• 3 eel gesmolten kokosolie
• 1 el ahornsiroop
• 1 el carobepoeder of cacaopoeder 
• Snuf zout

Roer alles door elkaar en klaar!

#Kerst: brownietruffels

Het is zo ver! Morgenavond mogen we in mottige kerstpyjama's rond de kerstboom zitten, kerstliedjes kwelen en de bomma kennis laten maken met christmas crackers (een aanrader en amusement verzekerd, tenzij de bomma met haar hart sukkelt...). 

The most wonderful time of the year. 

Geen understatement want voor mij en mijn soortgenoten staat kerstavond ook garant voor 1 avond zonder boeken en zonder "ik  ga dat vanzeleven niet kunnen"-crisissen. Morgenavond, zijn we voor heel even vrij en blij. 

Om al wat in the mood te komen (en om te compenseren dat ik geen tijd heb om net als in het pre-unief-tijdperk én een biscuit én een bûche de Noël te bakken) maak ik vanavond deze kleine brownietruffels voor bij de kerstkoffie. Apart verpakt in een wikkeltje bakpapier en met een klein kerstbriefje erbij zijn ze mijn kerstkaartje voor mijn familie. Want uiteindelijk draait kerst niet om de cadeautjes en veel te veel eten, maar om samenzijn en gezelligheid.
Of om deze kerstcadeautjesreeks met een gigantisch cliché af te sluiten:

Raw brownietruffels

- 100g ontpitte dadels, grof gesneden
- 100g gemengde noten
- 50g boekweit
- 80g cacaopoeder
- Snuifje zout
- 2 el rijststroop of ahornsiroop
- 2 el kokosolie
- 3 el plantaardige melk

1. Maal alles fijn in de keukenrobot tot je een kneedbaar geheel krijgt.
2. Rol kleine balletjes van het browniemengsel en plaats ze op een schaal die in de koelkast past. 
3. Laat de brownietruffels zo'n 3 uur of langer opstijven in de koelkast.
4. Eens ze opgesteven zijn versier je de truffels met wat kunstige strepen van gesmolten chocolade. 
5. Laat de chocoladestrepen uitharden. 
6. Klaar! 

  

Vrolijk kerstfeest allemaal! 

#Kerst: Chutney

Twee zomers geleden, verkeerde ik in een chutneyperiode. Ik heb zo van die obsessieve momenten. In die momenten moet ik de hele buurt van mijn experimenten cadeau doen omdat mama en papa al chutney-geïntoxiceerd geraakten. Die zomer maakte ik de heerlijkste vijgenchutney met toetsen van rode wijn, sinaasappel en kaneel, die ik liet rijpen tot kerst. Op kerstavond opende ik het potje en genoot van mijn zelfgemaakte, extreem feestelijk smakende chutney bij mijn hazelnootburger. Van zo'n dingen kan ik enorm gelukkig worden. 

Deze zomer dacht ik er helaas niet aan om vijgen-sinaasappelchutney te maken. Bij gebrek aan een genoteerd recept, kan ik jullie nu ook enkel jaloers maken met het feit dat ik die chutney ooit kon maken en eten. (ik probeer het volgende zomer nog eens en dan krijgt u volgend jaar een vijgen-sinaasappel-chutneyrecept van mij cadeau met de feestdagen) 

Toch staat sindsdien chutney een beetje gelijk aan feest en kon ik niet echt anders dan een nieuw chutneyreceptje te bedenken als foodcadeautje voor deze feestdagen. Ik presenteer u mijn pittige appel-cranberrychutney!

Spicy appel-cranberry-chutney

      

•          2 teentjes look, fijngehakt
•          1 rode ui, fijngesnipperd
•          een flinke scheut calvados
•      4 appels, geschild en in stukjes
•           2 koppen cranberry's
•      1 chillipepertje met zaadje voor extra vuur
•           Sap van 1 citroen
•          1 mandarijn in schijfjes
•          Kaneel, naar smaak
•          Peper en zout
•          Komijn en gemberpoeder, naar smaak

1. Verhit wat olie in een kookpot en stoof hierin de fijngesnipperde ui een vijftal minuten aan. Voeg de fijngehakte look en het fijngehakte chillipepertje (met of zonder zaadjes) toe en laat even meestoven.
2. Blus met een scheutje calvados (optioneel) en voeg de appelstukjes, citroensap, mandarijnschijfjes en cranberry's toe.
3. Kruid met peper, zout, kaneel, eventueel wat komijn en gemberpoeder. Ik plaatste hier geen hoeveelheden bij omdat ik vind dat je hier zelf wat moet proeven. Maak er jóuw eigen chutney van, druk er je eigen stempel op door te variëren met de (hoeveelheden) van de kruiden. Ik hou persoonlijk wel van een kruidige chutney, maar misschien heb jij het liever subtiel. Experimenteer!
4. Laat de chutney een kwartiertje pruttelen op een laag vuurtje.
5. Giet de chutney in gesteriliseerde potten. Omdat hij weinig suiker bevat, kan je deze chutney geen eeuwen bewaren. Afgesloten moet anderhalve week in de koelkast wel lukken, maar langer heb ik het me nog niet durven riskeren.

#Kerst: fokdeblok

Ik ben hier de hele tijd al fijn over Kerst bezig, maar de realiteit is dat Kerst nogal aan mij voorbij gaat dit jaar (en de komende 3 jaar...). Die verdomde blok... Naar de kerstboom kijken, in pauzes en tijdens het eten naar kerstmuziek luisteren en tussendoor al eens een kerstkaartje schrijven of een cadeautje inpakken. Een student leert genieten van de kleine dingen. Altijd leuk is het als mensen je (uit medelijden) iets komen brengen om te eten.Niets zo hartverwarmend als papa die met een zorgvuldig samengestelde mix van noten en gedroogd fruit in een schattig potje en een kom thee de kamer in komt gewandeld of mama die me 's avonds een bordje vers fruit brengt. Het zijn die dingen die je er op zware dagen soms kunnen doorhalen.

Deze post is eigenlijke een warme oproep voor al wie een student kent en deze een hart onder de riem wil steken: geef hem/haar wat lekkers te eten, een garantie op een kleine vreugdepuls in deze duistere tijden. Dat lekkers is dan bij voorkeur nog breinstimulerend ook. Dus geen zoete brol, maar gezonde vetten en trage suikers. Deze energiebars voldoen perfect aan die voorwaarden en zijn daarbij nog eens super makkelijk te maken ook. Spring dus meteen de keuken in en maak een student gelukkig. Bekijk het als uw Kerstmissie van de dag.

Energiebars voor studenten in nood

• 200g ontpitte dadels
• 300g gemengde noten
• 1 kop kokosrasp
• Zeste van 1 citroen
• Snuifje gemberpoeder
• Snuifje zout
• 1 el honing
• 2 el kokosolie

1. Gooi alles in de keukenrobot en mix tot een kneedbare massa. 
2. Duw de massa stevig aan in een rechthoekige vorm die je bekleed met plastic folie en laat uitharden in de koelkast (een 2tal uur).
3. Snijd in repen en haal ze voorzichtig uit de vorm. Mocht je de repen niet genoeg hebben aangedrukt, kan het zijn dat ze niet allemaal even mooi en reepvormig zullen zijn, maar wat zullen brokkelen. Voel je vrij om bolletjes of een andere vorm van het "deeg" te vormen.
4. Bewaar de energiebars in een afgesloten doosje in de koelkast. Wie een hele blokperiode van deze repen wil snoepen, kan er een hele hoop maken, ze  bewaren in de vriezer en dan even op voorhand te laten ontdooien. 

Cadeautip: Leuk ingepakt, eventueel voorzien van een coole (thermo-) theemok, kunnen deze repen ook een erg mooi cadeautje zijn. 

#Kerst: home-made ketchup

Zelf compleet zoetigheidverslaafd  zijnde, was het wat moeilijker om hartige eetcadeautjes te bedenken. Toch bracht een korte Pinterestzoektocht me meteen bij zinnen: er is zoveel hartig lekkers! Verleid door de idee van zelfgemaakte ketchup, toverde ik wat tomaten met ander lekkers om tot mijn eigen ketchup. 

Plan was om mijn flesje cadeau te geven aan mama (een "zomaar"-cadeautje, want het was nog lang geen Kerst toe ik dit recept uitprobeerde), maar helaas sneuvelde mijn ketchup al half tegen de vrijdag erop (ketchup is gewoon ook lekker bij alles ...) En een halve fles ketchup cadeau geven, leek me nu ook niet meteen sympathiek.

 Houd u dus een beetje in wanneer u voor dit foodcadeautje gaat en laat nog wat over om weg te geven ;)

Home-made ketchup

• 2 blikken goeie kwaliteit hele tomaten (dus geen stukjes) of vers (mocht je dit recept in de zomer tegenkomen en de tomaten in het seizoen zijn)
• 3 tenen  look, gepeld
• 1 ui, gepeld en in parten
• 1 el appelazijn
• rijststroop, suiker of een snuifje stevia  naar smaak
• Een flinke snuf zout

1. Leg de look en ui op een ingevette ovenschaal en rooster ze even onder de gril.
2. De de tomaten samen met de suiker in een pan en laat ze 10 minuten zachtjes koken zodat het vocht verdampt en de tomatensaus indikt. Verleng de kooktijd voor een dikkere ketchup.
3. Doe de tomaten, de gegrilde ui en look samen met de azijn en zout in de blender en mix tot een mooie gladde saus. 
4. Giet de ketchup in een gesteriliseerde fles of bokaal en laat hem afkoelen en indikken in de koelkast.
5. Versier je fles met een mooi label en maak er iemand blij mee. 

Cadeautip: Geef er een falafelmix, een pak speciaal naanbrood en wat leuke servetjes bij. Een stiekem vegetarisch cadeautje voor een instant zaterdagavondmaal.

Granola

{Sfeermuziek}

Wie mij al een tijdje volgt, kent intussen wel mijn granola-kersttraditie. In het kort: elk jaar geef ik papa granola cadeau. Elk jaar een andere soort. Dit jaar ging ik voor een granola die de naam sneeuwvlokjesgranola wat mij betreft volledig waard is. Bountygranola had ook gekund, want de variant van dit jaar wordt er eentje met kokos en chocoladenoten. Als kleine twist voegde ik er ook nog wat gekonfijte gember en krenten aan toe. Een beetje vanalles dus. Maar hij is lekker, héél lekker. (Niet dat ik er al de helft zelf van op had, nenenee... *blik van een puppy die net een schoen kapot beet en doet alsof hij helemaal van niets weet*)

Wie dus nog geen idee heeft wat vader dit jaar cadeau kan doen, moet misschien wel eens deze sneeuwvlokjesgranola overwegen. 

Weeral een probleem van de baan. Geen dank ;)

Sneeuwvlokjesgranola 

Voor de basis

• 1 kop boekweit
• 1 kop havervlokken
• 1 kop zonnebloempitten
• 70 ml honing/ ahornsiroop
• 70 ml kokosolie
• Snuifje zout
• Druppel vanille-extract

Voor erbij

•  ½ kop kokosrasp 
• 1 kop volkorenrijstpuffs 
•  een handvol krenten 
• een handvol (gezouten)chocoladeamandelen
• een handvol kokosblokjes (vind je hier)
• eventueel wat stemgember, in kleine stukjes gesneden (niet te veel, want overheerst snel)

1. Meng in een grote kom alle ingrediënten voor de basis door elkaar. 
2. Spreid de granenmix dun uit op een grote met bakpapier beklede bakplaat. Bak de granola gedurende 30 minuten op 200°C en roer alles om de 10 minuten even om. De granola hoort op het einde mooi goudgeel te zijn.
3. Laat de granola volledig afkoelen en roer er alle andere ingrediënten door. 
4. Verpak je granola in een grote glazen pot en schrijf er een mooi label voor.  
5. 
   
6. Cadeautip: Je maakt dit cadeau extra speciaal door er een gepersonaliseerde kom bij te geven. Ga aan de slag met een witte ontbijtkom en wat porseleinstiften en laat die creatieve zelf spreken. Garantie op succes! 

Herkenbaar?

Sommige lesdagen voelen aan als een dag uit expeditie Robinson, maar dan zonder het mooie weer, het parelwitte strand en palmbomen. Honger, vermoeidheid en het gevoel dat je een eeuwigheid vastzit en de tijd voorbij kruip. Om de minuut op je gsm kijken en er bijna zeker van zijn dat de tijd in die specifieke aula vertraagd wordt. Een prof die met monotone stem wat ingewikkelde formules opsomt en berekeningen op het bord zit te krabbelen,  waar je nooit wijs uit geraakt en moest je er dan toch iets van kunnen lezen is de kans  groot dat je er weinig tot niets van snapt. De vermoeidheid neemt toe en je oogleden lijken wel geïmpregneerd met lood.  Hier en daar zie je de eerste slachtoffers reeds vallen: hoofd in de nek, mondje open, oogjes dicht en daarnaast dan een stel vriendjes die óf  dezelfde houding gekopieerd hebben óf foto’s van de persoon in kwestie verspreiden via Facebook, Snapchat en andere virtuele wereldjes, al dan niet opgeleukt met een alcoholstiftsnorretje. Een ware marteling, pure ontbering en de continue strijd tegen het zandmannetje.

Iedereen heeft zo zijn manier om zich in de mate van het mogelijke wakker te proberen houden. Sommigen, meestal de personen op rij één tot vier, zitten vastgekluisterd aan hun blad, leggen elk woord dat de prof uitstoot vast op papier en lijken zo, gekluisterd aan zijn lippen, in een continue stresssituatie te verkeren waarbij de adrenaline hen weghoudt van de gedachte aan een warm, donzig bed. Anderen, meestal zij op de achterste rij, ondernemen zelfs geen poging meer om op te letten en amuseren zich met smartphone, de metro of zelfs een gameboy of rubik’s cube. Verder heb je nog de luidruchtig roddelende meisjes, die af en toe strenge, starende blikken van de gefrustreerde prof toegeworpen worden. En tot slot heb je die studenten die je gewoonweg ziet denken dat het gigantisch nutteloos is om in deze les te zitten, maar dat ze daar nu toch zijn en dan eigenlijk beter zouden opletten, maar dat het echt niet lukt en ze moe zijn en honger en ….. Onder die categorie zou ik mezelf plaatsen. Mijn truc om wakker te blijven is water drinken. Kleine slokjes weliswaar want met mijn miniblaas en soms 3 uur durende lessen zou dergelijke techniek wel eens gênant kunnen eindigen. Als je in het midden van een rij zit en de halve rij midden in de les moet opstaan omdat jij pipi moet doen en de prof dan tot overmaat van ramp vraag wat er scheelt, juffrouw… Dat wens je toch gewoon niemand toe? Een ander eerste hulp bij doodsaaie lessen trucje is knabbelen. Ik kauw hele lessen door op kauwgom, maar soms heb ik ook gewoon zin in echt voedsel, iets vullends dat me, wie weet, zelfs een beetje kan helpen om helderder te denken en op te letten. Voor die momenten heb ik mijn trailmix. 

Trailmix is iets wat ik vond  op Pinterest en heet TRAILmix omdat het zo’n compacte powersnack is, ideaal voor onderweg. Een authentieke trailmix bestaat uit noten, gedroogde vruchten, iets zoets  en iets knapperigs. Gigantisch lekker zo’n trailmix, ik noem het mijn zoete borrelnootjes. Enige  nadeel: calorieën zijn er rijkelijk in vertegenwoordigd. Maar dat hoeft op zich niet zo’n probleem te zijn. Ik heb zo mijn eigen techniekjes om die calorieën een beetje terug te dringen. Eerst en vooral: ik kies voor vruchtjes als cranberries, abrikozen en moerbeien in plaats van voor de klassieke rozijnen, want die bevatten heel wat meer suikers. Daarnaast vervang ik altijd de helft van de noten  door een luchtig, cruchy item. Mijn favoriet is gepofte rijst of gewooon stukjes gebroken rijstkoek. Bovendien beperk ik het zoetje in mijn trailmix tot en paar brokjes donkere (90%) chocolade en houd ik me ver weg van de marshmellows en mnm’s die sommige recepten op Pinterest suggereren. Tot slot verdeel ik mijn mix tijdens het maken meteen in porties van 40g, die ik apart verpak, zodat ik ze ’s ochtends meteen in mijn rugzak kan gooien en ik zo voorkom dat ik meer eet dan goed voor me is.

 Hoe dan ook: de gezonde vetten in de noten, de natuurlijke suikers uit de vruchten en dat geluksstofje uit de chocolade zorgen bij mij meestal voor een boost van energie en concentratie die me de kracht geven om me door de rest van de les te slaan.

Trailmix

Kies 2 items uit de noten, 2 uit de zaden, 2 uit de  vruchten en 1 uit crunchy en zoet.

Noten:

Hazelnoten, amandelen, cashewnoten, pecannoten, amazonianoten ….

Zaden:

Pompoenpitten, zonnebloempitten, lijnzaad, chiazaad …

Gedroogde vruchten:

Cranberries, vijgen, moerbeien, gojibessen, mangostukjes…

Crunchy:

Stukjes rijst- of maiswafel, rice puffs (ongezoet), stukjes volkoren cracker of knäckebröd, ongezoete granolaclusters …

Zoet:

Cacaonibs, stukjes donkere chocolade (minstens 70%), gedroogde kokosreepjes, banaanchips, dadels …

Tip1: ga eens langs bij een natuurwinkel, biowinkel of speciaalzaak voor noten en gedroogde vruchten.

Tip2: Ook lekker als snel ontbijt met wat yoghurt. 

Over Jos...

Meet Jos, het resultaat van mijn blokontspanning van vandaag.

Op de planning van deze mooie, gezellige zondag voor kerst stond: wiskunde, jippiejeej….

Mijn hoofd bleek echter  helemaal niet into cijfertjes en tussen de vectoren en matrices door rees steeds het beeld van een sympathiek glimlachende gingerbread man voor mijn ogen. Ik doopte mijn verschijning "Jos". Aanvankelijk probeerde ik dat beeld te verdringen, maar Jos was een doorzetter, zo eentje die zich niet zomaar laat afschepen, waardoor ik, toen mijn gsm-alarm me met mijn favoriete kerstsong (Deze hier) duidelijk maakte dat het tijd was voor lunchpauze, me volledig aan mijn Jos-verschijning overgaf, vergat te eten en als een bezetene begon te bakken. Resultaat: de man van mijn dromen, Jos, tastbaar en wel. 

Tijdens die bewuste middagpauze maakte ik niet enkel Jos, maar ook zijn 2 broertjes: Luc en Gérard, God hebbe hun ziel… Luc werd uitverkoren als proefexemplaar (want zoals elke foodblogger die eigenlijk geen tijd heeft om te bloggen wel weet: altijd eerst proeven van je creaties vooraleer je belachelijk veel tijd aan het fotograferen besteedt) En dan Gérard, tja… Ik zal er geen doekjes om winden: Gérard werd onthoofd tijdens het versieren.  Ik verga van berouw, echt waar.

Gelukkig was er dus nog Jos. Die werd tijdens mijn joepie-het-is-16-uur-en-ik-begin-dat-leren-hier-echt-kotsbeu-te-worden-pauze versierd. Dat verliep helaas niet volledig zoals ik gehoopt had, want naast het feit dat ik dus 1  van mijn 2 resterende vriendjes onthoofdde, bleek ik eigenlijk hoegenaamd niks in huis te hebben om mijn koekjes naar behoren van kleurrijke versieringkjes te voorzien. Jos moest zich dan maar tevreden stellen met chocolade, dadels en vijgen, maar daar leek hij het nog best mee te kunnen vinden. Moest ik zoals elke normale mens bloemsuiker in huis  gehad hebben, had ik Jos een mooi parelwit glazuurmondje, fonkelende witte kraaloogjes en van die krullige versierinkjes gegeven. Het werden een dadelmond en gepofte rijst-oogjes, wat hem ook niet zo slecht stond.

Tot zo ver dus The story of Jos, mijn dappere wiskundige verschijning. Oh ja, zei ik al dat Jos helemaal vegan is? Mhm, de man van mijn dromen, ik zei het toch ;) 

Jos geniet nu in alle rust en sereniteit van zijn laatste uren als kerstkoekje, want veel langer dan vanavond zal hij het vrees ik niet trekken. Dan zal hij zijn broertjes vervoegen in de cookiehemel. Dat wordt een mooi weerzien....

Vaarwel Jos, het ga je goed… 

Gingerbread men koekjes aka Jos en aanverwanten
 vegan en gezonder

Nodig voor 3 grote gingerbread men

-          100g kokossuiker

-          170g zelfrijzend bakmeel

-          30g havermout

-          2 el kaneel

-          1 el gemberpoeder

-          1 el speculooskruiden

-          Snuf zout

-          90g gesmolten kokosolie

-          1 el sojamelk

-          1 el honing of rijststroop

-          Versieringsdingen: chocoladedruppels, glazuur, dadelstukjes, cranberries, vijgen …

1. Meng de suiker met de bloem, havermout, de kruiden en het zout.
2. Roer er de olie, melk en stroop onder.
3. Kneed alles even door tot een mooi glad deegje. Bedek de kom met een stukje plasticfolie en laat het deeg ongeveer 30 min rusten in de koelkast.
4. Rol het deeg uit en steek de koekjes uit. Wie niet over zo’n gingerbread-manvorm beschikt, kan altijd andere kerstige vormpjes gebruiken.
5. Bak je koekjes op 180° afhankelijk van hun grootte en dikte 10 (voor kleine koekjes) tot 15 minuten (voor koekjes als Jos). Ga voor de perfecte gaartijd echter liefst af op je eigen intuïtie en controleer om de zoveel minuten eens of ze niet te bruin worden.
6. Laat de koekjes afkoelen en versier ze volgens eigen smaak en goesting.
7. Eet je koekjes voor de kerstboom, met een tas thee of melk en wat kerstmuziek op de achtergrond.

En toen was er dat moment dat ik besefte dat Jos een meisje is…  Dus Jos was al die tijd Josiane? :O

Volgende foto is niet geschikt voor gevoelige zielen …

 En tot slot nog een "extreem kunstzinnige" (per ongeluk genomen) foto van mijn kerstboom:

Alvast een vrolijk kerstfeest en aan alle lotgenoten: nog immens veel succes met studeren! 

Gran-Hohoho-la

Ik ben zo het type dat eind augustus alvast begint uit te kijken naar Kerst. Een rasecht een kerstmens in hart en nieren dus. En ik ben daar fier op.

Sinds enkele weken galmt Frank Sinatra met zijn “Haveyourself a merry little Christmas” dagelijks door ons huis (kitscherige, old-fashoned kerstmuziek, zwaar ondergewaardeerd als je het mij vraagt), staat de living vol kerstrozen en branden de lichtjes van de kerstboom zodra het ook maar het minste beetje donker wordt. De afgelopen 2 weken examens waren dan ook een ware marteling aangezien mijn hoofd al volledig in Kerst-stand stond. Maar die tijd is gelukkig voorbij en nu kan ik mij dus volledig overgeven aan de Kerstmood. Eindelijk.

Eén van mijn traditionele kerstbezigheden is het maken van culinaire kerstcadeautjes. Om eerlijk te zijn denk ik dat ik daar meer plezier aan beleef dan diegene die mijn kerstgeschenkjes krijgt, hoewel… wie wil er nu geen lekkere zelfgemaakte geconfijtete gember, vegan kokoskoekjes, kruidige nootjes, home-made pralines,appelchips of … granola. Mijn papa bijvoorbeeld is een enorme cornflakes- en granolafan. Hij krijgt van mij dan ook elk jaar een grote pot zelfgemaakte granola cadeau. Elk jaar een andere soort, naar mijn gevoel van het moment. Dit jaar wordt het appel-cranberry-amandelgranola. Ik proefde hem al voor (lees: ik at de helft zelf al op, kwestie van er zeker van te zijn dat hij echt wel lekker is natuurlijk – ja, koken is een zware job :p ) en hij is, al zeg ik het zelf, geweldig: knapperig, kruidig, zoet en warm.   

Voor wie dus nog op zoek is naar een klein, leuk, origineel cadeautje, één tip: kerst in een confituurpot: gran-hohoho-la.

Of maak hem gewoon als kerstcadeautje voor jezelf. Waarom ook niet?

-          2 cups gerstvlokken

-          1 cup havermout

-          ¼ cup amandelen, grof gehakt

-          ¼ cup walnoten, grof gehakt

-          4 el kaneel

-          ½ el speculaaskruiden

-          1 el gemberpoeder

-          1/3 tl zout

-          3 el lijnzaad, opgelost in 3 el heet water

-          ¼ cup neutrale olie zoals arachide- of kokosolie

-          ¼ cup agave-, rijst-, dadel- of ahornsiroop (ik vind ahorn het lekkerst, maar de andere 2 zeker ook het proberen waard) of honing ( voor de niet-vegans)

-          1 handvol gedroogde cranberries, grof gehakt

-          1 handvol gedroogde appelstukjes (appels in dunne ringen snijden, op een bakpapiertje en 60 min. drogen in de oven op 120°C)

1. Doe de gerstvlokken, havermout, noten, kaneel, kruiden en het zout in een grote mengkom en meng alles goed door mekaar.
2. Smelt de olie en stroop een minuutje in de microgolfoven en roer er het lijnzaad door.
3. Meng het stroop-oliemengsel door de granen tot alles een mooi, glanzend laagje heeft.
4. Spreid de granola uit op een met bakpapier beklede bakplaat. Bak hem in ongeveer een half uur goudbruin en knapperig. Je moet wel om de tien minuten alles een keer omroeren en ja dat moet echt. Ik dacht ook “Roeren, roeren, dat zal zonder te roeren ook wel gaan.”, maar neen mensen. Neem het van mij aan: roer en u zult beloond worden. Gewoon doen.
5. Als de granola er mooi goudbruin uitziet, haal je hem uit de oven en laat je hem op de bakplaat afkoelen. 
6. Eens koel roer je er de cranberries en appelstukjes door, in een leuke pot, strikje errond et voilà!