Herfstige pasta-pesto voor weinig tijd

Ik beloofde u een recept met de Pea-Basil-pesto, waarover ik zo lovend was in mijn review. Mijn voorgevoel zei dat deze gezonde pesto in combinatie met pasta, pompoen, champignons en pitjes een match made in heaven zou zijn. Niet voor ’t een of ’t ander, maar ik zat er boesj op, zoals ze dat bij ons zouden zeggen.

Pasta en pesto zijn nooit een slecht idee. Het leuke eraan is dat je er kan bijsmijten wat je maar wil. Zo ontdekte ik ooit samen met een vriendin dat pasta-pesto en soepcroutons een eigenaardige maar zalige, crunchy combinatie is. Probeer het maar eens en u zult ons gelijk geven.

Voor deze pasta-pesto variant trok ik mijn diepvriezertje open. U moet weten dat ik de laatste tijd nogal diepvriesgroentengek ben. In de Colruyt kijken ze me altijd een beetje vreemd aan als ik een zak van elk product uit hun diepvriesgroentjesassortiment in mijn kar heb liggen. ’t Moest maar zo gemakkelijk niet zijn: vers en voorgesneden. Wat wil een gestresseerde student nog meer.  Thuisgekomen komt dan altijd die pijnlijke confrontatie met mijn veel te kleine diepvriesvakje. Dat ding opendoen is altijd een avontuur op zich en ik word immer uitbundig begroet door zakken soepgroenten, pompoenblokjes of peterselie die eindelijk een weg denken gevonden te hebben uit hun overbevolkte woonst. 

Dit is zo’n gerechtje dat echt alles heeft: het is snel klaar (in 15 minuutjes zit je aan tafel), boordevol lekkers, gezond en vegetarisch.

Perfect voor onverwacht bezoek op kot.

Herfstpasta met pesto, pompoen en boschampignons

Voor 2 hongerige personen

-          2 koppen pompoenblokjes, diepgevroren

-          1 el olijfolie

-          Tijm

-          Peper en zeezout

-          1 kop boschampignons, diepgevroren

-          4 koppen gare volkorenspeltpasta of een andere korte pasta naar keuze

-          1 potje pea-basil van Farm vegetables of andere lekkere pesto*

-          ½ el lookpoeder

-          Zwarte peper

-          1 el olijfolie

-          100g feta

-          Een flink hand pompoenpitten

-          Basilicum

1. Bak de pompoenblokjes aan in de olie in de wok. Kruid met peper, tijm en zeezout.
2. De champignons gaar je best in de microgolf. Je kan ze natuurlijk ook bakken, maar in de microgolf komen er meer sappen vrij die je pestosaus straks wat smeuïger kunnen maken. Stop ze dus 5 minuutjes in de microgolf en houd ze aan kant.
3. En dan kunnen we al assembleren.  Doe de gare pasta in een serveerkom (of in de wokpan als die groot genoeg is en je op afwas wil besparen) en roer er het potje pea-basil-pesto door. Voeg vervolgens de olijfolie, pompoenblokjes en boschampignons (met het vrijgekomen vocht) toe en kruid met lookpoeder, peper en eventueel nog wat zout.
4. Werk af met pompoenpitten, verkruimelde feta en basilicum.

*  In Gent vind je deze hier en hier. 

Review: Farm vegetables spreads

Afgelopen week ontdekte ik deze schattige potjes in een biowinkel in de stad . 

Ik weet niet wat het was. Ik zag hen. Zij mij en de klik was er. Zonder al te veel na te denken nam ik hen mee naar huis. Om een excuus te hebben om alle 3 de potjes die zelfde dag nog te mogen opendoen en te kunnen proeven, dacht ik dat ik er misschien maar een keer een review over moest schrijven. Dat is dan ook eens iets anders dan die recepten altijd. Bij deze: 

Wat? 

Farm vegetable spreads van Allos. Deze spreads zijn glutenvrij en geschikt voor veganisten. Ze beloven je 67% groenten en verder uitsluitend natuurlijke, biologische ingrediënten. 

Waar?

Ik kocht de potjes in Bioshop. Verder vind je hem ook bij Biovita en Ekoplaza. Deze spreads zijn blijkbaar vrij nieuw, dus waarschijnlijk vind je ze binnenkort wel in de meeste biowinkels.

Wat zit erin? 

De ingrediënten zijn wat mij betreft prima. Niets raars, geen E'tjes, noch palmvet of andere niet al te koosjere dingen. Bovendien valt op dat de spread ook effectief zijn naam waardig is: koop je bijvoorbeeld  de pompoenvariant, dan is het eerste (en dus meest dominante) ingrediënt ook effectief pompoen, iets wat van vele andere spreads niet gezegd kan worden. Dat we dat nog mogen meemaken. 

En hoe zit het met de centjes?

Voor 1 potje betaalde ik €2,49. Een schappelijke prijs, lijkt mij. Niet meer of minder dan je voor de andere gangbare spreads betaald en hier krijg je tenminste échte ingrediënten voor je geld.

Allemaal goed en wel, maar hoe zit het met de smaak?

Mijn favoriete puntje. Ik testte alle spreads speciaal voor jou zorgvuldig uit, voor dat soort zaken offer ik mijn graag op, je kent me. De conclusies:

• Cucumber Mint
  Toen ik het potje opende, was ik eerder sceptisch. De spread zag er nogal wit en smakeloos uit, maar smaakte geheel anders. Friszurig deed hij me wat aan tzatziki denken. De munt meen ik wel nergens te bekennen, maar ik mis hem nu ook niet meteen. Een lekkere spread op een broodje met wat tuinkers, zwarte peper en komkommer, denk ik. 
  
• Pumpkin ginger
  De lichtoranje kleur was veelbelovend en gezien ik gek ben op pompoen, was deze mijn intuïtieve favoriet. Dat was voor het proeven, want ik vond deze de minste van de drie. Ik denk dat ze wat te kwistig geweest zijn met die witte wijnazijn, waardoor hij mij aan die ouwerwetse, zurige sandwichspreads doet denken. Pumpkin ginger, het spijt me zeer, maar u bent niet meteen mijn ding. 
  
• Pea basil
  Dit potje is mijn nieuwe verslaving. Zoooo lekker. Het smaakt net als pesto (en laat mij nu net licht pesto-verslaafd zijn), maar dan frisser en daarbij nog eens veel gezonder ook. Een topper die ik niet alleen op een broodje met tomaat en rucola, maar ook eens met wat pasta ga proberen.  
  

Conclusie

Deze spreads zijn een erg lekker en vooral gezond alternatief voor je boke met kaas of confituur. Ik ga de Cucumber Mint en Pea Basil zeker vaker kopen. En over mijn experimenten met die laatste hoor je later zeker en vast nog meer. 

De Dunne Vegan

Ik heb 3 obsessies: nagellak, oorbellen en … kookboeken. 

Laat mij alleen naar de stad gaan en je kan ervan op aan dat ik met één van de drie naar huis kom. Gelukkig meestal met de eerste twee. Mijn kookboekenobsessie probeer ik wat binnen de perken te houden. Met enige halsstarrigheid  en onder het motto dat ze al die boeken op een dag wel eens in de bib zullen hebben, probeer ik mezelf wijs te maken dat mijn budget beter aan “nuttigere” dingen gespendeerd wordt. Mijn kookboekencollectie is dus helemaal niet zo uitgebreid als u na het lezen van mijn eerste zin vast gedacht zal hebben. Hoewel het wel mijn toekomstdroom is: later een gigantische boekenkast (bij voorkeur met zo’n laddertje) vol kookboeken. Een nieuw kookboek blijft dus altijd iets speciaals voor mij, een soort mini-mijlpaal in mijn toekomst-kookboekenkastplan.

Het jaar kon dan ook niet beter beginnen, want januari was nog niet goed halfweg of ik kon al een nieuwe aanwinst verwelkomen in mijn minikookboekenkastje. De Dunne Vegan,  de midprice versie van Puur plantaardig, een kookboek van Antoinette Hertsenberg en Jacinta Bokma.  Midprice-versie? Ik had er ook nog nooit van gehoord, maar het komt er volgens mij op neer dat De Dunne Vegan een ietwat bescheidenere lay-out heeft dan Puur Plantaardig, waardoor het boek tegen een zachtere prijs verkocht kan worden.Of ook: hetzelfde boek, maar dan goedkoper. Wat mij betreft een geweldig concept, dat midprice-gedoe. (lees: meer geld voor oorringen en nagellak)

Puur Plataardig is zo een van die boeken, waarvan de mevrouw aan de balie van de bib  vermoedelijk denkt dat ik het achterstevoren vanbuiten aan het leren ben in het Chinees ofzoiets, simpelweg omdat ik het al (minstens) 5  keer heb uitgeleend, vanzelfsprekend inclusief de toegestane verlengingen. Nu ik mijn eigen exemplaar heb, kan ik het ongelimiteerd doorsnuisteren en alle recepten uitproberen wanneer ik dat wil en er de tijd voor heb. My precious ….  

“Alle recepten” mag gerust letterlijk genomen worden, want er staat véél leuks in dit boek. Ik heb het nu al zo vaak uitgeleend en nog steeds heb ik niet al mijn bladwijzertjes  af kunnen werken (lees: stukjes verscheurde tijdschriften die ik op de bladzijden van potentieel interessante receptjes stop en die er dan telkens allemaal uitvallen, waardoor ik elke keer opnieuw het hele boek “moet” doorbladeren …). Hieronder enkele van mijn persoonlijke favorieten, met mijn eigen variaties:

•         Happy haantjes roeromelet. Een omelet van van silken tofu. Heerlijk met een simpel rucolaslaatje en een vaste waarde op kot, wanneer ik weinig tijd heb.
•          Paella Zarzuela met Spaanse sperziebonen. Deze maakte ik ooit –hoe toepasselijk- in Spanje. Echt zalig, vooral met de sperziebonen, die gegaard worden in een tomatensausje. Ik top de paella graag af met iets wat ik tot  mijn vegan chorizocrumble gedoopt heb: edelgistvlokken, amandelen en gerookt paprikapoeder met een scheutje lekkere olijfolie in de blender en je hebt een spicy crumble die perfect past bij dit zuiderse gerecht.
•          Tandoori tofuballetjes in kokoscurrysaus met pilafrijst en broccoli. Dit gerecht vraagt wel een beetje werk. Vaak laat ik de pilafrijst dan ook achterwege en eet ik de balletjes en de saus met wat snelkookrijst. Een echte aanrader voor kokos- en curryliefhebbers.
•          Bungeejumpbrownies. Ik zou mezelf niet zijn, mocht ik de dessertensectie niet volledig hebben uitgeprobeerd. Deze brownies zijn mijn favoriet: alles behalve alledaags, maar laat dat nu net zijn wat ik er zo tof aan vind. Geen kat die het proeft, maar in deze brownies zit niets minder dan … een pot bonen. Het recept vraagt om kidneybonen, maar ik maakte ze al 2 keer met kikkererwten en dat ging ook prima. Ik deed er wel wat extra bloem bij, omdat ik ze zonder iets te kleverig vond, maar da’s persoonlijk. Het recept vind je onderaan deze post.

En  op mijn to-make-list staat er nog meer van dat lekkers, nog véél werk voor de boeg …

Enige minpuntje van dit boek: niet alle recepten zijn voorzien van foto’s, maar mits een beetje fantasie valt dat best te overbruggen. Plus: een perfecte gelegenheid om mijn (nog steeds niet al te fameuze) fotografieskills wat bij te schaven.

De Dunne Vegan in het kort: een ideaal boek wie van lekker en gezond eten houdt, voor vegetariërs met weinig tijd en voor carnivoren met de nodige zin voor avontuur. 

Bungeejumpbrownies

Gebaseerd op het recept uit De Dunne Vegan

• 100g kokosroom (het romige bovenste laagje uit een “ongeschud” blik kokosmelk)
• 200g pure chocolade
• 50ml rijststroop
• 2 el kokosbloesemsuiker
• 1 el vanille-extract
• 200g kidneybonen of kikkererwten, uit blik, gespoeld  en uitgelekt
• 100g zelfrijzend bakmeel of speltmeel met 1 extra tl bakpoeder
• 1 tl bakpoeder
• Snuf zout
• 1 tl kardemonpoeder, optioneel

1. Smelt de chocolade in de microgolfoven.
2. Mix alle ingrediënten in de keukenrobot.
3. Schep het beslag in een met bakpapier beklede rechthoekige vorm.
4. Bak de brownies gedurende  30 minuten of tot ze stevig en toch nog licht vochtig zijn.
5. Laat afkoelen, snijd in vierkantjes en klaar!