Herfstige pasta-pesto voor weinig tijd

Ik beloofde u een recept met de Pea-Basil-pesto, waarover ik zo lovend was in mijn review. Mijn voorgevoel zei dat deze gezonde pesto in combinatie met pasta, pompoen, champignons en pitjes een match made in heaven zou zijn. Niet voor ’t een of ’t ander, maar ik zat er boesj op, zoals ze dat bij ons zouden zeggen.

Pasta en pesto zijn nooit een slecht idee. Het leuke eraan is dat je er kan bijsmijten wat je maar wil. Zo ontdekte ik ooit samen met een vriendin dat pasta-pesto en soepcroutons een eigenaardige maar zalige, crunchy combinatie is. Probeer het maar eens en u zult ons gelijk geven.

Voor deze pasta-pesto variant trok ik mijn diepvriezertje open. U moet weten dat ik de laatste tijd nogal diepvriesgroentengek ben. In de Colruyt kijken ze me altijd een beetje vreemd aan als ik een zak van elk product uit hun diepvriesgroentjesassortiment in mijn kar heb liggen. ’t Moest maar zo gemakkelijk niet zijn: vers en voorgesneden. Wat wil een gestresseerde student nog meer.  Thuisgekomen komt dan altijd die pijnlijke confrontatie met mijn veel te kleine diepvriesvakje. Dat ding opendoen is altijd een avontuur op zich en ik word immer uitbundig begroet door zakken soepgroenten, pompoenblokjes of peterselie die eindelijk een weg denken gevonden te hebben uit hun overbevolkte woonst. 

Dit is zo’n gerechtje dat echt alles heeft: het is snel klaar (in 15 minuutjes zit je aan tafel), boordevol lekkers, gezond en vegetarisch.

Perfect voor onverwacht bezoek op kot.

Herfstpasta met pesto, pompoen en boschampignons

Voor 2 hongerige personen

-          2 koppen pompoenblokjes, diepgevroren

-          1 el olijfolie

-          Tijm

-          Peper en zeezout

-          1 kop boschampignons, diepgevroren

-          4 koppen gare volkorenspeltpasta of een andere korte pasta naar keuze

-          1 potje pea-basil van Farm vegetables of andere lekkere pesto*

-          ½ el lookpoeder

-          Zwarte peper

-          1 el olijfolie

-          100g feta

-          Een flink hand pompoenpitten

-          Basilicum

1. Bak de pompoenblokjes aan in de olie in de wok. Kruid met peper, tijm en zeezout.
2. De champignons gaar je best in de microgolf. Je kan ze natuurlijk ook bakken, maar in de microgolf komen er meer sappen vrij die je pestosaus straks wat smeuïger kunnen maken. Stop ze dus 5 minuutjes in de microgolf en houd ze aan kant.
3. En dan kunnen we al assembleren.  Doe de gare pasta in een serveerkom (of in de wokpan als die groot genoeg is en je op afwas wil besparen) en roer er het potje pea-basil-pesto door. Voeg vervolgens de olijfolie, pompoenblokjes en boschampignons (met het vrijgekomen vocht) toe en kruid met lookpoeder, peper en eventueel nog wat zout.
4. Werk af met pompoenpitten, verkruimelde feta en basilicum.

*  In Gent vind je deze hier en hier. 

Pasta presto met basilicum

Met de blok en kilo’s onverwerkte notities en stapels boeken voor de deur, is tijd mijn kostbaarste bezit. Direct gevolg daarvan is het compleet verwaarlozen van mijn blog. Sorry daarvoor.

Ook van culinair geëxperimenteer komt er tegenwoordig nog weinig in huis. Hoewel: tijdsgebrek maakt een mens opvallend creatief. Desondanks de studiedrukte, "kook" ik nog steeds elke dag zelf, want hoezeer de studentenresto’s ook hun best mogen doen: het vegetarisch aanbod is er toch nog altijd niet om van achterover te vallen. De tijd die ik aan koken besteed, werd de laatste weken wel tot een minimum gereduceerd en dit allemaal dankzij: de microgolfoven, mijn steun en toeverlaat in deze drukke tijden. De dag dat die het begeeft, onderga ik waarschijnlijk een complete mental breakdown, zozeer zijn wij aan mekaar gehecht. Van zo hele dagen alleen op kot te zitten, krijg je van die rare gewoontes, zoals het voeren van diepgaande gesprekken met planten of elektrische apparaten, bij gebrek aan andere gesprekspartners, zeer vreemd allemaal… Zijn er kotstudenten die dit kunnen bevestigen, of ligt het aan mij en zijn de chemische formules en wiskundige bewijzen wat naar mijn hoofd aan het stijgen?

De microgolf dus, mijn culinaire God. Geef hem 10 minuten en hij tovert, mits enige hulp van mezelve, de lekkerste gerechten op mijn bord. Eén van mijn favorieten is deze super snelle pasta. Veel meer dan een paprika snijden en een stuk broccoli wassen hoef je niet te doen. En veel meer dan wat speltpasta, tomatenstukjes met basilicum( uit brik, vind je bij Bio Planet), basilicum tofu (ook van Bio Planet) en die bewuste paprika en broccoli heb je ook niet nodig. Simpel, snel, gezond en zo lekker dat je dit gerecht zelfs aan je niet-vegetarische vrienden zou kunnen voorschotelen.

Tot slot nog een kleine tip: Ik gooi alle ingrediënten meestal de dag voordien al in een microgolfovenbestendig potje, zo kan de pasta al wat zacht worden in de tomatensaus en moet hij nóg minder lang in de microgolfoven. De dag erna gewoon een minuutje of 3 opwarmen en klaar is die pasta.

Koken = tijdrovend? Yeah right…

Tomaat-basilicum pasta

Voor 1 student met honger

-          1/2 brik tomatenstukjes met basilicum

-          1 handvol (spelt)pasta, fussilli of een andere soort korte pastasoort naar keuze

-          ½ paprika, in stukjes

-          Enkele broccoliroosjes

-          ½ blokje basilicumtofu*

• Snijd de paprika in kleine stukjes. Was de broccoliroosjes en snijd ze in hapklare brokjes.
• Snijd de tofu in blokjes.
• Giet de tomatensaus in een microgolfovenbestendig kommetje en meng er de pasta, tofublokjes en groentjes door.
• Nu kan je 2 dingen doen:
  
  
  1)Laat de pasta een nacht in de koelkast ‘weken’ (klinkt niet echt appetijtelijk, maar je weet hopelijk wat ik bedoel). In dat geval warm je hem de dag erna nog een tweetal minuutjes op in de microgolf.
  2)      Stop je kommetje meteen, voor ongeveer 5 minuten, in de microgolf. Gaartijd is verschillend van microgolf tot microgolf, dus check na die 5 minuten even of de pasta wel al gaar is. Zoniet verwarm je hem nog een paar minuutjes extra.
  3)      Wat zeg je? Je hebt geen microgolf????! Ocharme toch… Ik voel intens medelijden. Indien je wel over een traditionele kookplaat beschikt, kap je de inhoud van het kommetje in een kookpotje en verwarm je de pasta ongeveer 8 minuten. Let er wel op dat je af en toe roert om aanbranden te voorkomen. Het kan ook zijn dat je wat extra water moet toevoegen als de pasta te droog wordt.
• Bedank je microgolf met een welgemeende mercie, zet u aan tafel en eet.
  
  *Kan je geen basilicumtofu vinden? Gebruik dan wat gerookte tofu, quorn of een andere vleesvervanger naar keuze.

Lasagna rustica

Ik denk dat alle jongeren zo wel iets hebben dat ze later anders willen doen dan hun ouders. Meestal houden die dingen dan verband met hun eigen opvoeding en vinden die voornemens hun oorsprong in frustraties over hun eigen ouders. Zelf vind ik dat ik niet moet klagen over mijn opvoeding en toch heb ik ook zo’n voornemen, al is het niet zo’n ingrijpend en zullen mijn ouders zich vast niet aangevallen voelen, moesten ze dit lezen.

Mijn voornemen: een vaste lasagnadag invoeren. Mhm, ik ben altijd al een ambitieuze ziel geweest ;)

Ik verklaar mij nader. Veel huishoudens hebben een vaste spaghettidag in hun weekmenu ingepland. Wij niet, maar toch eten we zo goed als elke week wel eens spaghetti (en dan vaak ook meerdere dagen na elkaar aangezien we altijd veel te veel klaarmaken). En neen, ’t is niet dat mij dat frustreert-Ik heb niks tegen spaghetti- maar ik lust zóveel liever lasagna. Echt waar, de Italiaan die dat heeft uitgevonden, verdient wat mij betreft een standbeeld. Wat zeg ik. Een nobelprijs. Op z’n minst.

Jammer genoeg heeft lasagna bij ons thuis de status van “ veel werk” en eten we het daarom maar een paar keer per jaar. Oké, het vraagt een beetje meer tijd, maar eens je dat eerste hapje van die Italiaanse laagjes neemt, vergeet je dat meteen.

Ik twijfel er niet aan: lasagnadag, dat wordt een hit, een wekelijkse feestdag, zoiets.

Jaja, toekomstmuziek. Ik kijk er al naar uit. 

P.S: Voor wie nu al “groot” genoeg is en voldoende macht heeft over het weekmenu om ingrijpende veranderingen als een lasagnadag in te voeren, volgt hieronder mijn recept voor veggie, gezondere lasagna.Buon appetito!

Lasagna rustica

Voor de tomatensaus

- olijfolie
-  3 rode uien, grof gesneden
- 3 teentjes look, geperst
- 1 chilipeper, van zaadjes ontdaan en fijngehakt
- 1 el van elk: tijm, oregano, marjolein, gedroogde basilicum, rozemarijn
- zwarte peper en kruidenzout naar smaak
- 1 el ketchup
- 1 tl suiker of honing
- 2 blikken tomatenblokjes (= 800g)
- 250g quorngehakt

1. Stoof de ui, look en chili enkele minuten aan in de olijfolie. 
2. Voeg de kruiden, ketchup, peper en zout toe. 
3. Doe er de tomatenblokjes, quorn en suiker bij. 
4. Roer alles goed door elkaar en breng enkele minuten stevig aan de kook.
5. Zet het vuur lager en laat de saus nog zo’n 45 minuten pruttelen tot ze mooi is ingedikt.

Voor de bechamelsaus

- 2 el gesmolten kokosolie (of boter)
- 2 el bloem
- 750 ml halfvolle melk
- zwarte peper, zout en nootmuskaat naar smaak
- straaltje citroensap

1. Smelt de kokosolie in een kleine kookpot en roer er de bloem door met een garde.
   Laat het bloem-oliemengsel bakken tot het droog is en naar biscuit begint te geuren. 
2. Voeg de melk in kleine beetjes toe. Ik begin telkens met een klein beetje om alle brokjes bloem weg te kunnen roeren. Eens je een glad, homogeen “deegje” hebt, kan je weer wat melk toevoegen. Ga zo door tot een gladde, dikke bechamelsaus. Kruid af naar smaak met citroensap, peper, zout en citroensap.

Opmerking: Mocht de saus te lopend zijn, heb je een aantal opties (de ene al wat lijnvriendelijker dan de andere) om ze in te dikken:

• Roer er 1 volledig ei door: snel roeren om gestolde eiwitbrokjes te voorkomen is de boodschap!
• Voeg wat xantana toe en mix een minuutje met de staafmixer.
• Los een lepeltje maizena op in water, roer dit door de bechamel en breng terug even aan de kook.

Lasagne maken

- 2 courgettes, in plakken, gegrild
- 2 aubergines, in dunne plakken, gegrild
- 2 gegrilde paprika’s, in dunne schijfjes
- 1 pak lasagnebladen (ik gebruikte speltlasagne)
- 200g feta
- 1 tomaat, in dunne plakjes
- enkele basilicumblaadjes

1. Vet een grote, diepe, rechthoekige ovenschotel in met wat olie. 
2. Bedek de bodem met een dun laagje tomatensaus en bedek met een laag lasagneblaadjes. 
3. Schik de helft van de gegrilde groenten en 50g verkruimelde feta over de lasagneblaadjes en dek af met nieuwe pastabladen. Schep hierop een laag tomatensaus, dek af met lasagnebladen en schep daarop dan een laag bechamel. Dan weer een laag groenten met feta en vervolgens nog een laag tomatensaus, afgedekt met lasagneblaadjes.
4. Als alles goed zit, heb je nu nog 100g feta en voldoende bechamel over voor 1 laag. Mix de resterende bechamelsaus met de feta en schep deze bovenop de laatste laag lasagneblaadjes.
5. Werk de lasagne af met enkele schijfjes tomaat en een paar blaadjes basilicum en bak hem in 35 minuten gaar op 180°C in de oven.

Bloemkool, anders bekeken

Ik begin er sterk van overtuigd te raken dat ik een zesde zintuig bezit. Je gelooft me niet? Wel, ik zal het even demonstreren met een kort associatiespelletje. Wedden dat ik perfect weet welke trefwoorden jij met het woord “BLOEMKOOL” associeert? Schrijf ze even op een blaadje en kijk dan helemaal onderaan deze post*.
En? Ik weet het, mijn bovennatuurlijke krachten kunnen een beetje creepy overkomen. Laat er u vooral niet door afschrikken en lees rustig verder ;)

Oké, toegegeven: om te voorspellen dat je bloemkool zou linken aan bloempatatjes, kaassaus en saucissen, moet je waarschijnlijk niet over een zesde zintuig beschikken. Maar toch …  

    
Bij mij roept bloemkool steevast herinneringen op aan mijn oma’s keuken. Toen ik klein en nog geen vegetariër was, ging ik elke vrijdagavond bij oma en opa eten. Op tafel stonden dan steeds van die niet bepaald vegetariërvriendelijke, oervlaamse klassiekers. U kent dat wel: witloof met hesp en kaassaus, stoverij met frieten of steak met pepersaus. Om de zoveel weken kwam er tot mijn grote vreugde ook wel eens bloemkool op mijn bordje terecht. Jammer genoeg steeds vergezeld van zijn traditionele bordpartners (ooit komt dit woord in Van Dale, zeker van). Ik ga niet beweren dat ik daar trauma’s aan heb overgehouden, maar het zal toch niet veel schelen. Tot  grote frustratie van oma, opa, mama en papa ben ik nooit echt gek geweest op vlees en Vlaamse kost. Die vrijdagavonden waren voor mij (op het dessert na) dan ook nooit echt een feest en vaak zat ik als laatste nog aan tafel, met lange tanden door mijn hoopje stoofvlees te roeren.

Om een lang verhaal kort te maken: bloemkool, het kan ook anders.
Deze groente heeft zoveel meer potentieel dan je zou vermoeden. Op mijn “Bloemkool-experimenten-lijstje” (de ene mens heeft een bucketlist, de andere … Nouja, ik leid nu eenmaal een leven met bitter weinig spanning ;) ) staan onder meer: bloemkoolpizzabodem, bloemkoolrijst, bloemkoolbrownies en nog meer van dat leuks. Maar omdat verandering best niet te ingrijpend gebeurt en de wereld mij nog niet meteen klaar lijkt voor brownies met bloemkool, stel ik voor dat we beginnen met een zuiderse getinte bloemkoolpasta. Gebakken bloemkoolroosjes vergezeld van (zongedroogde) kerstomaatjes, olijfjes, kappertje, tomatensaus, chili en mijn variatie op Pangritata**.    
           
Getest én goedgekeurd door mijn oma, saucissenlover in hart en nieren, dus dat wil veel zeggen. 

** Pangriwatte?!              
Pangritata, ook wel “Parmezaan van de armen” genoemd is een mengsel van broodkruim, look en kruiden, gebakken in olijfolie. Jamie Oliver gebruikt het vaak als topping op pasta’s. Ik maak hem op mijn manier en voegde aan deze versie ook nog noten toe om zo wat eiwitten in het gerecht te smokkelen.

Zuiderse bloemkoolpasta met pangritata

- 1 bloemkool, schoongemaakt en in roosjes gesneden
-  1 pak volkoren spaghetti
- 500g kerstomaten
- 250g zongedroogde tomaten 
- 250g zwarte olijven
- 75g kappertjes
- 1 rood chilipepertje, ontdaan van pitjes en fijngesneden
- 500g verse tomatensaus, liefst zelfgemaakt
- zwarte peper en zout

Voor de Pangritata

- 3 el pijnboompitten
- 3 el zonnebloempitten
- 3 el edelgistvlokken
- 1 handvol gemengde noten
- 1 sneetje oud, geroosterd brood
- ½ teentje look
- zwarte peper, zout en chilipoeder

1. Snijd de bloemkoolroosjes in dwarse plakjes en bak ze in wat kokos- of olijfolie aan in een wokpan tot ze goudbruin kleuren. Voeg een scheutje water toe, zet het deksel op de pan en stoom de plakjes verder beetgaar.
2. Kook de spaghetti gaar volgens de instructies op de verpakking.
3. Snijdt intussen de kerstomaten in kwartjes en snijdt de zongedroogde tomaten en de kappertjes grof. Snijdt de olijven in ringetjes en hak de chilipeper fijn.
4. Warm de tomatensaus op en schep de samen met de bloemkoolplakjes, tomaten, olijven, kappertjes en chilipeper door de spaghetti.Wie wil kan er nog enkele lepels van de kruidenolie van de zongedroogde tomaatjes en balsamicoazijn over scheppen.
5. Nu heb je nog snel even tijd voor de notentopping:     
   Rooster de pijnboompitten en zonnebloempitten in een droge koekenpan.   
   Maal de andere noten, look, het brood en de edelgistvlokken fijn in een kruidenmolen.Schep de pitten door de gemalen edelgistvlokkenmix en kruidt met peper, zout en chilipoeder.
6. Schep een stevige portie bloemkoolpasta in een diep bord. Zet het kommetje met de Prangritata op tafel, zo kan iedereen zichzelf bedienen.

 













* Tromgeroffel...