Het menu van morgen

"Waarom?"

Als vegetariër krijg je maar wat vaak deze vraag voorgeschoteld. Soms uit interesse, soms om eender welk antwoord je er ook op zal geven compleet de grond in te boren. Als je zegt dat je het voor de dieren doet, vinden ze je melig en zwak. Doe je het voor je eigen gezondheid, komt het "Gezond?! Zonder vlees ofwa? Yeah right!" naar boven. Zeg je dat je het doet voor de medemens, om hongersnood tegen te gaan vinden ze het onzin en ben je vegetariër om het milieu te sparen, noemen ze je naïef. " Alsof jij daar allemaal iets aan kan veranderen."

Vegetariër zijn is onze eigen weloverwogen keuze en alsmaar meer blijkt dat de toekomst ons in die keuze steunt. Steeds vaker duiken initiatieven op die mensen aansporen wat minder vlees te eten en meer rekening te houden met de impact van voeding op je lichaam, de dieren, de medemens en het milieu. Een zege voor de vegetariërs, want inderdaad: met een handvol vegetariërs op de aardbol kunnen we waarschijnlijk niet al te veel aan de wereldproblemen veranderen, maar als we met veel zijn, maakt elk beetje al snel een groot verschil. 

Een voorbeeld van zo'n campagne is "het menu van morgen". Deze bewustmakingscampagne zet mensen aan stap voor stap hun dieet een klein beetje aan te passen om zo tegen 2030 (wanneer we hier met een paar miljard mensen meer zullen zijn) toch nog gezond en lekker te kunnen eten, zonder hierbij de aarde nog verder uit te putten. De basisprincipes voor het Menu van Morgen zijn zo klein en simpel, dat ze me voor iedereen haalbaar lijken:

Geef groenten de hoofdrol

Eet met het seizoen mee

Kies vaker peulvruchten, noten en volkorengranen

Kleinere rol voor vlees en zuivel

Verminder voedselverspilling (koop, kook en bewaar slim)

Geen grote moeite toch?

Bij deze wil ik iedereen dus oproepen wat vaker aan deze principes te denken. Koop meer echte wintergroenten (bloemkool, pastinaak, raapjes, bieten, worteltjes...) in plaats van jaar in jaar uit tomaten, courgettes en aubergines te kopen die 's winters in warmgestookte kassen gekweekt moeten worden (hallo CO2!). Eet eens vaker wat kikkererwten of linzen, zo snel klaar en je kan er zoveel lekkere dingen mee doen. Kortom: denk even na voor je iets in je kar legt. Als we dat allemaal samen een beetje vaker doen, kunnen we heel wat veranderen. 

Vastberaden om samen met mij mee te doen of heb je nog een pak vragen, opmerkingen, suggesties of tips? Gooi het er hieronder in de comments even allemaal uit, ik zal het met veel liefde lezen en beantwoorden ;) Wil je meer weten over Het Menu Van Morgen, neem dan even een kijkje op de site. 

Tot slot nog - hoe kan het ook anders- een receptje. Een perfect, toekomst-approved receptje dan nog wel. Give it a try!

Risotto met boerenkoolpesto en een eitje

voor 2 personen

Voor de pesto 

• 2 handenvol gewassen boerenkool, ontdaan van de harde stengels en in kleine stukjes gesneden
• 1 handvol geroosterde walnoten
• 6 el olijfolie
• 1 handvol edelgistvlokken of 40g parmezaan
• Zwarte peper en zout

Voor de risotto

• 2 koppen zilvervliesrijst, reeds gaar gekookt
• 1 raapje, gewassen en in kleine blokjes
• 4 grote el van de boerenkoolpesto
• 2 eitjes van blije kippen die vrolijk kip kunnen zijn (dus krabben en wroeten in echt gras en niet in een fel verlichte hangar met ik weet niet hoeveel soortgenoten)

1. Voor de pesto gooi je alle ingrediënten samen met een scheut water in de blender en laat je hem op volle snelheid draaien tot je een mooie, gladde, groene saus krijgt. Het kan zijn dat je wat extra water moet toevoegen om de blender "in gang" te krijgen. 
2. Proef van je pesto en kruid desgewenst extra met peper en zout.
3. Verhit een lepel olie in een wokpan en voeg wanneer deze warm is de rijst toe samen met een half kopje water. Laat de rijst wat bakken en pruttelen en voeg met beetjes water toe tot je een romige, risotto-achtige rijst overhoudt. Voeg de blokjes raap toe en laat nog even mee opwarmen. De raapjes moeten nog krokant blijven, dit geeft je risotto wat meer bite. 
4. Roer zoveel boerenkoolpesto door de rijst als je lief is en serveer met een gebakken/gekookt/gepocheerd eitje en eventueel wat extra parmezaan.

Creepy karamel appels

Volgende week is het Halloween!

Ik herinner me nog die keer in de lagere  school, toen ik met een paar vriendinnen op trick-or-treat-ronde ging in ons dorp. We moesten aan iedereen die de deur opendeed, verbaasd 4 in heksen en zombies verkleedde kleine meisjes te zien, uitleggen waarom we nu juist voor hun deur stonden en het gerechtigd vonden snoep te eisen. Halloween was nog niet bepaald ingeburgerd, zeker niet in die tijd en in het boerendorp waar ik woon en de gemiddelde inwoner 79 jaar en slecht te been is. Onze snoepronde verloor dus wat van zijn charme. Maar goed, we kregen snoep, we waren blij.

Ik wilde altijd dat ik op 31 oktober heel even in Amerika kon wonen. Voor een klein kind leek die dag me de hemel, de topdag van het jaar. Als je het mag geloven, maakt elke oma en elk gezin op die dag een hele hoop zelfgemaakte Halloweensnoepjes klaar. Om ter lekkerst, om ter meest. Moet gewoon geweldig zijn als kind.

Dit jaar besloot ik zelf een Halloweenzoetigheid te maken en zo de echte Amerikaanse huismoeder in mezelf eens volledig te laten gaan. Ik struinde langs een heleboel overzichten op blogs en recepten op Pinterest en kreeg zo naderhand een beeld van de traditionele zoetigheden waarmee, de Amerikaanse kinderhandjes op 31 oktober gevuld worden.Peanutbuttercups, huisgemaakte snickers, heksenkoekjes en ander zoets in enge vormen. Eén ding sprong me meer dan de rest in het oog: karamel appels. Blijkbaar zijn deze een traditional op Halloween.

Nu wil het toeval dat ik gek ben op karamelappels. Nu ja, toch als die vergelijkbaar zijn met die rode kermisappels van bij ons, wat ik veronderstel. Traditioneel al ik 1 keer per jaar zo’n appel op  de kermis in onze stad. Helaas werden ze uit mijn leven verbannen door het ijzerdraadje dat nu voorkomt dat mijn tanden terug in konijnenstand gaan staan. Op de kermis lopen, die appels zien en weten dat ik er geen mag, het blijft altijd een pijnlijke zaak.

Mijn beslissing was dus snel gemaakt en ik begon  te experimenteren met gezonde karamel en appels. Uiteindelijk besloot ik dat een volledige appel in karamel hullen nogal een gedoe en verschrikkelijk onhandig was. Een gezellige karamel-appeldip leek me een zeer mooi alternatief.

Karamel en appels.

Gezond en ijzerdraad-proof.

Ikke blij.

P.S. Voor deze karamelappels hoeft het geen Halloween te zijn. Ze zijn op elke dag van het jaar verslavend lekker.

Gezonde karamel-appels

-          15 zachte, grote dadels, ontpit

-          2 el ahornsiroop

-      1 el amandelboter of gemengdenotenboter

-          Zeezout

-          2 erg lekkere, knapperige appels

-          Amandelschilfers, optioneel

1. Snijd de dadels in stukjes, doe ze in een kommetje en zet ze half onder met water.
2. Laat de dadels ongeveer een uurtje weken in het water. Ongeduldig? Ik ook, dus zet ik mijn potje altijd voor anderhalve minuut in de microgolfoven. Hetzelfde effect als weken, maar dan tien keer sneller.
3. Voeg de ahornsiroop, notenboter en het zout toe aan je geweekte/verarmde dadels en mix in een kleine keukenrobot of met de mixer tot een mooie, gladde karamelkleurige dip. Vind je de dip wat te vast, voeg dan in kleine beetjes nog wat water toe.
4. Snijd je appels in partje  en zet ze samen met de amandelschilfers en het kommetje karamelsaus op tafel.
5. En nu: dippen maar! 

Herfstige pasta-pesto voor weinig tijd

Ik beloofde u een recept met de Pea-Basil-pesto, waarover ik zo lovend was in mijn review. Mijn voorgevoel zei dat deze gezonde pesto in combinatie met pasta, pompoen, champignons en pitjes een match made in heaven zou zijn. Niet voor ’t een of ’t ander, maar ik zat er boesj op, zoals ze dat bij ons zouden zeggen.

Pasta en pesto zijn nooit een slecht idee. Het leuke eraan is dat je er kan bijsmijten wat je maar wil. Zo ontdekte ik ooit samen met een vriendin dat pasta-pesto en soepcroutons een eigenaardige maar zalige, crunchy combinatie is. Probeer het maar eens en u zult ons gelijk geven.

Voor deze pasta-pesto variant trok ik mijn diepvriezertje open. U moet weten dat ik de laatste tijd nogal diepvriesgroentengek ben. In de Colruyt kijken ze me altijd een beetje vreemd aan als ik een zak van elk product uit hun diepvriesgroentjesassortiment in mijn kar heb liggen. ’t Moest maar zo gemakkelijk niet zijn: vers en voorgesneden. Wat wil een gestresseerde student nog meer.  Thuisgekomen komt dan altijd die pijnlijke confrontatie met mijn veel te kleine diepvriesvakje. Dat ding opendoen is altijd een avontuur op zich en ik word immer uitbundig begroet door zakken soepgroenten, pompoenblokjes of peterselie die eindelijk een weg denken gevonden te hebben uit hun overbevolkte woonst. 

Dit is zo’n gerechtje dat echt alles heeft: het is snel klaar (in 15 minuutjes zit je aan tafel), boordevol lekkers, gezond en vegetarisch.

Perfect voor onverwacht bezoek op kot.

Herfstpasta met pesto, pompoen en boschampignons

Voor 2 hongerige personen

-          2 koppen pompoenblokjes, diepgevroren

-          1 el olijfolie

-          Tijm

-          Peper en zeezout

-          1 kop boschampignons, diepgevroren

-          4 koppen gare volkorenspeltpasta of een andere korte pasta naar keuze

-          1 potje pea-basil van Farm vegetables of andere lekkere pesto*

-          ½ el lookpoeder

-          Zwarte peper

-          1 el olijfolie

-          100g feta

-          Een flink hand pompoenpitten

-          Basilicum

1. Bak de pompoenblokjes aan in de olie in de wok. Kruid met peper, tijm en zeezout.
2. De champignons gaar je best in de microgolf. Je kan ze natuurlijk ook bakken, maar in de microgolf komen er meer sappen vrij die je pestosaus straks wat smeuïger kunnen maken. Stop ze dus 5 minuutjes in de microgolf en houd ze aan kant.
3. En dan kunnen we al assembleren.  Doe de gare pasta in een serveerkom (of in de wokpan als die groot genoeg is en je op afwas wil besparen) en roer er het potje pea-basil-pesto door. Voeg vervolgens de olijfolie, pompoenblokjes en boschampignons (met het vrijgekomen vocht) toe en kruid met lookpoeder, peper en eventueel nog wat zout.
4. Werk af met pompoenpitten, verkruimelde feta en basilicum.

*  In Gent vind je deze hier en hier. 

Over Starbucks en equinoxen

Je kan er niet omheen: de Pumpkin Spice Latte. 

Is het niet op de reclameborden van Starbucks in het station of in de stad, dan is het wel op zowat elke Amerikaanse blog die je tegenkomt. En het is hen gelukt: ik ben geïntrigeerd. Hoe zou zoiets smaken? Als iedereeen daar zo een spel van maakt dan kan dat toch niet anders dan lekker zijn. Ik bedoel: voor die Amerikanen lijkt de herfst niet te beginnen op de dag vanaf wanneer de dagen beginnen korten (de equinox voor de kenners) maar op het moment dat Starbucks terug Pumpkin spice latte’s  serveert.

Het kleine, hebberige kind in mij kwam boven: ik wilde koste wat het kost ook zo’n Pumpkin Spice Latte. Een Starbucksfiliaal passerende, wilde alles in mij binnenstappen en me kei-fancy zo’n latte bestellen, zodat het mysterie daaromtrent voorgoed opgehelderd zou zijn. Ik was bijna binnen toen plots de lijst van Starbucksdrankjes met bijhorende calorieën mijn hoofd binnen zweefde. Moesten ze die lijst in het groot voor het raam van elke Starbucks hangen, zou de keten een pak minder klanten hebben. Zoveel calorieën (en geld, want voor een Starbucksdrankje tel je toch al gauw behoorlijk wat centjes neer) had ik er niet voor over. 

Licht triest fietste ik terug naar mijn kot en begon ik wat wiskunde te leren. Wiskundige theorieën werden echter al snel overstemd door een recept voor mijn eigen, gezondere Pumpkin Spice Latte. U moet weten dat ik dus geen idee heb hoe zo’n ding echt hoort te smaken, ik fantaseerde gewoon een beetje rond het concept en bedacht welke dingen ik daarin  zou smijten. Alleszinds al geen koffie, want die lust ik niet. Nu is een chai latte ook een concept op zich dat geen koffie, maar thee bevat. Mijn latte zou dus een la-thee worden. Daarna de kruiden: ik heb altijd iets gehad met de warme kruiden die gluhwein van gewone rode wijn onderscheiden, dus toen ik gluhweinkruiden zag staan in de supermarkt, wist ik dat die er ook in zouden gaan. Ik zocht me verder dood naar pompoenpuree, het key-ingriedient van dit drankje, maar kon het nergens vinden. De pompoenblokjes die zich nog ergens in mijn diepvriezertje verscholen, zouden de klus vast ook wel klaren. 

Terug van de winkel probeerde ik mijn wiskundeboeken te negeren en ging ik aan de slag. Een kleine 10 minuten later zat ik in de zetel, mét een dekentje en mijn eigen Pumpkin Spice la-thee, voorzien van zowel kokosroom, extra ahornsiroop, kaneel en rijk koffie-extract (ik hou niet van echte koffie, maar wel wat van het aroma. Zo een beetje als een kindje dat houd van Frutella’s, maar niet van fruit, ik weet het…) 

En toen…. Toen viel alles op zijn plaats. 

Die Amerikanen hadden verdorie gelijk. Warm kruidig, romig en zoet. Herfst in een mok, er is gewoon geen betere beschrijving voor.

Van nu af aan start mijn herfst ook met Pumpkin Spice Latte’s.

De boom in met die equinoxen.

Pumpkin spice la-thee

Voor 2 personen

-          250g pompoenblokjes uit de diepvries

-          3 el kokosbloesemsuiker

-          1 el ahornsiroop

-          Puur vanille extract

-          1 tl speculaaskruiden

-          Een snuifje zout

-          100ml heet water

-          400 ml havermelk

-          1 zakje glühwein kruiden (soort theezakjes, vind je onder meer bij Delhaize)

-          200ml sterke Earl Grey thee of espresso

-          Optioneel: kokosroom (geschraapt uit een blik koude kokosmelk), extra ahornsiroop, koffie-extract, extra kaneel

Start met het “maken” van de pompoenpuree: doe de bevroren blokjes in een microgolfovenbestendig potje en gaar ze gedurende ongeveer 6 minuten in de microgolfoven.

Maak intussen de la-thee:
Doe de kokosbloesemsuiker samen met de ahornsiroop, speculaaskruiden en het zout in een steelpannetje. Doe er het hete water bij en roer goed tot alles gemengd is tot een vrij lopende, zoete siroop.

Doe er de havermelk, Earl Grey of espresso en het zakje glühweinkruiden bij en verwarm het geheel tot het goed heet is.

De pompoenblokjes zijn intussen gaar. Doe ze in je blender en giet er de warme la-thee bij. Mix tot een mooie, smeuïge, oranje drank.

Verdeel de la-thee over 2 mokken en serveer desgewenst met wat extra ahornsiroop, een dot (kokos)room, wat extra kaneel en/of enkele druppeltjes koffie-extract.

Kruip gezellig onder een dekentje en geniet van de herfst.