Eindelijk chocoladetaart!

“We’ll be back.”

Dat waren onze woorden na het succes van de -naar onze bescheiden mening- geweldige, legendarische vegan donuts van vorig jaar. Niet voor het één of het ander, maar het lijkt me zeer de moeite dat receptje nog eens te bekijken. Je vindt het hier (gewoon klikken).

‘We’ zijn opnieuw die ene vriendin en ik. Noem ons het olijke kerstduo, want putje zomer naar Michaël Buble’s Christmas CD luisteren en ter afwisseling naar Nigella’s Christmas Kitchen kijken, is nu eenmaal wat we doen. Kerst-, open haard-, wollige dekentjes- en wintergeobsedeerd als we zijn. Een beetje raar  zijn we ook wel, maar dat doet zoals gezegd geen pijn.

Naar aloude traditie kwamen we deze vakantie weer een keer samen om onze culinaire, creatieve uitspattingen een plaatsje te geven en waagden we ons in de uithoeken van het bakuniversum.

Klaar om de vegan bakwereld opnieuw een openbaring rijker te maken.

Onbevreesd.

Onbezonnen.

Maar helaas….

Inspiratieloos.

Niet dat we niet wisten wat te maken. Wél dat  we niet meteen een idee hadden hoe eraan te beginnen.

Het concept was nochtans eenvoudig:
 Ik vroeg aan de vriendin  in kwestie wat ze graag wilde veganizen. Vriendin in kwestie is een vrouw in hart en nieren, dus het antwoord lag voor de hand: een decadente chocoladetaart, met alles erop en eraan. Meteen begon er iets in mij te knagen, want als ik heel erg eerlijk ben, heb ik een lichte vegan chocoladetaartfobie. Vegan en gezonde chocoladetaart maken, is iets wat me maar niet wil lukken. Of toch niet helemaal. De taart is nooit zoals ik ze wil. Te bitter, niet zoet genoeg, te droog, te nat, niet gerezen… Het is altijd wel iets en na een poging of 20, had ik me erbij neergelegd dat chocoladetaart me nu eenmaal nooit ging lukken en had ik mijn gezondere chocoladetaartdroom het afgelopen jaar gelaten voor wat hij was.

Toen we in de keuken stonden, hadden we dus niet onze gewoonlijke “we smijten wat vanalles bij elkaar en hopen dat er iets lekkers uitkomt”-drive van gewoonlijk.

Zoals het licht-inspiratieloze mensen betaamd, zochten we onze toevlucht tot Pinterest. Even later hadden we een recept dat  we tegen al onze principes in volledig navolgden. We voelden ons wel een beetje schuldig dat we zelf niets hadden durven verzinnen, maar dat knagend gevoel verdween als snel eens we het heerlijk zoete chocoladebeslag in de vorm goten en nadien de pot uitlikten. Dit kon wel eens een erg lekkere, gezondere chocoladetaart worden…

En dat werd het. Niet als dusdanig gerezen, maar wel vol en chocoladeïg. Net zoals we ons een chocoladetaart voorstelden.

Om onze creatieve zelven toch nog een beetje te uiten, maakten we zelf een sausje voor over onze taart. En daarna volgden de traditionele belachelijke selfies en lachten we onszelf buikpijn... 

Ons doel om weer een legendarisch recept te verzinnen was dan wel niet bereikt, maar we hadden nu wel een heerlijk vegan recept voor chocoladetaart en bovenal hebben we ons een hele middag ontzettend geamuseerd. En plezier maken en genieten is toch waar samen koken in de eerste plaats om zou moeten draaien, denk ik dan. 

Decadente chocoladetaart
Gebaseerd op een recept van MinimalistBaker 

Natte ingrediënten

-          4 el gemalen lijnzaad + 12 el water

-          250 ml havermelk

-          1 ½ tl appelciderazijn

-          1 zakje bakpoeder

-          150 ml kokosnectar, agavesiroop, ahornsiroop of honing (niet vegan)

-          150g kokosbloesemsuiker

-          13Og gesmolten kokosolie

-          1 el vanille-extract

-          500g appelmoes (gemixte rauwe appel)

Droge ingrediënten

-          Een snuifje zout

-          120g ongezoet  cacaopoeder

-          120g amandelmeel

-          50g havermeel (fijngemalen havervlokken)

-          200g zelfrijzend bakmeel

Voor het chocoladesausje

-          Kokosroom van 1 blik kokosmelk

-          3 el cacaopoeder

-          2 el ahornsiroop

-          Snuifje zout

1. Mix alle natte ingrediënten in de blender tot een gladde massa.
2. Meng in  een grote mengkom de droge ingrediënten door elkaar.
3. Meng de  natte mix onder de droge en roer tot een glad, doch stevig beslag.
4. Giet het beslag in een met bakpapier beklede, ronde springvorm en bak de taart gedurende 45 minuten tot een uur in de voorverwarmde oven op 180°C of tot een prikker droog uit het midden van de taart komt.
5. Meng intussen alle ingrediënten voor het  sausje door elkaar.
6. Laat de taart afkoelen en serveer met de chocoladesaus en eventueel wat besjes en gehakte walnoten.

 

Over Euforie en Appelkruimelrepen

Eindelijk.

Gedaan.

Na al 6 weken bureauzitten, naar boeken en PowerPoints staren, een ongezonde hoeveelheid stress en ook wel een aardige portie geween en geklaag tegen menig ouder en vriend, kwam er op een mooie zonnige donderdag eindelijke een eind aan die eindeloos durende examenperiode. Ik vermoed dat hierbij weinig uitleg vereist is: ik ben behoorlijk euforisch momenteel. Euforie die misschien wel even snel weer zal gaan als ze is gekomen, want the moment of truth waarop de resultaten bekend gemaakt worden, lonkt. Maar dat probeer ik nu even in een ver uithoekje in mijn hoofd te duwen.

Het is vakantie!!

( Ik herhaal het hier even omdat ik het nog steeds niet kan geloven en nog altijd denk dat ik wakker zal worden uit een droom, terwijl ik lig te kwijlen op een of ander chemie- of fysicaboek.)

Om de vrijheid te vieren werd er gebakken, want ja mijn leven is zo boeiend dat ik feest vier door met bloem en kokosolie te knoeien. En neen, ik ging niet zoals iedere normale student naar Werchter. En ja, ik had daar op een gegeven moment wel een beetje spijt van. Maar bakken is ook leuk. En ik bedoel: na die examens, is alles wat niets met een bureau, een pen en papier te maken heeft gewoon geweldig. Het doet je wel de kleine dingen appreciëren, dat studeren.

Mijn post-examenparty bestond er dus uit iets te verzinnen met de 2 kg zielige appels die nog in onze fruitschaal lagen en dringend op moesten omdat we morgen op reis vertrekken.

Het werden appelkruimelrepen. Crumble in een reep zeg maar.

Geïnspireerd op mijn vriend die gek is op de kruimellaag van mijn crumble, maar het minder op het fruit eronder begrepen heeft. Iets wat mooi uitkomt aangezien ik bij het opscheppen net altijd stiekem meer appeltjes probeer te verzilveren dan er mijn stukje toebehoort.

Een meer dan waardig receptje voor onze appels en heerlijk krachtvoer voor die veel te lange autorit die ons te wachten staat.

Appelkruimelrepen  

-          10 appels, geschild en in blokjes

-          450g volkoren speltmeel of een andere bloemsoort naar keuze

-          300g havervlokken

-          250g gesmolten kokosolie

-          100g kokosbloesemsuiker

-          4 el honing  of ahornsiroop

-          Snuifje zout

-          2 tl kaneel

-      100g verkruimelde speculaasjes

1. Meng  de bloem met de havervlokken, de olie, suiker, honing, het zout en de kanaal. Het moet de structuur van grove kruimels hebben die je toch makkelijk samen kan drukken.
2. Bekleed een grote, platte, rechthoekige schaal met bakpapier en verwarm de oven voor op 190°C.
3. Duw 1/3 van het deeg stevig aan op de bodem van de vorm. Dit vormt de bodem van de reep.
4. Meng 1/3 door de appelstukjes en druk ook dit stevig aan op de bodemlaag.Door het overblijvende deeg meng je de verkruimelde speculoosjes. Daarna verdeel je dit deel over de appellaag en druk je alles opnieuw stevig aan. Dat aandrukken is belangrijk om te voorkomen dat je repen straks volledig uit elkaar zullen vallen.
5. Bak de repen in 30 minuten mooi stevig en goudbruin.
6. Haal de plaat uit de oven en laat alles zeker een uur afkoelen.
7. Snijd tot slot de grote reep nu in kleine vierkante of rechthoekige, hapklare repen. 

Rheum rhabarbarum

Examens houden de rabarber niet tegen te groeien. 

Met "de rabarber" heb ik het dan niet over onze rabarber, want die lijkt altijd wel een reden te vinden om niet te groeien. 

Wel de rabarber van de buren, van wie de arme plant aangevallen werd door hun puppy (’t is een nogal enthousiast beestje…). De rabarber moest dus dringend geoogst worden, voor het hondje de hele oogst verwoestte en aangezien ze zelf geen weg konden met 10 kilogram van die blozend rode stengels, werd er ons een gulle portie gedoneerd.

Bij deze: rabarbercrumble, gesponsord door onze buren. 

En door hun puppy. 

Rabarbercrumblevegan

•  1 grote bussel rabarber, zo’n 10 stengels
• 3 appels
• 2 peren
• 3 lepels appelstroop of honing, eventueel wat meer als de rabarber erg zuur is
• 1 el puur vanille-extract

Voor de crumble

• 150g bloem ( ik gebruik vaak volkoren speltmeel, maar zelfrijzend bakmeel werkt evenzeer)
• 100g havervlokken
• 100g gesmolten kokosolie
• 50g kokosbloesemsuiker
• 2 el honing  of ahornsiroop
• Eventueel  1 handvol fijngemalen noten
  of (iets minder gezond en niet vegan, maar dat mag ook al is) 100g verkruimelde speculaasjes
• Snuifje zout
• 1 tl kaneel

1. Schil de rabarber en snijd hem in grove stukken. Doe ze samen met een eetlepel water of 2 in een grote kookpot en laat hem op een zacht vuurtje stoven tot hij gaar, maar nog niet volledig uit elkaar gevallen is.

2. Snijd de appels en peren (met schil) in grove stukken en doe ze bij de rabarber.

3.Smelt de appelstroop door hem 40 seconden op te warmen in de microgolfoven en roer hem onder de appels en de rabarber. Proef even. Het moet licht zuur, maar toch net zoet genoeg zijn. Als het nog niet naar je zin is, voeg je nog wat extra appelstroop of wat honing toe.

4. Schep het fruitmengsel in een ovenschaal.

5. Meng in een aparte kom alle ingrediënten voor de crumble. Het moet een- u raadt het nooit- kruimelige structuur krijgen. Als het iets te sterk op deeg (als brood- of erger nog pannenkoekendeeg) lijkt, dien je wat extra havervlokken toe te voegen.

6. Verdeel de crumble over het fruit en zet de schaal voor zo’n 30 minuten in de oven op 180°C.

Voor mensen zonder geduld: rechtstreeks uit de oven eten kán, maar houd dan wel een paar liter ijskoud water in de buurt. (de suiker in de crumble karamelliseert en dat is, ik spreek uit ervaring, behoorlijk heet …)

7. Even laten afkoelen dus en dan kan niks er u nog van weerhouden met een lepeltje in deze zalige lekkernij te duiken.

Reality strikes ...

De Dunne Vegan

Ik heb 3 obsessies: nagellak, oorbellen en … kookboeken. 

Laat mij alleen naar de stad gaan en je kan ervan op aan dat ik met één van de drie naar huis kom. Gelukkig meestal met de eerste twee. Mijn kookboekenobsessie probeer ik wat binnen de perken te houden. Met enige halsstarrigheid  en onder het motto dat ze al die boeken op een dag wel eens in de bib zullen hebben, probeer ik mezelf wijs te maken dat mijn budget beter aan “nuttigere” dingen gespendeerd wordt. Mijn kookboekencollectie is dus helemaal niet zo uitgebreid als u na het lezen van mijn eerste zin vast gedacht zal hebben. Hoewel het wel mijn toekomstdroom is: later een gigantische boekenkast (bij voorkeur met zo’n laddertje) vol kookboeken. Een nieuw kookboek blijft dus altijd iets speciaals voor mij, een soort mini-mijlpaal in mijn toekomst-kookboekenkastplan.

Het jaar kon dan ook niet beter beginnen, want januari was nog niet goed halfweg of ik kon al een nieuwe aanwinst verwelkomen in mijn minikookboekenkastje. De Dunne Vegan,  de midprice versie van Puur plantaardig, een kookboek van Antoinette Hertsenberg en Jacinta Bokma.  Midprice-versie? Ik had er ook nog nooit van gehoord, maar het komt er volgens mij op neer dat De Dunne Vegan een ietwat bescheidenere lay-out heeft dan Puur Plantaardig, waardoor het boek tegen een zachtere prijs verkocht kan worden.Of ook: hetzelfde boek, maar dan goedkoper. Wat mij betreft een geweldig concept, dat midprice-gedoe. (lees: meer geld voor oorringen en nagellak)

Puur Plataardig is zo een van die boeken, waarvan de mevrouw aan de balie van de bib  vermoedelijk denkt dat ik het achterstevoren vanbuiten aan het leren ben in het Chinees ofzoiets, simpelweg omdat ik het al (minstens) 5  keer heb uitgeleend, vanzelfsprekend inclusief de toegestane verlengingen. Nu ik mijn eigen exemplaar heb, kan ik het ongelimiteerd doorsnuisteren en alle recepten uitproberen wanneer ik dat wil en er de tijd voor heb. My precious ….  

“Alle recepten” mag gerust letterlijk genomen worden, want er staat véél leuks in dit boek. Ik heb het nu al zo vaak uitgeleend en nog steeds heb ik niet al mijn bladwijzertjes  af kunnen werken (lees: stukjes verscheurde tijdschriften die ik op de bladzijden van potentieel interessante receptjes stop en die er dan telkens allemaal uitvallen, waardoor ik elke keer opnieuw het hele boek “moet” doorbladeren …). Hieronder enkele van mijn persoonlijke favorieten, met mijn eigen variaties:

•         Happy haantjes roeromelet. Een omelet van van silken tofu. Heerlijk met een simpel rucolaslaatje en een vaste waarde op kot, wanneer ik weinig tijd heb.
•          Paella Zarzuela met Spaanse sperziebonen. Deze maakte ik ooit –hoe toepasselijk- in Spanje. Echt zalig, vooral met de sperziebonen, die gegaard worden in een tomatensausje. Ik top de paella graag af met iets wat ik tot  mijn vegan chorizocrumble gedoopt heb: edelgistvlokken, amandelen en gerookt paprikapoeder met een scheutje lekkere olijfolie in de blender en je hebt een spicy crumble die perfect past bij dit zuiderse gerecht.
•          Tandoori tofuballetjes in kokoscurrysaus met pilafrijst en broccoli. Dit gerecht vraagt wel een beetje werk. Vaak laat ik de pilafrijst dan ook achterwege en eet ik de balletjes en de saus met wat snelkookrijst. Een echte aanrader voor kokos- en curryliefhebbers.
•          Bungeejumpbrownies. Ik zou mezelf niet zijn, mocht ik de dessertensectie niet volledig hebben uitgeprobeerd. Deze brownies zijn mijn favoriet: alles behalve alledaags, maar laat dat nu net zijn wat ik er zo tof aan vind. Geen kat die het proeft, maar in deze brownies zit niets minder dan … een pot bonen. Het recept vraagt om kidneybonen, maar ik maakte ze al 2 keer met kikkererwten en dat ging ook prima. Ik deed er wel wat extra bloem bij, omdat ik ze zonder iets te kleverig vond, maar da’s persoonlijk. Het recept vind je onderaan deze post.

En  op mijn to-make-list staat er nog meer van dat lekkers, nog véél werk voor de boeg …

Enige minpuntje van dit boek: niet alle recepten zijn voorzien van foto’s, maar mits een beetje fantasie valt dat best te overbruggen. Plus: een perfecte gelegenheid om mijn (nog steeds niet al te fameuze) fotografieskills wat bij te schaven.

De Dunne Vegan in het kort: een ideaal boek wie van lekker en gezond eten houdt, voor vegetariërs met weinig tijd en voor carnivoren met de nodige zin voor avontuur. 

Bungeejumpbrownies

Gebaseerd op het recept uit De Dunne Vegan

• 100g kokosroom (het romige bovenste laagje uit een “ongeschud” blik kokosmelk)
• 200g pure chocolade
• 50ml rijststroop
• 2 el kokosbloesemsuiker
• 1 el vanille-extract
• 200g kidneybonen of kikkererwten, uit blik, gespoeld  en uitgelekt
• 100g zelfrijzend bakmeel of speltmeel met 1 extra tl bakpoeder
• 1 tl bakpoeder
• Snuf zout
• 1 tl kardemonpoeder, optioneel

1. Smelt de chocolade in de microgolfoven.
2. Mix alle ingrediënten in de keukenrobot.
3. Schep het beslag in een met bakpapier beklede rechthoekige vorm.
4. Bak de brownies gedurende  30 minuten of tot ze stevig en toch nog licht vochtig zijn.
5. Laat afkoelen, snijd in vierkantjes en klaar!
   

Over Jos...

Meet Jos, het resultaat van mijn blokontspanning van vandaag.

Op de planning van deze mooie, gezellige zondag voor kerst stond: wiskunde, jippiejeej….

Mijn hoofd bleek echter  helemaal niet into cijfertjes en tussen de vectoren en matrices door rees steeds het beeld van een sympathiek glimlachende gingerbread man voor mijn ogen. Ik doopte mijn verschijning "Jos". Aanvankelijk probeerde ik dat beeld te verdringen, maar Jos was een doorzetter, zo eentje die zich niet zomaar laat afschepen, waardoor ik, toen mijn gsm-alarm me met mijn favoriete kerstsong (Deze hier) duidelijk maakte dat het tijd was voor lunchpauze, me volledig aan mijn Jos-verschijning overgaf, vergat te eten en als een bezetene begon te bakken. Resultaat: de man van mijn dromen, Jos, tastbaar en wel. 

Tijdens die bewuste middagpauze maakte ik niet enkel Jos, maar ook zijn 2 broertjes: Luc en Gérard, God hebbe hun ziel… Luc werd uitverkoren als proefexemplaar (want zoals elke foodblogger die eigenlijk geen tijd heeft om te bloggen wel weet: altijd eerst proeven van je creaties vooraleer je belachelijk veel tijd aan het fotograferen besteedt) En dan Gérard, tja… Ik zal er geen doekjes om winden: Gérard werd onthoofd tijdens het versieren.  Ik verga van berouw, echt waar.

Gelukkig was er dus nog Jos. Die werd tijdens mijn joepie-het-is-16-uur-en-ik-begin-dat-leren-hier-echt-kotsbeu-te-worden-pauze versierd. Dat verliep helaas niet volledig zoals ik gehoopt had, want naast het feit dat ik dus 1  van mijn 2 resterende vriendjes onthoofdde, bleek ik eigenlijk hoegenaamd niks in huis te hebben om mijn koekjes naar behoren van kleurrijke versieringkjes te voorzien. Jos moest zich dan maar tevreden stellen met chocolade, dadels en vijgen, maar daar leek hij het nog best mee te kunnen vinden. Moest ik zoals elke normale mens bloemsuiker in huis  gehad hebben, had ik Jos een mooi parelwit glazuurmondje, fonkelende witte kraaloogjes en van die krullige versierinkjes gegeven. Het werden een dadelmond en gepofte rijst-oogjes, wat hem ook niet zo slecht stond.

Tot zo ver dus The story of Jos, mijn dappere wiskundige verschijning. Oh ja, zei ik al dat Jos helemaal vegan is? Mhm, de man van mijn dromen, ik zei het toch ;) 

Jos geniet nu in alle rust en sereniteit van zijn laatste uren als kerstkoekje, want veel langer dan vanavond zal hij het vrees ik niet trekken. Dan zal hij zijn broertjes vervoegen in de cookiehemel. Dat wordt een mooi weerzien....

Vaarwel Jos, het ga je goed… 

Gingerbread men koekjes aka Jos en aanverwanten
 vegan en gezonder

Nodig voor 3 grote gingerbread men

-          100g kokossuiker

-          170g zelfrijzend bakmeel

-          30g havermout

-          2 el kaneel

-          1 el gemberpoeder

-          1 el speculooskruiden

-          Snuf zout

-          90g gesmolten kokosolie

-          1 el sojamelk

-          1 el honing of rijststroop

-          Versieringsdingen: chocoladedruppels, glazuur, dadelstukjes, cranberries, vijgen …

1. Meng de suiker met de bloem, havermout, de kruiden en het zout.
2. Roer er de olie, melk en stroop onder.
3. Kneed alles even door tot een mooi glad deegje. Bedek de kom met een stukje plasticfolie en laat het deeg ongeveer 30 min rusten in de koelkast.
4. Rol het deeg uit en steek de koekjes uit. Wie niet over zo’n gingerbread-manvorm beschikt, kan altijd andere kerstige vormpjes gebruiken.
5. Bak je koekjes op 180° afhankelijk van hun grootte en dikte 10 (voor kleine koekjes) tot 15 minuten (voor koekjes als Jos). Ga voor de perfecte gaartijd echter liefst af op je eigen intuïtie en controleer om de zoveel minuten eens of ze niet te bruin worden.
6. Laat de koekjes afkoelen en versier ze volgens eigen smaak en goesting.
7. Eet je koekjes voor de kerstboom, met een tas thee of melk en wat kerstmuziek op de achtergrond.

En toen was er dat moment dat ik besefte dat Jos een meisje is…  Dus Jos was al die tijd Josiane? :O

Volgende foto is niet geschikt voor gevoelige zielen …

 En tot slot nog een "extreem kunstzinnige" (per ongeluk genomen) foto van mijn kerstboom:

Alvast een vrolijk kerstfeest en aan alle lotgenoten: nog immens veel succes met studeren! 

Chocolate-chip cookie for one, please.

Deze hoeft geen lange inleiding. 

Ik ken niemand die níet van chocolate chip cookies houdt.  

Ik ken daarentegen wel iemand die als een chocolate-chip-o-holic omschreven zou kunnen worden. Persoon in kwestie fleurt helemaal op bij het bakken van dergelijk zoets, lijkt in hogere sferen te verkeren wanneer hij er een hapje van neemt en raakt licht geïrriteerd als iemand zíjn laatste cookie naar binnen heeft gesmokkeld. Begrijpelijk, lijkt me. Ik bedoel: we hebben het hier wel over chocolate chip cookies. De mogelijkheid tot het eten van deze koekjes zou wat mij betreft zonder al te veel overdrijven als een basisrecht beschouwd mogen worden. Dus moest iemand van de VN dit lezen(lijkt me weinig waarschijnlijk, maar je weet maar nooit): ja, dit is een overwogen suggestie.  

Ook de naar zoet snakkende, in tijdsnood zittende student verdient op tijd en stond eens een chocolate chip cookie. Eéntje voor hem/haar alleen, klaar in 2 minuten en 30 seconden (ik heb het getimed) én vegan. No-nonsens en ontzettend lekker. 

Tasje yogithee erbij, wat aangepaste muziek op de achtergrond. 

Meer moet da nie zijn :)

2 minuten 30 seconden chocolate chip cookie

Voor 1 behoorlijk uit de kluiten gewassen cookie
Bereidingstijd: 2,5 minuten (geen seconde langer, beloofd!)

       2 afgestreken el zelfrijzend bakmeel*
              1 el havervlokken
              1 el kokosbloesemsuiker
             1 el kokosolie of arachideolie** 
              1 el sojamelk

              Mespunt zout
                ½ el agave, honing, rijststroop …
             1  tl amandelboter
                Enkele chocoladedruppels

1. Meng alles in een kopje, 
2. Stop in de microgolf gedurende 1 minuut, Verleng de baktijd eventueel per 10s, Baktijd is cruciaal, dus houd je koekje in de gaten. 
3. Ga met een mesje langs de rand (tussen cookie en kopje) en haal de cookie voorzichtig uit de kop. 
4. Laat je koekje afkoelen (niet te lang, anders wordt het taai),
5. Eet. Geniet.

* Liever gezonder?  Gebruik dan 2 el volkoren (spelt)meel en een snuifje bakpoeder. 

**Ik maakte hem zelfs ooit (succesvol)met olijfolie.  

Dappere donuts onder vriendinnen

Eind juli. Een zeldzame hitte teistert het land en iedereen zoekt verkoeling in zee, een beschaduwde tuinstoel of in winkelcentra. De hele bevolking plooit onder de abnormaal hoge temperaturen, behalve twee moedige meisjes. Dapper en onverschrokken trokken zij de keuken in, gewapend met kerstmuziek, een fototoestel en een plan. Vandaag zouden zij de veganistische bakwereld voorgoed veranderen, want zij waren vastbesloten de wereld te voorzien van hét ultieme recept voor de enige echte, onvervalste, vegan donuts. 

Die twee moedige meisjes dat zijn een vriendin en ik, voor alle duidelijkheid ;)

Onze missie: vegan donuts. Eens we dat hadden uitgedokterd, vlogen we er meteen in. Een klein uur, veel gelach en buikspierpijn en een ultra-professionele brainstorm later, weergalmden onze vreugdekreten door de snikhete keuken. Door gewoon random ingrediënten door elkaar te roeren, hadden we onbewust het meest fantastische deegje gemaakt dat ik in mijn leven al gezien en gevoeld heb. Ik heb iets met deeg, moet u weten. En het andere meisje in kwestie ook. Moest iemand ons op dat moment hebben bezig gezien, zou die vast denken dat we twee gekken waren die een dagje vakantie uit de instelling hadden gekregen. 

“Ooh, ge moet eens voelen, voelt da… Azo zacht.”        

“ Ziet dat af en da kleeft zelfs nie… Woooow….”              

“ Amai, ooh, mag ik ook nog eens kneden?”     

“Tuurlijk! Zot seg… Amaaaai, wat een ontdekking…”    

….

En dan te bedenken dat op de achtergrond Michael Bublé’s Blue Christmas uit de computerboxen galmde. Maar neen, wij zijn volkomen normaal. 

Toen ons deegje dan nog eens perfect in donutvorm te shapen was, kende onze vreugde geen grenzen en speculeerden we al druk over het patent dat we op dit recept zouden moeten nemen en de donutketen die we later zouden openen. 

Deegje rees en wij bekwamen van onze ontdekking met wat gekaraoke. Helaas werden onze nachtegalenstemmen (nachtegalen met een keelontsteking en zware bronchitis…), niet door allen geapprecieerd en kwam mijn moeder al snel klagen over geluidshinder. Gelukkig zijn we beter in koken. 

Na een tochtje door de oven, verwenden we onze donuts met glazuurjasjes en crunchy toppings. Opnieuw vreugdekreetjes, want onze schatjes overtroffen werkelijk onze stoutste dromen, zowel visueel als qua smaak. Nadien volgde een uitgebreide fotosessie, die uitmondde in belachelijke selfies (zo mainstream zijn we dan weer wel) en chocolade in ons haar. Een productieve namiddag, zeg dat wel.

Lang twijfelden we of ik het recept nu wel op mijn blog zou zetten, omdat het ons economisch aantrekkelijker leek onze donuts meteen op grote schaal te produceren, over de hele wereld te gaan verspreiden en zo rijk en beroemd te worden. Gelukkig kwam onze menslievende, totaal onzelfzuchtige (en vooral realistische) ik naar boven en typte ik ons simpele, doch buitengewoon waanzinnig fantastische (bescheiden blijven) recept voor jullie uit. 

Voor de zekerheid toch nog even vermelden dat wij hier officieel het patent op nemen en dat de donuts enkel in huiselijke kring en niet voor commerciële doeleinden gemaakt mogen worden. Wee de persoon die met deze donuts de werelddonutmarkt verovert, wij zullen u weten te vinden… 

En nu donuts bakken maar!

 

P.S.: het recept is in koppen (de Amerikaanse cups) geschreven omdat mijn weegschaal het begeven heeft. Ik zal zo snel mogelijk een versie in grammen posten. 

 Vegan Donuts 

 

                - 20g verse gist, opgelost in ½ kopje lauw water met 1 tl kokosbloesemsuiker

                - 6 koppen zelfrijzend bakmeel

                - ½ tl zout

                - 3 el kokosolie

                - 3 el spelt-, rijst- of dadelstroop

                - ½ kopje water

                - ½ kopje amandelmelk

                - 1 schepjepure stevija

                - 1 el vanille-extract

1.   Los de gist op in het lauwe water en voeg een tl suiker toe. Laat dit mengseltje even   staan terwijl je de bloem en het zout in een grote mengkom zeeft. 

2.   Mix de stevia door de amandelmelk.Smelt de kokosolie en voeg deze samen met het gistpapje, de stroop, het water, de met stevia gezoete amandelmelk en het vanille-extract toe aan de bloem.

3.   Kneed alles goed door elkaar tot het een mooi glad, niet-klevend deegje vormt.

4.   Vorm er een bal van, plaats deze terug in de kom, dek af met een schone handdoek en laat 30 minuten rijzen.

5.   Kneed het deegje nog eens door, vorm er donuts van (bolletjes waar je dan je vinge doorsteekt en zo wat verder draait tot je een mooi hol hebt) en laat ze op een bakplaat (ver genoeg uit elkaar) nog eens 30 minuten rijzen.

6.   Bak de donuts 7 minuten in een op 230°C voorverwarmde oven.

7.   Laat de donuts afkoelen en versier ze met toppings naar keuze.

 

Toppings

Hierbij kan je je volledig laten gaan. Hieronder een greep uit onze toppingfantasie:

Salted caramel/ dadelkaramel + geroosterde amandelen:
recept voor dadelkaramel vind je hier

Pindakaas + banaan

Citroenglazuur + munt:
3 el poedersuiker, enkele drupjes citroensap, citroenrasp en verscheurde muntblaadjes

Chocolade + koffie:
chocoladesaus, oploskoffie

Chocolade + banaan

Suikerglazuur + kokos (alias de fluffy donut)

...