Over Euforie en Appelkruimelrepen

Eindelijk.

Gedaan.

Na al 6 weken bureauzitten, naar boeken en PowerPoints staren, een ongezonde hoeveelheid stress en ook wel een aardige portie geween en geklaag tegen menig ouder en vriend, kwam er op een mooie zonnige donderdag eindelijke een eind aan die eindeloos durende examenperiode. Ik vermoed dat hierbij weinig uitleg vereist is: ik ben behoorlijk euforisch momenteel. Euforie die misschien wel even snel weer zal gaan als ze is gekomen, want the moment of truth waarop de resultaten bekend gemaakt worden, lonkt. Maar dat probeer ik nu even in een ver uithoekje in mijn hoofd te duwen.

Het is vakantie!!

( Ik herhaal het hier even omdat ik het nog steeds niet kan geloven en nog altijd denk dat ik wakker zal worden uit een droom, terwijl ik lig te kwijlen op een of ander chemie- of fysicaboek.)

Om de vrijheid te vieren werd er gebakken, want ja mijn leven is zo boeiend dat ik feest vier door met bloem en kokosolie te knoeien. En neen, ik ging niet zoals iedere normale student naar Werchter. En ja, ik had daar op een gegeven moment wel een beetje spijt van. Maar bakken is ook leuk. En ik bedoel: na die examens, is alles wat niets met een bureau, een pen en papier te maken heeft gewoon geweldig. Het doet je wel de kleine dingen appreciëren, dat studeren.

Mijn post-examenparty bestond er dus uit iets te verzinnen met de 2 kg zielige appels die nog in onze fruitschaal lagen en dringend op moesten omdat we morgen op reis vertrekken.

Het werden appelkruimelrepen. Crumble in een reep zeg maar.

Geïnspireerd op mijn vriend die gek is op de kruimellaag van mijn crumble, maar het minder op het fruit eronder begrepen heeft. Iets wat mooi uitkomt aangezien ik bij het opscheppen net altijd stiekem meer appeltjes probeer te verzilveren dan er mijn stukje toebehoort.

Een meer dan waardig receptje voor onze appels en heerlijk krachtvoer voor die veel te lange autorit die ons te wachten staat.

Appelkruimelrepen  

-          10 appels, geschild en in blokjes

-          450g volkoren speltmeel of een andere bloemsoort naar keuze

-          300g havervlokken

-          250g gesmolten kokosolie

-          100g kokosbloesemsuiker

-          4 el honing  of ahornsiroop

-          Snuifje zout

-          2 tl kaneel

-      100g verkruimelde speculaasjes

1. Meng  de bloem met de havervlokken, de olie, suiker, honing, het zout en de kanaal. Het moet de structuur van grove kruimels hebben die je toch makkelijk samen kan drukken.
2. Bekleed een grote, platte, rechthoekige schaal met bakpapier en verwarm de oven voor op 190°C.
3. Duw 1/3 van het deeg stevig aan op de bodem van de vorm. Dit vormt de bodem van de reep.
4. Meng 1/3 door de appelstukjes en druk ook dit stevig aan op de bodemlaag.Door het overblijvende deeg meng je de verkruimelde speculoosjes. Daarna verdeel je dit deel over de appellaag en druk je alles opnieuw stevig aan. Dat aandrukken is belangrijk om te voorkomen dat je repen straks volledig uit elkaar zullen vallen.
5. Bak de repen in 30 minuten mooi stevig en goudbruin.
6. Haal de plaat uit de oven en laat alles zeker een uur afkoelen.
7. Snijd tot slot de grote reep nu in kleine vierkante of rechthoekige, hapklare repen. 

Let's eat seaweed !

“Allé meisje, nog 1 hapje. Toe … proef nog 1 keer. “

Mij hebben ze altijd wijsgemaakt dat je iets 7 keer moet eten/proeven eer je met zekerheid kan zeggen dat je het niet lust. Ik heb dat altijd onthouden en meestal lustte ik de dingen die ik eerst verafschuwde na 7 keer plots wel. Tja, soms hebben ouders gewoon gelijk.

Voor zeewier zit ik momenteel aan 8 dus ik had de hoop al behoorlijk opgegeven. 

Het zit zo. Zeewier en ik, wij hebben iets wat ik zou omschrijven als een haat-liefderelatie. Ongeveer 2 jaar geleden kocht ik in de biowinkel een zakje gedroogd zeewier en een potje zeewiervlokken en was ik vastbesloten een manier te vinden om dit gezond “lekkers “ uit de zee eetbaar te maken. 

Eetbaar maken. Wie al eens aan zo’n zakje zeewier geroken heeft, zal mij vast en zeker begrijpen. Weglopen. Ver weglopen. Dat is de meest natuurlijke reactie wanneer de geur van gedroogd zeewier je neusgaten binnendringt. Tevergeefs probeerde ik het zeespul op allerlei manieren te masceren: fishsticks, fried rice, zeewiersalade, crabcakes… Allemaal even afschuwelijk(zacht uitgedrukt). Maar ik ben niet het type dat snel opgeeft. Koppig zeg maar. 

En ja, mirakels ze bestaan. Gisteren at ik zeewier EN ik vond het lekker. Mijn ouders aten gerookte zalm en in de zoektocht naar een vegan alternatief voor mij, besloot ik mijn potje zeewiervlokken nog eens boven te halen. En blijkbaar moet het met zeewier zoiets zijn als met wijn: hoe ouder, hoe beter, want ik ga u niet lastig vallen met de houdbaarheidsdatum, maar mijn zeewiertjes waren al "een tijdje" over datum. Pfuh, die dingen moeten rijpen... 

Onder de vorm van een soort gerookte “zalmpjes” (het klinkt een beetje raar, ik weet het maar ik kon er geen andere naam voor verzinnen) kreeg ik het lekkers uit de zee eindelijk binnen. Geef er aardappels met dillesaus en een fris komkommerslaatje bij en niemand die deze lichtroze lekkernijtjes met dat vieze gedroogde spul zal associëren.  

Mission finally accomplished :)

Vegan gerookte zalmpjes

 

      - 200g tofu
                - 3 el balsamicoazijn
                -  4 el gedroogde zeewiervlokken (salade pêcheur)
                - 90g tomatenconcentraat
                - 1 tl gerookt paprikapoeder
                - 150g cashewnoten, tot poeder gemalen
               - 1 tl gemalen lijnzaad opgelost in 3 tl warm water
                - 1 el sojasaus
                - zwarte peper en zeezout

1. Mix alles in de keukenrobot tot een zalmroze, kneedbare massa.
2. Vorm kleine burgertjes van het mengsel, schik ze op een met bakpapier beklede bakplaat en bak ze ongeveer 20 minuten op 230°C tot ze min of meer stevig aanvoelen. De burgertjes zullen wel nog opstijven bij het afkoelen.
3. Snijd de “zalmpjes” desgewenst in schuine plakjes, schik ze op een bordje en garneer met wat fijngesneden sjalotjes en peterselie.
4. Serveer met de appelkomkommersla, aardappelsla en het dillesausje.

Appel-komkommersla

                - 1 komkommer, geschild en in dunne plakjes
                - 1 appel, in kleine blokjes
                - appelazijn naar smaak
                - 2 el fijngehakte peterselie
                - zwarte peper en zeezout

Meng alles door elkaar en laat even “marineren” in de koelkast zodat je het lekker fris kan serveren.

Dillesaus

                - 1 el veganaise
                - 2 el ongezoete sojayoghurt of magere plattekaas
                - 2 el sojaroom
                - 2 el verse of 1 el gedroogde dille
                - zwarte peper en kruidenzout

Meng alles door elkaar en je bent klaar!

Too much of a good thing can be wonderful

Geen idee waarom, maar deze quote deed me meteen aan chocolade denken. :)

 
Studies hebben uitgewezen dat chocolade een positieve invloed heeft op ons humeur en dat een klein stukje pure chocolade per dag perfect past in een gezonde levensstijl. Need I say more? 

En wat is er nóg beter dan chocolade? Brownies natuurlijk!
Maar hoe je het ook draait of keert en hoezeer je ook je best doet om het te geloven: de klassieke brownies eet je best niet elke dag. Zoek het recept vanJeroen Meus maar eens op, bekijk de ingrediëntenlijst en je zal meteen doorhebben wat ik bedoel. 

Een leven zonder brownies, dan maar?
Neeneen mensen, geen paniek. Zo ver hoeft het niet te komen!
Want brownies hoeven geen tonnen boter en suiker te bevatten om lekker te zijn. Daar zijn deze vegan brownies (die bovendien nog eens raw-proof zijn ook) een schitterend voorbeeld van.  Zonder suiker, boter en gluten,  maar bomvol chocoladesmaak. Da’s goed nieuws, niet waar?

En voor de extreme chocoholics: eet er een flinke bol vegan chocolade-ijs bij: instant goed humeur verzekerd.

Raw brownies

-          100g ontpitte dadels, grof gesneden

-          100g gemengde noten

-          50g boekweit

-          80g cacaopoeder

-          Snuifje zout

-          1 el agavesiroop

-          1 el kokosolie

-          3 el sojamelk, of wat meer

1. Maal alles fijn in de keukenrobot tot je een kneedbaar geheel krijgt.
2. Bekleed een cakevorm met plasticfolie (de folie blijft beter kleven als je de vorm even nat maakt) en duw er het browniemengsel in.
3. Laat de brownies opstijven in de diepvriezer of koelkast.
4. Bewaar in de koelkast. De dag nadien smaken ze nog lekkerder!

Vegan chocolade-ijs (suiker- en vetvrij)

 

-          300 ml (soja)yoghurt

-          700 ml sojamelk, of een ander soort veganistische melk

-          60g cacaopoeder

-          ½ tl vanille-extract

-          ¼ schepje stevija (reb-a: 100% stevia)

-          1 el agavesiroop

-     stukjes raw brownies

1. Mix alle ingrediënten in de blender, giet het mengsel in de ijsmachine en draai het chocolade-ijs volgens de instructies van je ijsmachine.
2.  Laat het ijs nadien nog ongeveer een dik uur opstijven in de diepvriezer. Schep er mooie bolle van en geef stukjes raw brownies bij.
3. Wanneer je het ijs langer laat opstijven, zal je het eerst even moeten ontdooien vooraleer je er bollen van kan scheppen. Een kwartiertje op het aanrecht of een minuutje in de microgolfoven volstaan.

Cranberry-sinaascake

Met kerst kopen wij altijd te veel van vanalles, waardoor we nadien minstens nog een week lang gestoofd witloof, boschampignons, kroketjes en ... veenbessen moet eten. Vandaar deze cranberrycake. De ideale manier om die resterende kilo's cranberries op te maken. Hij is vegan, vet- en suikervrij. Ideaal dus om jezelf tussen Kerst en Nieuw toch op een lekker stukje cake te trakteren.
Deze cake smaakt het lekkerst met een grote kop thee, bij de kerstboom en onder een lekker wollig dekentje.

 Cranberry-sinaascake vegan,vet- en suikervrij

Droge ingrediënten

-          250g zelfrijzend bakmeel

-          2 tl bakpoeder

-          ½ tl zout

-          1 el kaneel

-          1 knapperige appel, in kleine blokjes

Natte ingrediënten

-          200g silken tofu

-          1 mandarijn, inclusief de geraspte schil

-          6 tl stevia

-          3 el lijnzaad

-          20 cl sojamelk

-          1 appeltje, gemixt

-          ½ tl vanille-extract

Toplaagje

-          2 el rijst-, ahorn- of agavesiroop

-          1 el arachideolie

-          2 handenvol cranberries

1.    Verwarm de oven voor op 200°C.

2.    Vet een grote cakevorm in met de arachideolie. Smelt de honing en giet hem in de   cakevorm. Schik de cranberries in de honing, op de bodem van de vorm.

3.   Meng alle droge ingrediënten goed door elkaar. Mix de natte ingrediënten in de keukenrobot(ook de mandarijn en de appel, gewoon mixen).

4.    Meng de natte ingrediënten door de droge en verdeel het deeg over de cranberrybodem.

5.    Bak de cake in zo’n 45 minuten mooi gerezen en goudbruin, tot een prikker droog uit het midden van de cake komt.

6.    Laat de cake afkoelen, snijdt hem in plakjes, zet thee, neem een dekentje, zet u en geniet.