Posts tonen met het label karamel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label karamel. Alle posts tonen

donderdag 28 mei 2015

Rheum rhabarbarum

Examens houden de rabarber niet tegen te groeien. 

Met "de rabarber" heb ik het dan niet over onze rabarber, want die lijkt altijd wel een reden te vinden om niet te groeien. 


Wel de rabarber van de buren, van wie de arme plant aangevallen werd door hun puppy (’t is een nogal enthousiast beestje…). De rabarber moest dus dringend geoogst worden, voor het hondje de hele oogst verwoestte en aangezien ze zelf geen weg konden met 10 kilogram van die blozend rode stengels, werd er ons een gulle portie gedoneerd.


Bij deze: rabarbercrumble, gesponsord door onze buren. 

En door hun puppy. 


Rabarbercrumblevegan

  •  1 grote bussel rabarber, zo’n 10 stengels
  • 3 appels
  • 2 peren
  • 3 lepels appelstroop of honing, eventueel wat meer als de rabarber erg zuur is
  • 1 el puur vanille-extract
Voor de crumble
  • 150g bloem ( ik gebruik vaak volkoren speltmeel, maar zelfrijzend bakmeel werkt evenzeer)
  • 100g havervlokken
  • 100g gesmolten kokosolie
  • 50g kokosbloesemsuiker
  • 2 el honing  of ahornsiroop
  • Eventueel  1 handvol fijngemalen noten
    of (iets minder gezond en niet vegan, maar dat mag ook al is) 100g verkruimelde speculaasjes
  • Snuifje zout
  • 1 tl kaneel

1. Schil de rabarber en snijd hem in grove stukken. Doe ze samen met een eetlepel water of 2 in een grote kookpot en laat hem op een zacht vuurtje stoven tot hij gaar, maar nog niet volledig uit elkaar gevallen is.

2. Snijd de appels en peren (met schil) in grove stukken en doe ze bij de rabarber.

3.Smelt de appelstroop door hem 40 seconden op te warmen in de microgolfoven en roer hem onder de appels en de rabarber. Proef even. Het moet licht zuur, maar toch net zoet genoeg zijn. Als het nog niet naar je zin is, voeg je nog wat extra appelstroop of wat honing toe.

4. Schep het fruitmengsel in een ovenschaal.

5. Meng in een aparte kom alle ingrediënten voor de crumble. Het moet een- u raadt het nooit- kruimelige structuur krijgen. Als het iets te sterk op deeg (als brood- of erger nog pannenkoekendeeg) lijkt, dien je wat extra havervlokken toe te voegen.

6. Verdeel de crumble over het fruit en zet de schaal voor zo’n 30 minuten in de oven op 180°C.

Voor mensen zonder geduld: rechtstreeks uit de oven eten kán, maar houd dan wel een paar liter ijskoud water in de buurt. (de suiker in de crumble karamelliseert en dat is, ik spreek uit ervaring, behoorlijk heet …)

7. Even laten afkoelen dus en dan kan niks er u nog van weerhouden met een lepeltje in deze zalige lekkernij te duiken.


Reality strikes ...






zaterdag 13 september 2014

Dappere donuts onder vriendinnen

Eind juli. Een zeldzame hitte teistert het land en iedereen zoekt verkoeling in zee, een beschaduwde tuinstoel of in winkelcentra. De hele bevolking plooit onder de abnormaal hoge temperaturen, behalve twee moedige meisjes. Dapper en onverschrokken trokken zij de keuken in, gewapend met kerstmuziek, een fototoestel en een plan. Vandaag zouden zij de veganistische bakwereld voorgoed veranderen, want zij waren vastbesloten de wereld te voorzien van hét ultieme recept voor de enige echte, onvervalste, vegan donuts. 


Die twee moedige meisjes dat zijn een vriendin en ik, voor alle duidelijkheid ;)



Onze missie: vegan donuts. Eens we dat hadden uitgedokterd, vlogen we er meteen in. Een klein uur, veel gelach en buikspierpijn en een ultra-professionele brainstorm later, weergalmden onze vreugdekreten door de snikhete keuken. Door gewoon random ingrediënten door elkaar te roeren, hadden we onbewust het meest fantastische deegje gemaakt dat ik in mijn leven al gezien en gevoeld heb. Ik heb iets met deeg, moet u weten. En het andere meisje in kwestie ook. Moest iemand ons op dat moment hebben bezig gezien, zou die vast denken dat we twee gekken waren die een dagje vakantie uit de instelling hadden gekregen. 


“Ooh, ge moet eens voelen, voelt da… Azo zacht.”        

“ Ziet dat af en da kleeft zelfs nie… Woooow….”              

“ Amai, ooh, mag ik ook nog eens kneden?”     

“Tuurlijk! Zot seg… Amaaaai, wat een ontdekking…”    

….



En dan te bedenken dat op de achtergrond Michael Bublé’s Blue Christmas uit de computerboxen galmde. Maar neen, wij zijn volkomen normaal. 


Toen ons deegje dan nog eens perfect in donutvorm te shapen was, kende onze vreugde geen grenzen en speculeerden we al druk over het patent dat we op dit recept zouden moeten nemen en de donutketen die we later zouden openen. 


Deegje rees en wij bekwamen van onze ontdekking met wat gekaraoke. Helaas werden onze nachtegalenstemmen (nachtegalen met een keelontsteking en zware bronchitis…), niet door allen geapprecieerd en kwam mijn moeder al snel klagen over geluidshinder. Gelukkig zijn we beter in koken. 


Na een tochtje door de oven, verwenden we onze donuts met glazuurjasjes en crunchy toppings. Opnieuw vreugdekreetjes, want onze schatjes overtroffen werkelijk onze stoutste dromen, zowel visueel als qua smaak. Nadien volgde een uitgebreide fotosessie, die uitmondde in belachelijke selfies (zo mainstream zijn we dan weer wel) en chocolade in ons haar. Een productieve namiddag, zeg dat wel.

Lang twijfelden we of ik het recept nu wel op mijn blog zou zetten, omdat het ons economisch aantrekkelijker leek onze donuts meteen op grote schaal te produceren, over de hele wereld te gaan verspreiden en zo rijk en beroemd te worden. Gelukkig kwam onze menslievende, totaal onzelfzuchtige (en vooral realistische) ik naar boven en typte ik ons simpele, doch buitengewoon waanzinnig fantastische (bescheiden blijven) recept voor jullie uit. 


Voor de zekerheid toch nog even vermelden dat wij hier officieel het patent op nemen en dat de donuts enkel in huiselijke kring en niet voor commerciële doeleinden gemaakt mogen worden. Wee de persoon die met deze donuts de werelddonutmarkt verovert, wij zullen u weten te vinden… 


En nu donuts bakken maar!
 

P.S.: het recept is in koppen (de Amerikaanse cups) geschreven omdat mijn weegschaal het begeven heeft. Ik zal zo snel mogelijk een versie in grammen posten. 

 Vegan Donuts 

 


                - 20g verse gist, opgelost in ½ kopje lauw water met 1 tl kokosbloesemsuiker

                - 6 koppen zelfrijzend bakmeel

                - ½ tl zout

                - 3 el kokosolie

                - 3 el spelt-, rijst- of dadelstroop

                - ½ kopje water

                - ½ kopje amandelmelk

                - 1 schepjepure stevija

                - 1 el vanille-extract



1.   Los de gist op in het lauwe water en voeg een tl suiker toe. Laat dit mengseltje even   staan terwijl je de bloem en het zout in een grote mengkom zeeft. 


2.   Mix de stevia door de amandelmelk.Smelt de kokosolie en voeg deze samen met het gistpapje, de stroop, het water, de met stevia gezoete amandelmelk en het vanille-extract toe aan de bloem.
3.   Kneed alles goed door elkaar tot het een mooi glad, niet-klevend deegje vormt.
4.   Vorm er een bal van, plaats deze terug in de kom, dek af met een schone handdoek en laat 30 minuten rijzen.
5.   Kneed het deegje nog eens door, vorm er donuts van (bolletjes waar je dan je vinge doorsteekt en zo wat verder draait tot je een mooi hol hebt) en laat ze op een bakplaat (ver genoeg uit elkaar) nog eens 30 minuten rijzen.
6.   Bak de donuts 7 minuten in een op 230°C voorverwarmde oven.
7.   Laat de donuts afkoelen en versier ze met toppings naar keuze.



 

Toppings


Hierbij kan je je volledig laten gaan. Hieronder een greep uit onze toppingfantasie:


Salted caramel/ dadelkaramel + geroosterde amandelen:
recept voor dadelkaramel vind je hier
Pindakaas + banaan
Citroenglazuur + munt:
3 el poedersuiker, enkele drupjes citroensap, citroenrasp en verscheurde muntblaadjes
Chocolade + koffie:
chocoladesaus, oploskoffie
Chocolade + banaan
Suikerglazuur + kokos (alias de fluffy donut)
...



zondag 20 juli 2014

Ode aan Oz



Wat cake betreft ben ik behoorlijk conservatief ingesteld. Geef mij maar zo’n stevige, ouderwetse cake waarvan je lekker dikke plakken kan snijden. Van die overdreven versierde cupcakes zijn dus niet echt mijn ding. Ik bedoel: in een muffinblik passen 12 (!!) cupcakes, dus met mijn versiertalent (de gemiddelde kleuter is beter in fijn werk dan ik… ) zou ik gewoon 2 uur aan het prutsen zijn met van die felgekleurde rolfondant. Rolfondant, nog zoiets wat ik vreselijk vind aan cupcakes: je moet eerst kilo’s van dat chemisch spul opeten voor je eindelijk een stukje echte cake tegenkomt.

U hebt het waarschijnlijk wel al door: cupcakes zijn niet bepaald my cup of tea. Maar zoals iedereen wel weet bevestigen de uitzonderingen de regel. Hummingbirdcupcakejes  zijn zo’n buitenbeentje, waarvoor ik mij toch graag eens in de wonderlijke wereld der cupcakes begeef. Deze cakejes doen mij immers vol nostalgie terugdenken aan de winterse ontbijtmomentjes met mijn moeder en Dr. Oz… 

 “Huh?!”


Het begon allemaal een jaar geleden. Ik kwam beneden en hoorde de schelle stem van een man achter de keukendeur galmen. “Indringers”, dacht ik aanvankelijk, maar niets daarvan: eens de keukendeur geopend, werd alles duidelijk. U moet weten dat ik niet zo’n spraakwaterval ben en dat het bijgevolg nogal eens erg stil kon worden wanneer mama en ik samen aan de ontbijttafel zaten. Mama zal klaarblijkelijk genoeg gehad hebben van deze saaie stilte en zoals de meeste mensen die stilte willen opvullen, had ze van pure miserie de televisie aangezet. (Tja, wie kent het niet: er komt bezoek en u weet dat er hoogstwaarschijnlijk van die gênante stiltes zullen vallen, dus zet u de tv aan in de hoop dat deze je uit die doodse momenten zal weten te redden.) En inderdaad, de stilte was verdwenen en al snel werden mama en ik elke ochtend virtueel vergezeld door onze goede vriend Dr. Oz. 



Zegt u niks? Misschien maar goed ook, want het kennen van deze (populaire) Amerikaanse Doctor is niet meteen iets om fier op te zijn. The Dr. Oz show  is zo’n typische Amerikaanse talkshow over gezondheid, geleid door – hoe kan het ook anders- Dr. Oz en met in het publiek een 50tal van die typisch Amerikaanse huisvrouwen, die uit hun dak gaan wanneer Oz een “assistent of the day” nodig heeft om hem bij te staan bij een meestal “erg educatief" spel. Wat mij betreft ging de show vooral om kijkcijfers en het entertainen van Amerikaanse vrouwen die (hier ben ik vrij zeker van ) stiekem foto’s van hun geliefde Oz boven hun fornuis/wasmachine/ bed hadden hangen, in plaats van het werkelijk bijbrengen van kennis over gezondheid. Wie zich nog steeds geen beeld van de show kan vormen, moet maar eens een paar fragmentjes bekijken op de site.


Maar om heel eerlijk te zijn, raakte ook ik na enkele afleveringen heimelijk gehecht aan onze ontbijtafspraak met Dr. Oz (maar neen, ik heb geen grote poster van hem boven mij bed hangen… een kleintje maar ;) ) en diep was dan ook de ontgoocheling wanneer Vitaya hem tegen de lente uit de ether haalde.  De mooiste herinneringen heb ik aan die ene aflevering waarin Oz veganistische cakejes bakte met Elmo  (dat zegt al veel over het niveau van de show, want ja dat is dat rode beest uit Sesamstraat). Mijn aandacht was natuurlijk subito presto gewekt (# vegan bakken) en het weekend nadien werden de cakejes meteen uitgeprobeerd en aangepast (het originele recept bevatte meer olie en suiker en ik wilde perse een karamelglazuur omdat ik het niet zo op roomkaasglazuur begrepen heb). 
En zo bakte Anne-Sophie voor het eerst in haar leven en tegen al haar principes in cupcakes. 
Dit recept voor mijn sindsdien favoriete cupcakejes draag ik dus graag op aan jou, Dr. Oz  ;) 


Hummingbird cupcakejes


         -              200g zelfrijzend bakmeel
         -              1 el bakpoeder
         -              snuifje zout
         -              1 handvol noten, tot poeder gemalen

-              120g appelmoes
-              50g kokosolie of walnootolie
-              1 el vanille-extract
-              enkele drupjes amandel-extract
-              10 el Pure Via stevia of 1 maatschepje stevija (reb-a)
-              1 grote banaan
-              1 flinke el pindakaas
-              1 el kaneel
-              1 el dadelstroop
-              zeste van 1 sinaasappel
-              sap van ½ sinaasappel
-              1 tl appelazijn
-              150g ananas- of appelblokjes


Voor de afwerking
-              karamelglazuur, zie recept hieronder
-              walnoten, grof gehakt
-              pompoenpitten
-              gojibessen
-              cacaonibs


  1. Verwarm de oven voor op 190°C.
  2. Meng alle droge ingrediënten door elkaar.
  3. Doe alle andere ingrediënten, behalve de appel- of ananasblokjes, in een blender en mix tot een lopend geheel.
  4. Meng het geblenderde mengsel door de droge mix, schep er de appel- of ananasblokjes door en verdeel het beslag over 12 muffinvormpjes.
  5. Bak de cakejes gedurende 25 minuten in de op 190°C voorverwarmde oven.
  6. Laat afkoelen, schep er een lepeltje karamel over en werk af met stukjes walnoot, pompoenpitten, cacaonibs en gojibessen. 



Caramelglazuur



-              20 dadels
-              100 ml water
-              1g agaragar
-              1 el kokosolie
-              1 el riet- of kokosbloesemsuiker
-              50 ml sojaroom
-              Een flinke snuf zeezout


  1. Breng de dadels en het water samen met de agaragar in een klein steelpannetje aan de kook tot de dadels uit elkaar beginnen te vallen.
  2. Doe er de kokosolie, het zout en de sojaroom bij en roer goed.
  3. Klaar!