Posts tonen met het label microgolf. Alle posts tonen
Posts tonen met het label microgolf. Alle posts tonen

dinsdag 9 december 2014

Pasta presto met basilicum

Met de blok en kilo’s onverwerkte notities en stapels boeken voor de deur, is tijd mijn kostbaarste bezit. Direct gevolg daarvan is het compleet verwaarlozen van mijn blog. Sorry daarvoor.

Ook van culinair geëxperimenteer komt er tegenwoordig nog weinig in huis. Hoewel: tijdsgebrek maakt een mens opvallend creatief. Desondanks de studiedrukte, "kook" ik nog steeds elke dag zelf, want hoezeer de studentenresto’s ook hun best mogen doen: het vegetarisch aanbod is er toch nog altijd niet om van achterover te vallen. De tijd die ik aan koken besteed, werd de laatste weken wel tot een minimum gereduceerd en dit allemaal dankzij: de microgolfoven, mijn steun en toeverlaat in deze drukke tijden. De dag dat die het begeeft, onderga ik waarschijnlijk een complete mental breakdown, zozeer zijn wij aan mekaar gehecht. Van zo hele dagen alleen op kot te zitten, krijg je van die rare gewoontes, zoals het voeren van diepgaande gesprekken met planten of elektrische apparaten, bij gebrek aan andere gesprekspartners, zeer vreemd allemaal… Zijn er kotstudenten die dit kunnen bevestigen, of ligt het aan mij en zijn de chemische formules en wiskundige bewijzen wat naar mijn hoofd aan het stijgen?

De microgolf dus, mijn culinaire God. Geef hem 10 minuten en hij tovert, mits enige hulp van mezelve, de lekkerste gerechten op mijn bord. Eén van mijn favorieten is deze super snelle pasta. Veel meer dan een paprika snijden en een stuk broccoli wassen hoef je niet te doen. En veel meer dan wat speltpasta, tomatenstukjes met basilicum( uit brik, vind je bij Bio Planet), basilicum tofu (ook van Bio Planet) en die bewuste paprika en broccoli heb je ook niet nodig. Simpel, snel, gezond en zo lekker dat je dit gerecht zelfs aan je niet-vegetarische vrienden zou kunnen voorschotelen.

Tot slot nog een kleine tip: Ik gooi alle ingrediënten meestal de dag voordien al in een microgolfovenbestendig potje, zo kan de pasta al wat zacht worden in de tomatensaus en moet hij nóg minder lang in de microgolfoven. De dag erna gewoon een minuutje of 3 opwarmen en klaar is die pasta.

Koken = tijdrovend? Yeah right…

Tomaat-basilicum pasta


Voor 1 student met honger

-          1/2 brik tomatenstukjes met basilicum
-          1 handvol (spelt)pasta, fussilli of een andere soort korte pastasoort naar keuze
-          ½ paprika, in stukjes
-          Enkele broccoliroosjes
-          ½ blokje basilicumtofu*


  • Snijd de paprika in kleine stukjes. Was de broccoliroosjes en snijd ze in hapklare brokjes.
  • Snijd de tofu in blokjes.
  • Giet de tomatensaus in een microgolfovenbestendig kommetje en meng er de pasta, tofublokjes en groentjes door.
  • Nu kan je 2 dingen doen:

    1)Laat de pasta een nacht in de koelkast ‘weken’ (klinkt niet echt appetijtelijk, maar je weet hopelijk wat ik bedoel). In dat geval warm je hem de dag erna nog een tweetal minuutjes op in de microgolf.

    2)
          Stop je kommetje meteen, voor ongeveer 5 minuten, in de microgolf. Gaartijd is verschillend van microgolf tot microgolf, dus check na die 5 minuten even of de pasta wel al gaar is. Zoniet verwarm je hem nog een paar minuutjes extra.
    3)
          Wat zeg je? Je hebt geen microgolf????! Ocharme toch… Ik voel intens medelijden. Indien je wel over een traditionele kookplaat beschikt, kap je de inhoud van het kommetje in een kookpotje en verwarm je de pasta ongeveer 8 minuten. Let er wel op dat je af en toe roert om aanbranden te voorkomen. Het kan ook zijn dat je wat extra water moet toevoegen als de pasta te droog wordt.
  • Bedank je microgolf met een welgemeende mercie, zet u aan tafel en eet.

    *Kan je geen basilicumtofu vinden? Gebruik dan wat gerookte tofu, quorn of een andere vleesvervanger naar keuze.


zondag 2 november 2014

Chocolate-chip cookie for one, please.

Deze hoeft geen lange inleiding. 
Ik ken niemand die níet van chocolate chip cookies houdt.  

Ik ken daarentegen wel iemand die als een chocolate-chip-o-holic omschreven zou kunnen worden. Persoon in kwestie fleurt helemaal op bij het bakken van dergelijk zoets, lijkt in hogere sferen te verkeren wanneer hij er een hapje van neemt en raakt licht geïrriteerd als iemand zíjn laatste cookie naar binnen heeft gesmokkeld. Begrijpelijk, lijkt me. Ik bedoel: we hebben het hier wel over chocolate chip cookies. De mogelijkheid tot het eten van deze koekjes zou wat mij betreft zonder al te veel overdrijven als een basisrecht beschouwd mogen worden. Dus moest iemand van de VN dit lezen(lijkt me weinig waarschijnlijk, maar je weet maar nooit): ja, dit is een overwogen suggestie.  

Ook de naar zoet snakkende, in tijdsnood zittende student verdient op tijd en stond eens een chocolate chip cookie. Eéntje voor hem/haar alleen, klaar in 2 minuten en 30 seconden (ik heb het getimed) én vegan. No-nonsens en ontzettend lekker. 

Tasje yogithee erbij, wat aangepaste muziek op de achtergrond. 
Meer moet da nie zijn :)

2 minuten 30 seconden chocolate chip cookie



Voor 1 behoorlijk uit de kluiten gewassen cookie
Bereidingstijd: 2,5 minuten (geen seconde langer, beloofd!)

       2 afgestreken el zelfrijzend bakmeel*
              1 el havervlokken
              1 el kokosbloesemsuiker
             1 el kokosolie of arachideolie** 
              1 el sojamelk
              Mespunt zout
                ½ el agave, honing, rijststroop …
             1  tl amandelboter
                Enkele chocoladedruppels



  1. Meng alles in een kopje, 
  2. Stop in de microgolf gedurende 1 minuut, Verleng de baktijd eventueel per 10s, Baktijd is cruciaal, dus houd je koekje in de gaten. 
  3. Ga met een mesje langs de rand (tussen cookie en kopje) en haal de cookie voorzichtig uit de kop. 
  4. Laat je koekje afkoelen (niet te lang, anders wordt het taai),
  5. Eet. Geniet.
* Liever gezonder?  Gebruik dan 2 el volkoren (spelt)meel en een snuifje bakpoeder. 

**Ik maakte hem zelfs ooit (succesvol)met olijfolie.  





dinsdag 30 september 2014

5 minuten chocolade mugcake aka troost in een kopje

Pakweg een week geleden nam mijn leven een drastische wending. Ik ruilde namelijk mijn kleine, veilige dorpje in voor grootstad Gent. Mhm, van nu af aan verblijf ik niet langer in Hotel Mama, maar dop ik mijn eigen boontjes op kot. Eindelijk op eigen benen, feesten à volonté, af en toe wanneer de goesting er is eens naar de les... Laat het leven beginnen!

 Of toch niet? Het klinkt natuurlijk allemaal heel idylisch, maar de realiteit is dat iets minder. Met een veel te vol lessenrooster, stapels  boeken en nota's en duust (mijn Gents gaat er zienderogen op vooruit) dingen  te doen, schiet  er amper nog tijd over om eens buiten te komen. Het leven van de ijverige student zoals het is.  
Ik heb het toch wel een beetje onderschat, dat kotleven. Dingen die je thuis als vanzelfsprekend beschouwt, blijken nu plots niet meer vanzelf te gaan. Stof  bijvoorbeeld,  dat duikt zo van het ene moment op het andere overal op. In het begin kun je je best doen om die kleine, pluizige vijandjes te negeren, maar er komt een punt waarop je aan je bureau zit, een stofplukje in de gaten krijgt en dit je zodanig begint te enerveren dat je  alles laat vallen en ten aanval trekt met de stofzuiger. Vrouwelijke intuïtie zeker?  Of nog zoiets: op toilet zitten en je realiseren dat je misschien toch eens in een nieuwe  rol wc-papier zal moeten investeren... Het studentenleven kan hard zijn. 
En dat moet er blijkbaar aan te zien zijn ook, want vorige week kwam mijn vriend plots aanzetten met een snel, troostend recept voor zalige chocolademugcake/ brownie.  Het doorgesms'te receptje werd uitgettest en uitvoerig geproefd. Niet veel later vroeg (en kreeg) ik de toestemming het recept hier te delen en stond  er al een tweede cakeje in de microgolfoven die als model voor een foodfotoshoot mocht dienen (en nadien zonder enige vorm van tegenzin verorberd werd).  Na twee weken op kot heeft mijn mug al meer van die cake gezien dan thee of andere dingen die normaal in zo'n kop horen te zitten. 

't Is snel, vegan, geen aanval op je lijn én chocolade, wat wil een uitgeputte kotstudente nu meer? 

Niks, helemaal niks. Chocolate  is all we need ... 

Hoewel een goeie stofzuiger ook altijd handig is, maar da's misschien persoonlijk ;) 

5-minuten first-aid chocolade mugbrownie <3


  • 3,5 afgestreken el zelfrijzend bakmeel
  •  mespunt zout
  • mesuntje stevija
  • 2 tl cacaopoeder
  • 2 tl agavesiroop
  • 50 ml sojamelk
  • 1  el kokosolie
  • 1/2 tl vanille -extract
  •  2 el chocoladestukjes


  1. Smelt de chocolade in de microgolfoven. 
  2. Neem een grote kop en meng hierin het meel, het zout, de stevia en het cacaopoeder door elkaar. 
  3. Roer de agavesiroop, sojamelk, gesmolten chocolade en gesmolten kokosolie door het bloemmengsel en vouw er eventueel extra chocoladestukjes door. 
  4. Nu enkel nog in de microgolfoven en de mugcake is ready  to eat.
    Dit is wel een cruciaal punt: met de gaartijd staat of valt je hele brownie. Begin met 1 minuutje, bekijk het resultaat en ga zo per 30 seconden door tot je cakeje de gewenste cuisson heeft. Ik eet hem liefst nog vrij vochtig, dus kom ik meestal met 2 minuutjes toe, maar experimenteer er gerust op los en zoek de gaartijd die jij het lekkerst vindt. 
  5. Eet de cake warm of laat hem afkoelen, haal hem uit de mok en bepoeder  hem met cacao. Wie met een zware schooldepressie sukkelt overgiet de cake met chocoladesaus en schept er een flinke toef sojaslagroom bovenop. Ik garandeer het je: na het eten van zo'n schatje gaat het leren nagenoeg vanzelf... voor kwartier ofzo, we moeten realistisch blijven ;) 

Opmerkingen:
  1. Bij gebrek aan agavesiroop gebruikte ik kokosbloesemsuiker met 2 extra el sojamelk en dit werkte ook perfect. Wie het volledig suikervrij wil, vervangt die extra agavesiroop of suiker gewoon wat meer stevia. 
  2. Je kan ook andere dingen toevoegen:: pindakaas, kokosrasp, cacaonibs, stukjes peer, witte chocoladestukjes ... Voeg eventueel wat extra sojamelk toe  mocht het deeg te droog worden.