De fake-kip-tip

Deze tip kwam er naar aanleiding van een van de mooiste momenten uit mijn vegetarische kookcarrière.

We schrijven vorige zomer. Augustus. Maandag. Twaalf uur ’s middags.

Een kleine inventarisering bracht mij bij de conclusie dat er op een bakje quorn, een restje vlees, een paar zielige aardappels en een krop sla niet al te veel in de koelkast zat.

Ik was echter verhongerd en zo was ook mijn vriend, die terwijl ik op zoek ging naar eten nog wat op de computer aan het prutsen was.

De huisvrouw in mij voelde dus de drang deftig eten op tafel te zetten.

Na zo’n tien minuten  had ik een eenvoudige salade gemaakt, een restje patatjes gebakken en voor vriend in kwestie nog een restje vlees opgewarmd.  

Kenmerk 1 van een hongerige Anne-Sophie: koken kan héél snel gaan.

Voor mezelf gooide ik mijn quornblokjes met een scheut soja- en zoetzure chilisaus in de microgolf, niet meteen hopend op een al te overdonderend culinair hoogstandje.

Kenmerk 2 van een hongerige ik: eten is eten.

Ik zet dus alles netjes op tafel. Bordjes, mes, vork, de salade, patatjes, zijn vlees en mijn quorn.

Ik roep: “Eten!” en nog geen halve minuut later zit vriend lief reeds aan tafel.

Verhongerd en gelokt door de geur van voedsel, waagt hij het- nog voor ik aan tafel zit -een brokje eten te stelen. Een brokje van mijn quorn.

Ik wil bijna furieus worden. Schreeuwen dat hij daar een heel bord dood beest voor zich staan heeft voor hem en ik maar en paar quornblokjes en hij zelf vlees wou dus dat dan ook maar zelf moet opeten en van mijn quornblokjes moet blijven.

Kenmerk 3 van een hongerige Anne-Sophie: kom in geen geval aan mijn eten.

Maar mijn vriend is mij voor: “ Amai, da’s goeie kip.”, zegt hij.

Over mijn quornblokjes. 
Ik herhaal: over mijn QUORNblokjes.

Hoe schoon is dat niet?

Het is niet dat ik nog nooit iemand quorn, tofu, kikkererwten of vegetarisch in het algemeen heb kunnen doen eten zonder dat ze dat zelf door hebben, maar deze keer was anders.

Het kwam er zo spontaan en onwetend uit.

Een mooi moment vond ik dat. Eentje om te koesteren. 

Ik heb maar weinig nodig heb om gelukkig te zijn, ziet u.

Wat ik dus eigenlijk wilde zeggen, is dat u dat eens moet proberen, die fake-kip.
Bij voorkeur zo komende donderdag, op 1 oktober, want dan is het Wereld Veggie Dag. 

En oh ja, als u me zou laten weten wat u ervan vond zou ik dat zeer fijn vinden.

De planeet en ik danken u.

Fake-kip

     - 1/2 bakje quornblokjes (die vind je tegenwoordig in nagenoeg elke supermarkt)

     - 4 el zoutzure chilisaus
     - 1 el sojasaus

     - een scheutje water

1. Marineer de blokjes vijf minuutjes in de chili- en sojasaus.
2. Verwarm ze 3 minuutjes met een klein scheutje water in de microgolfven.        
3. Eet de quornblokjes met een slaatje, bij wat gewokte groentjes en noodles, met een groentencouscous  of quinoa.
4. Overtuig jezelf, vrienden, lief, ouders of weet ik veel wie.

Pasta presto met basilicum

Met de blok en kilo’s onverwerkte notities en stapels boeken voor de deur, is tijd mijn kostbaarste bezit. Direct gevolg daarvan is het compleet verwaarlozen van mijn blog. Sorry daarvoor.

Ook van culinair geëxperimenteer komt er tegenwoordig nog weinig in huis. Hoewel: tijdsgebrek maakt een mens opvallend creatief. Desondanks de studiedrukte, "kook" ik nog steeds elke dag zelf, want hoezeer de studentenresto’s ook hun best mogen doen: het vegetarisch aanbod is er toch nog altijd niet om van achterover te vallen. De tijd die ik aan koken besteed, werd de laatste weken wel tot een minimum gereduceerd en dit allemaal dankzij: de microgolfoven, mijn steun en toeverlaat in deze drukke tijden. De dag dat die het begeeft, onderga ik waarschijnlijk een complete mental breakdown, zozeer zijn wij aan mekaar gehecht. Van zo hele dagen alleen op kot te zitten, krijg je van die rare gewoontes, zoals het voeren van diepgaande gesprekken met planten of elektrische apparaten, bij gebrek aan andere gesprekspartners, zeer vreemd allemaal… Zijn er kotstudenten die dit kunnen bevestigen, of ligt het aan mij en zijn de chemische formules en wiskundige bewijzen wat naar mijn hoofd aan het stijgen?

De microgolf dus, mijn culinaire God. Geef hem 10 minuten en hij tovert, mits enige hulp van mezelve, de lekkerste gerechten op mijn bord. Eén van mijn favorieten is deze super snelle pasta. Veel meer dan een paprika snijden en een stuk broccoli wassen hoef je niet te doen. En veel meer dan wat speltpasta, tomatenstukjes met basilicum( uit brik, vind je bij Bio Planet), basilicum tofu (ook van Bio Planet) en die bewuste paprika en broccoli heb je ook niet nodig. Simpel, snel, gezond en zo lekker dat je dit gerecht zelfs aan je niet-vegetarische vrienden zou kunnen voorschotelen.

Tot slot nog een kleine tip: Ik gooi alle ingrediënten meestal de dag voordien al in een microgolfovenbestendig potje, zo kan de pasta al wat zacht worden in de tomatensaus en moet hij nóg minder lang in de microgolfoven. De dag erna gewoon een minuutje of 3 opwarmen en klaar is die pasta.

Koken = tijdrovend? Yeah right…

Tomaat-basilicum pasta

Voor 1 student met honger

-          1/2 brik tomatenstukjes met basilicum

-          1 handvol (spelt)pasta, fussilli of een andere soort korte pastasoort naar keuze

-          ½ paprika, in stukjes

-          Enkele broccoliroosjes

-          ½ blokje basilicumtofu*

• Snijd de paprika in kleine stukjes. Was de broccoliroosjes en snijd ze in hapklare brokjes.
• Snijd de tofu in blokjes.
• Giet de tomatensaus in een microgolfovenbestendig kommetje en meng er de pasta, tofublokjes en groentjes door.
• Nu kan je 2 dingen doen:
  
  
  1)Laat de pasta een nacht in de koelkast ‘weken’ (klinkt niet echt appetijtelijk, maar je weet hopelijk wat ik bedoel). In dat geval warm je hem de dag erna nog een tweetal minuutjes op in de microgolf.
  2)      Stop je kommetje meteen, voor ongeveer 5 minuten, in de microgolf. Gaartijd is verschillend van microgolf tot microgolf, dus check na die 5 minuten even of de pasta wel al gaar is. Zoniet verwarm je hem nog een paar minuutjes extra.
  3)      Wat zeg je? Je hebt geen microgolf????! Ocharme toch… Ik voel intens medelijden. Indien je wel over een traditionele kookplaat beschikt, kap je de inhoud van het kommetje in een kookpotje en verwarm je de pasta ongeveer 8 minuten. Let er wel op dat je af en toe roert om aanbranden te voorkomen. Het kan ook zijn dat je wat extra water moet toevoegen als de pasta te droog wordt.
• Bedank je microgolf met een welgemeende mercie, zet u aan tafel en eet.
  
  *Kan je geen basilicumtofu vinden? Gebruik dan wat gerookte tofu, quorn of een andere vleesvervanger naar keuze.

Lasagna rustica

Ik denk dat alle jongeren zo wel iets hebben dat ze later anders willen doen dan hun ouders. Meestal houden die dingen dan verband met hun eigen opvoeding en vinden die voornemens hun oorsprong in frustraties over hun eigen ouders. Zelf vind ik dat ik niet moet klagen over mijn opvoeding en toch heb ik ook zo’n voornemen, al is het niet zo’n ingrijpend en zullen mijn ouders zich vast niet aangevallen voelen, moesten ze dit lezen.

Mijn voornemen: een vaste lasagnadag invoeren. Mhm, ik ben altijd al een ambitieuze ziel geweest ;)

Ik verklaar mij nader. Veel huishoudens hebben een vaste spaghettidag in hun weekmenu ingepland. Wij niet, maar toch eten we zo goed als elke week wel eens spaghetti (en dan vaak ook meerdere dagen na elkaar aangezien we altijd veel te veel klaarmaken). En neen, ’t is niet dat mij dat frustreert-Ik heb niks tegen spaghetti- maar ik lust zóveel liever lasagna. Echt waar, de Italiaan die dat heeft uitgevonden, verdient wat mij betreft een standbeeld. Wat zeg ik. Een nobelprijs. Op z’n minst.

Jammer genoeg heeft lasagna bij ons thuis de status van “ veel werk” en eten we het daarom maar een paar keer per jaar. Oké, het vraagt een beetje meer tijd, maar eens je dat eerste hapje van die Italiaanse laagjes neemt, vergeet je dat meteen.

Ik twijfel er niet aan: lasagnadag, dat wordt een hit, een wekelijkse feestdag, zoiets.

Jaja, toekomstmuziek. Ik kijk er al naar uit. 

P.S: Voor wie nu al “groot” genoeg is en voldoende macht heeft over het weekmenu om ingrijpende veranderingen als een lasagnadag in te voeren, volgt hieronder mijn recept voor veggie, gezondere lasagna.Buon appetito!

Lasagna rustica

Voor de tomatensaus

- olijfolie
-  3 rode uien, grof gesneden
- 3 teentjes look, geperst
- 1 chilipeper, van zaadjes ontdaan en fijngehakt
- 1 el van elk: tijm, oregano, marjolein, gedroogde basilicum, rozemarijn
- zwarte peper en kruidenzout naar smaak
- 1 el ketchup
- 1 tl suiker of honing
- 2 blikken tomatenblokjes (= 800g)
- 250g quorngehakt

1. Stoof de ui, look en chili enkele minuten aan in de olijfolie. 
2. Voeg de kruiden, ketchup, peper en zout toe. 
3. Doe er de tomatenblokjes, quorn en suiker bij. 
4. Roer alles goed door elkaar en breng enkele minuten stevig aan de kook.
5. Zet het vuur lager en laat de saus nog zo’n 45 minuten pruttelen tot ze mooi is ingedikt.

Voor de bechamelsaus

- 2 el gesmolten kokosolie (of boter)
- 2 el bloem
- 750 ml halfvolle melk
- zwarte peper, zout en nootmuskaat naar smaak
- straaltje citroensap

1. Smelt de kokosolie in een kleine kookpot en roer er de bloem door met een garde.
   Laat het bloem-oliemengsel bakken tot het droog is en naar biscuit begint te geuren. 
2. Voeg de melk in kleine beetjes toe. Ik begin telkens met een klein beetje om alle brokjes bloem weg te kunnen roeren. Eens je een glad, homogeen “deegje” hebt, kan je weer wat melk toevoegen. Ga zo door tot een gladde, dikke bechamelsaus. Kruid af naar smaak met citroensap, peper, zout en citroensap.

Opmerking: Mocht de saus te lopend zijn, heb je een aantal opties (de ene al wat lijnvriendelijker dan de andere) om ze in te dikken:

• Roer er 1 volledig ei door: snel roeren om gestolde eiwitbrokjes te voorkomen is de boodschap!
• Voeg wat xantana toe en mix een minuutje met de staafmixer.
• Los een lepeltje maizena op in water, roer dit door de bechamel en breng terug even aan de kook.

Lasagne maken

- 2 courgettes, in plakken, gegrild
- 2 aubergines, in dunne plakken, gegrild
- 2 gegrilde paprika’s, in dunne schijfjes
- 1 pak lasagnebladen (ik gebruikte speltlasagne)
- 200g feta
- 1 tomaat, in dunne plakjes
- enkele basilicumblaadjes

1. Vet een grote, diepe, rechthoekige ovenschotel in met wat olie. 
2. Bedek de bodem met een dun laagje tomatensaus en bedek met een laag lasagneblaadjes. 
3. Schik de helft van de gegrilde groenten en 50g verkruimelde feta over de lasagneblaadjes en dek af met nieuwe pastabladen. Schep hierop een laag tomatensaus, dek af met lasagnebladen en schep daarop dan een laag bechamel. Dan weer een laag groenten met feta en vervolgens nog een laag tomatensaus, afgedekt met lasagneblaadjes.
4. Als alles goed zit, heb je nu nog 100g feta en voldoende bechamel over voor 1 laag. Mix de resterende bechamelsaus met de feta en schep deze bovenop de laatste laag lasagneblaadjes.
5. Werk de lasagne af met enkele schijfjes tomaat en een paar blaadjes basilicum en bak hem in 35 minuten gaar op 180°C in de oven.