#Kerst: home-made ketchup

Zelf compleet zoetigheidverslaafd  zijnde, was het wat moeilijker om hartige eetcadeautjes te bedenken. Toch bracht een korte Pinterestzoektocht me meteen bij zinnen: er is zoveel hartig lekkers! Verleid door de idee van zelfgemaakte ketchup, toverde ik wat tomaten met ander lekkers om tot mijn eigen ketchup. 

Plan was om mijn flesje cadeau te geven aan mama (een "zomaar"-cadeautje, want het was nog lang geen Kerst toe ik dit recept uitprobeerde), maar helaas sneuvelde mijn ketchup al half tegen de vrijdag erop (ketchup is gewoon ook lekker bij alles ...) En een halve fles ketchup cadeau geven, leek me nu ook niet meteen sympathiek.

 Houd u dus een beetje in wanneer u voor dit foodcadeautje gaat en laat nog wat over om weg te geven ;)

Home-made ketchup

• 2 blikken goeie kwaliteit hele tomaten (dus geen stukjes) of vers (mocht je dit recept in de zomer tegenkomen en de tomaten in het seizoen zijn)
• 3 tenen  look, gepeld
• 1 ui, gepeld en in parten
• 1 el appelazijn
• rijststroop, suiker of een snuifje stevia  naar smaak
• Een flinke snuf zout

1. Leg de look en ui op een ingevette ovenschaal en rooster ze even onder de gril.
2. De de tomaten samen met de suiker in een pan en laat ze 10 minuten zachtjes koken zodat het vocht verdampt en de tomatensaus indikt. Verleng de kooktijd voor een dikkere ketchup.
3. Doe de tomaten, de gegrilde ui en look samen met de azijn en zout in de blender en mix tot een mooie gladde saus. 
4. Giet de ketchup in een gesteriliseerde fles of bokaal en laat hem afkoelen en indikken in de koelkast.
5. Versier je fles met een mooi label en maak er iemand blij mee. 

Cadeautip: Geef er een falafelmix, een pak speciaal naanbrood en wat leuke servetjes bij. Een stiekem vegetarisch cadeautje voor een instant zaterdagavondmaal.

Granola

{Sfeermuziek}

Wie mij al een tijdje volgt, kent intussen wel mijn granola-kersttraditie. In het kort: elk jaar geef ik papa granola cadeau. Elk jaar een andere soort. Dit jaar ging ik voor een granola die de naam sneeuwvlokjesgranola wat mij betreft volledig waard is. Bountygranola had ook gekund, want de variant van dit jaar wordt er eentje met kokos en chocoladenoten. Als kleine twist voegde ik er ook nog wat gekonfijte gember en krenten aan toe. Een beetje vanalles dus. Maar hij is lekker, héél lekker. (Niet dat ik er al de helft zelf van op had, nenenee... *blik van een puppy die net een schoen kapot beet en doet alsof hij helemaal van niets weet*)

Wie dus nog geen idee heeft wat vader dit jaar cadeau kan doen, moet misschien wel eens deze sneeuwvlokjesgranola overwegen. 

Weeral een probleem van de baan. Geen dank ;)

Sneeuwvlokjesgranola 

Voor de basis

• 1 kop boekweit
• 1 kop havervlokken
• 1 kop zonnebloempitten
• 70 ml honing/ ahornsiroop
• 70 ml kokosolie
• Snuifje zout
• Druppel vanille-extract

Voor erbij

•  ½ kop kokosrasp 
• 1 kop volkorenrijstpuffs 
•  een handvol krenten 
• een handvol (gezouten)chocoladeamandelen
• een handvol kokosblokjes (vind je hier)
• eventueel wat stemgember, in kleine stukjes gesneden (niet te veel, want overheerst snel)

1. Meng in een grote kom alle ingrediënten voor de basis door elkaar. 
2. Spreid de granenmix dun uit op een grote met bakpapier beklede bakplaat. Bak de granola gedurende 30 minuten op 200°C en roer alles om de 10 minuten even om. De granola hoort op het einde mooi goudgeel te zijn.
3. Laat de granola volledig afkoelen en roer er alle andere ingrediënten door. 
4. Verpak je granola in een grote glazen pot en schrijf er een mooi label voor.  
5. 
   
6. Cadeautip: Je maakt dit cadeau extra speciaal door er een gepersonaliseerde kom bij te geven. Ga aan de slag met een witte ontbijtkom en wat porseleinstiften en laat die creatieve zelf spreken. Garantie op succes! 

Over kerst, cadeautjes en rendierkeutels

Het is december!!!!! 

Nu is het eindelijk sociaal aanvaardbaar om over Kerst te beginnen. 

Laat ons meteen to the point komen. Voor mij is het veel meer dan dat, maar voor velen is Kerst= cadeautjes. 

Niet zo verwonderlijk, want een cadeautje krijgen is altijd fijn. Dat hoeft niet altijd iets immens duur of groot te zijn. Onder het motto "wie het kleine niet eert ..." ben ik fan van foodcadeautjes. 

Het betreft hier erg kleine, schattige cadeautjes, die men ook wel eens zo mooi "attenties"  noemt. Deze zijn zo ontzettend leuk om achter de hand te hebben in deze periode van het jaar, waarin bezoek al eens wat vaker binnen durft te vallen. Ik refereer hierbij graag naar mijn zielige kotkersttraditie: Nigella's Christmaskitchen. Bij gebrek aan tafelgenoten, eet ik -zodra mijn hoofd " Kerst" begint te scanderen  (ergens eind september dus ...)- samen met Nigella, die me toont hoe gezellig koken in deze periode van het jaar al niet kan zijn. Wel nu, hebben we allemaal wel al die aflevering (en alle andere) van Nigella's Christmas Kitchen gezien, waarin Nigella - nog net niet met dwarrelende sneeuw en een "O denneboom"-zingend kinderkoor op de achtergrond- fudge en ander lekkers maakt om op het einde van een van haar vele kerstdiners aan haar gasten mee naar huis te geven. Niemand kan je zoveel zin doen krijgen om met kerstmuziek, kaarsjes, kerstlichtjes en kerstbomen de keuken in de duiken op Christmaspudding of Minced Meat tarts te bakken.

(Indien u nog nooit een aflevering van Nigella's Christmas Kitchen gezien heeft, dient u deze nu meteen te bekijken. Ken uw instant-kerstgezelligheidsklassiekers!) 

Onder invloed van Nigella , heb ik me dan ook plechtig voorgenomen later als ik "groot" ben de hele maand december en januari allerlei lekkers voor bezoek, buren, vrienden en familie klaar te hebben in mijn keuken die immer naar versgebakken appel-kaneeltaart zal ruiken.*Droomdroom...* 

Voorlopig houd ik het in december en januari bij blokken *Weenween...*

Voor wie echter nu al groot is, stel ik voor dat u in mijn plaats de traditie reeds start. Om u daarbij te helpen, overspoel ik u deze maand met simpele recepten voor zelfgemaakte lekkernijen om iedereen die je lief is blij mee te maken. 

Laat er ons meteen invliegen met het eenvoudigste, maar misschien niet meest aantrekkelijke recept dat ik voor u klaarstaan heb, namelijk: rendierkeutels. 

Misschien doet de naam u niet meteen naar de keuken rennen om dit eenvoudige receptje uit te proberen. Hopelijk wordt u wel enthousiast wanneer ik u vertel dat het hier om de ultieme zout-zoet-knapperig combinatie gaat: amandelen omhuld met een jasje van donkere chocolade en besprenkeld met wat zeezout. 

Of hoe smaken in je mond zo perfect kunnen samenvallen dat je spontaan een vreugdedansje maakt. (Zo gelijk een elf, springend met uw voeten tegen elkaar enzo ;) )

Rendier keutels aka gezouten chocolade-amandelen

• 1  handvol amandelen
• 3 el chocolade naar keuze, bij voor keer min 75%, gesmolten (in 1 min microgolfoven of au bain marie) 
• Zeezout of himalaya pink salt (voor een fancy roze look)

Dit valt amper een recept te noemen...

1. Roer de chocolade door de amandelen.
2. Spreid de amandelen uit op een bakpapiertje en laat ze een nachtje uitharden op kamertemperatuur.
3. Hussel er nog wat zout door.
4. Verpak de amandelen in mini-weckpotjes, zakjes of doosjes.

Blauwe-bessen-troost

Hij staat voor de deur. De schrik van de student, de vreselijkste, meest uitputtende periode van het jaar.

"Kerst?"

Meent u dat nu?! Alsof ik aan de kerstperiode ooit dergelijke omschrijving zou toekennen (kerstgeobsedeerd als ik ben). Feit is wel dat Kerst de periode in kwestie alleen maar verschrikkelijker maakt, aangezien De Periode het vieren van Kerst en Nieuwjaar semi-onmogelijk maakt.

" Aah, de blok..."

Ja, dé blok dus.

Medestudenten voelen mijn verdriet.

Wat wij nu -om ons mentaal al wat voor te bereiden en nog wat te genieten van die laatste 3 weken waarin we nog een leven hebben- nodig hebben is troostvoedsel. Véél, zoet troostvoedsel. Als het kan nog een beetje gezond ook, zodat we na januari nog door de deur kunnen.

Wat dacht u van dit blauwebessenpannenkoekengebakje. Perfect om jezelf wat nieuwe moed in te blazen om er de komende maanden keihard tegenaan te gaan.

Maar laat dit ons lijflied zijn!

Bessen-pannenkoekengebakje

Nodig voor 2 personen

-   65g havermout

- 1 el (kokosbloesem)suiker

- 2 el gebroken lijnzaad

- 1 afgestreken el bakpoeder

- 40g volkorenmeel

- Snuf zout

- 1 el (kokos)olie

-  150ml Provamel macadamiamelk

- 1 handvol bevroren blauwe bessen

Voor erbij

     - Extra blauwe bessen

               - Provamel blauwe bessenyoghurt

1. Meng in een kom de havermout, suiker, het lijnzaad, het bakpoeder, meel en het zout door elkaar. Voeg de gesmolten kokosolie en de melk toe en roer alles goed door elkaar. Vouw de bevroren bessen zachtjes door het beslag.
2. Bak in een ingevette antikleefpan kleine pannenkoekjes. Wees voorzichtig bij het keren van de pannenkoeken, want ze kunnen nogal broos zijn.
3. Stapel 4 mini-pannenkoekjes op elkaar, met ertussen telkens een dun laagje bessenyoghurt. Top af met wat extra yoghurt en blauwe bessen.
4. Nomnomnom…

Het menu van morgen

"Waarom?"

Als vegetariër krijg je maar wat vaak deze vraag voorgeschoteld. Soms uit interesse, soms om eender welk antwoord je er ook op zal geven compleet de grond in te boren. Als je zegt dat je het voor de dieren doet, vinden ze je melig en zwak. Doe je het voor je eigen gezondheid, komt het "Gezond?! Zonder vlees ofwa? Yeah right!" naar boven. Zeg je dat je het doet voor de medemens, om hongersnood tegen te gaan vinden ze het onzin en ben je vegetariër om het milieu te sparen, noemen ze je naïef. " Alsof jij daar allemaal iets aan kan veranderen."

Vegetariër zijn is onze eigen weloverwogen keuze en alsmaar meer blijkt dat de toekomst ons in die keuze steunt. Steeds vaker duiken initiatieven op die mensen aansporen wat minder vlees te eten en meer rekening te houden met de impact van voeding op je lichaam, de dieren, de medemens en het milieu. Een zege voor de vegetariërs, want inderdaad: met een handvol vegetariërs op de aardbol kunnen we waarschijnlijk niet al te veel aan de wereldproblemen veranderen, maar als we met veel zijn, maakt elk beetje al snel een groot verschil. 

Een voorbeeld van zo'n campagne is "het menu van morgen". Deze bewustmakingscampagne zet mensen aan stap voor stap hun dieet een klein beetje aan te passen om zo tegen 2030 (wanneer we hier met een paar miljard mensen meer zullen zijn) toch nog gezond en lekker te kunnen eten, zonder hierbij de aarde nog verder uit te putten. De basisprincipes voor het Menu van Morgen zijn zo klein en simpel, dat ze me voor iedereen haalbaar lijken:

Geef groenten de hoofdrol

Eet met het seizoen mee

Kies vaker peulvruchten, noten en volkorengranen

Kleinere rol voor vlees en zuivel

Verminder voedselverspilling (koop, kook en bewaar slim)

Geen grote moeite toch?

Bij deze wil ik iedereen dus oproepen wat vaker aan deze principes te denken. Koop meer echte wintergroenten (bloemkool, pastinaak, raapjes, bieten, worteltjes...) in plaats van jaar in jaar uit tomaten, courgettes en aubergines te kopen die 's winters in warmgestookte kassen gekweekt moeten worden (hallo CO2!). Eet eens vaker wat kikkererwten of linzen, zo snel klaar en je kan er zoveel lekkere dingen mee doen. Kortom: denk even na voor je iets in je kar legt. Als we dat allemaal samen een beetje vaker doen, kunnen we heel wat veranderen. 

Vastberaden om samen met mij mee te doen of heb je nog een pak vragen, opmerkingen, suggesties of tips? Gooi het er hieronder in de comments even allemaal uit, ik zal het met veel liefde lezen en beantwoorden ;) Wil je meer weten over Het Menu Van Morgen, neem dan even een kijkje op de site. 

Tot slot nog - hoe kan het ook anders- een receptje. Een perfect, toekomst-approved receptje dan nog wel. Give it a try!

Risotto met boerenkoolpesto en een eitje

voor 2 personen

Voor de pesto 

• 2 handenvol gewassen boerenkool, ontdaan van de harde stengels en in kleine stukjes gesneden
• 1 handvol geroosterde walnoten
• 6 el olijfolie
• 1 handvol edelgistvlokken of 40g parmezaan
• Zwarte peper en zout

Voor de risotto

• 2 koppen zilvervliesrijst, reeds gaar gekookt
• 1 raapje, gewassen en in kleine blokjes
• 4 grote el van de boerenkoolpesto
• 2 eitjes van blije kippen die vrolijk kip kunnen zijn (dus krabben en wroeten in echt gras en niet in een fel verlichte hangar met ik weet niet hoeveel soortgenoten)

1. Voor de pesto gooi je alle ingrediënten samen met een scheut water in de blender en laat je hem op volle snelheid draaien tot je een mooie, gladde, groene saus krijgt. Het kan zijn dat je wat extra water moet toevoegen om de blender "in gang" te krijgen. 
2. Proef van je pesto en kruid desgewenst extra met peper en zout.
3. Verhit een lepel olie in een wokpan en voeg wanneer deze warm is de rijst toe samen met een half kopje water. Laat de rijst wat bakken en pruttelen en voeg met beetjes water toe tot je een romige, risotto-achtige rijst overhoudt. Voeg de blokjes raap toe en laat nog even mee opwarmen. De raapjes moeten nog krokant blijven, dit geeft je risotto wat meer bite. 
4. Roer zoveel boerenkoolpesto door de rijst als je lief is en serveer met een gebakken/gekookt/gepocheerd eitje en eventueel wat extra parmezaan.

#Kotfood: noedelsoep

Deze noedelsoep is het resultaat van een mislukte poging om mijn favoriete pikante soep van bij de Chinees na te maken. Ik sprak van een mislukte poging in die zin dat ze in de verste verte niet lijkt op die bewuste Chinese soep. Zonder al te arrogant over te willen komen, maar deze soep is gewoon véél lekkerder, sneller, goedkoper en gezonder. Laat ons van een van de meest succesvolle mislukkingen uit mijn hele kookcarière spreken.

Zo succesvol dat ik deze soep minstens eens om de 2 weken maak op kot om er dan 2 dagen lang van te eten. Een kleine berekening brengt me erbij dat 1 op de 5 warme maaltijden die ik op kot verorberen zich tot deze soep brengen. Of ik dat niet beu word? Bijlange niet! Zou jij iets wat super lekker is, je elke keer een klein beetje kan aanpassen aan wat je in de koelkast liggen hebt en je ’s ochtends net voor je naar de les of het werk vertrekt op nog geen 15 minuutjes uit je mouw schudt ooit beu worden? Ik alvast niet.

Varieer er dus op los: andere groenten, andere noedels (denk aan rijst- of groene theenoedels, mie…), met of zonder tomatenpuree, met tofu of tempé of nog iets anders … Alles kan erin en zolang je je een beetje aan de basisregels van het recept houdt, is het resultaat telkens weer verrukkelijk.

No-time noedelsoep

• 1 blok stevige tofu
• 6 el rijstazijn
• 6 el sojasaus
• 3 cm geschilde gemberwortel, of wat meer als je net als ik aan een zware gemberverslaving lijdt
• 1 rood pepertje, zonder pitjes
• 3 teentjes knoflook
• 2 l groentebouillon
• 4 wortels
• 200 g sugarsnaps of snijbonen
• 1 rode paprika
• 500 g champignons
• 2 rode uien
• 1 pak sojascheuten
• 75 g tomatenpuree
• Noedels, zoveel je lief is
• 1 bosje lente-uitjes
• Optioneel: pinda’s

1. Snijd de tofu in blokjes en marineer hem alvast in de rijstazijn en de sojasaus.
2. Snipper de gember, het pepertje en de look heel fijn en doe ze in een grote soepketel.
3. Giet er de bouillon op en laat alles al even opkoken. Zo zal de bouillon de smaak van de gember al wat opnemen.
4. Snijd intussen de wortels in schuine schijfjes, de paprika in reepjes, de snijbonen in schuine stukken en de champignons in sneetjes. Snipper de lente-uitjes fijn.
5. Laat eerst de wortels meekoken en doe er pas een 4-tal minuten later de andere groenten en de tofu (inclusief de marinade) bij.
6. Wat de noedels betreft, hangt alles ervan af welke noedels je gebruikt. Sommige moeten 4 minuten koken, anderen moeten gewoon even weken. Op de verpakking kijken, is dus de boodschap! Wie zeker wil zijn, kan de noedels ook gewoon apart koken, ze daarna over de soepkommetjes verdelen en er de soep over gieten.
7. Laat de soep even koken totdat de groentjes net niet gaar zijn. Het is veel lekkerder als de groentjes nog lekker krokant zijn, dan wanneer ze zielig en volledig plat gekookt in de soep drijven.
8. Doe er de tomatenpuree en ¾ van de lente-uitjes bij en laat de soep nog even opkoken.
9. Schep een flinke portie soep in een mooie kom. Wat extra lente-ui en eventueel wat pinda’s en klaar!

* Tip: De soep wordt pikant door de gember en het pepertje. Als je niet zo into pikant bent, doe je er dus best wat minder gember in of laat je gewoon het pepertje weg.

Hij kwam, hij kwam ...

Ik woon in het microgebied in België waar de Sint op 11 november al langskomt. Waarschijnlijk voerde hij dat indertijd in omdat hij het niet rondkreeg die ene dag op 6 december. Die mens heeft ook stress.

Sinds een paar jaar lijkt de Sint me vergeten te zijn. Vorig jaar nog plaatste ik op de vooravond van 11 november hoopvol mijn schoen mét tekening, wortel en icetea (bij gebrek aan bier) voor zwarte piet onder de dampkap op mijn kot. Bij gebrek aan schoorsteen.

Die ochtend stapte ik doodcurieus en veel vroeger dan normaal, zoals kindjes dat altijd doen op Sint-Maarten, uit bed.

Smak boem patat.

Reality strikes.

Ik ben te oud. De Sint laat kindjes van 18 aan hun lot over.

Samen met een paar vriendinnen die het ook niet kunnen verkroppen de we “te oud” zijn voor de Sint, organiseren we elk jaar een groots Sint-Maartenfeest. Sintenliedjes, huisgemaakte pepernoten, ongezond veel zoets en een Dag Sinterklaasmarathon inclusief. Zie het als een soort protest tegen ouder worden. En misschien ook een beetje tegen de Sint, die ons vergeet. *SnifSnifSnif*

 Om mezelf nu al een beetje voor te bereiden op De Grote Dag, maakte ik afgelopen week een klein speculaaskoekje. Extreem schattig, net als die goeie ouwe dikke speculoos en super makkelijk. Echt gezond valt het niet te noemen, maar het is Sint-Maarten en op die dag bestaat er niet zoiets als calorieën.

Speculaasje uit de microgolf

-          2 el zelfrijzend bakmeel

-          30 ml kokosolie, gesmolten

-          2  el kokosbloesemsuiker

-          1 tl speculaaskruiden

-          ½ tl kaneel

-          Snuf zout

-          Snuf bakpoeder

-      Enkele amandelschilfers ter versiering. 

1. Meng alles door elkaar en doe  het deeg  in een klein microgolfovenbestendig potje. (ik deed het in een mini-weckpotje)
2. Zet anderhalf minuutje in de microgolfoven.
3. Eet hem warm (dan is hij zacht) of koud (dan is je speculoosje harder). 
4. Geniet van je Sint-Maartenfeest, hoe oud je ook moge zijn ;)