Het geitenyoghurtje

Soms kan iets dat op zich al enorm lekker smaakt nog wel tien keer zo goed worden door het een tijdje in de oven te stoppen. Denk maar aan geroosterde worteltjes, cake (mij maak je niet wijs dat ik de enige ben die de kom van het cakebeslag uitlikt, geef maar toe) of (zoete)aardappels of tomaten.

Wat zijn het toch fantastische dingen, die ovens.

Nog zoiets dat in voorgaand rijtje past, zijn perziken en nectarines. Heaas kunnen die vruchtjes nogal eens behoorlijk enthousiast beginnen rijpen in onze fruitschaal, dus zag ik me genoodzaakt ze een gepaste bestemming te geven.

In een experimentele bui had ik een week geleden een potje geitenyoghurt gekocht in de biowinkel dat ook vanuit de koelkast stond te schreeuwen om aandacht. Ik had echt geen idee wat ik met die geitenyoghurt aan moest, want er ’s ochtends mijn muesli in kappen, lijk me nu niet meteen zo appetijtelijk.

Nu houdt geitenkaas wel erg veel van zoetige dingen als fruit. Hetzelfde veronderstellen van zijn yoghurtbroertje leek me dan ook een gewaagde gok.

Het plan: perzik grillen met wat honing, schepje geitenyoghurt erbij en garneren met wat geroosterde, lichtgezouten nootjes en een verkruimeld koekje.

Het resultaat was zonder overdrijven verbluffend: zo eenvoudig, super weinig werk, maar zo chique en lekker.

Van nu af aan is de Bioplanet een geitenyoghurtjeskoper rijker. 

Gegrilde perzik met geitenyoghurt en een krokantje 

-           4 perziken of nectarines

-          2 el vloeibare honing

-          1 potje geitenyoghurt

-          1 handvol geroosterde, gehakte amandelen

-          4 droge koekjes à la Petit Beurre, Mariakoekjes…

-          2 el gezouten pompoenpitten

-          Extra honing

1. Halveer en ontpit de perziken.
2. Leg de helftjes in een ovenschaal en sprenkel er een eetlepel  honing oven.
3. Rooster de vruchten onder de grill. Dit duurt zo’n 5 à 10 minuten en gaat erg snel. Blijf dus gerust even bij je oven staan.
4. Meng een eetlepel honing door de geitenyoghurt en verdeel de yoghurt over 4 kleine bordjes.
5. Leg de op elk bord 2 gegrilde perzikhelften.
6. Werk af met geroosterde noten, gezouten pitten en wat koekkruimels. Druppel er nog wat honing over.  
7. Serveer meteen. 

Eindelijk chocoladetaart!

“We’ll be back.”

Dat waren onze woorden na het succes van de -naar onze bescheiden mening- geweldige, legendarische vegan donuts van vorig jaar. Niet voor het één of het ander, maar het lijkt me zeer de moeite dat receptje nog eens te bekijken. Je vindt het hier (gewoon klikken).

‘We’ zijn opnieuw die ene vriendin en ik. Noem ons het olijke kerstduo, want putje zomer naar Michaël Buble’s Christmas CD luisteren en ter afwisseling naar Nigella’s Christmas Kitchen kijken, is nu eenmaal wat we doen. Kerst-, open haard-, wollige dekentjes- en wintergeobsedeerd als we zijn. Een beetje raar  zijn we ook wel, maar dat doet zoals gezegd geen pijn.

Naar aloude traditie kwamen we deze vakantie weer een keer samen om onze culinaire, creatieve uitspattingen een plaatsje te geven en waagden we ons in de uithoeken van het bakuniversum.

Klaar om de vegan bakwereld opnieuw een openbaring rijker te maken.

Onbevreesd.

Onbezonnen.

Maar helaas….

Inspiratieloos.

Niet dat we niet wisten wat te maken. Wél dat  we niet meteen een idee hadden hoe eraan te beginnen.

Het concept was nochtans eenvoudig:
 Ik vroeg aan de vriendin  in kwestie wat ze graag wilde veganizen. Vriendin in kwestie is een vrouw in hart en nieren, dus het antwoord lag voor de hand: een decadente chocoladetaart, met alles erop en eraan. Meteen begon er iets in mij te knagen, want als ik heel erg eerlijk ben, heb ik een lichte vegan chocoladetaartfobie. Vegan en gezonde chocoladetaart maken, is iets wat me maar niet wil lukken. Of toch niet helemaal. De taart is nooit zoals ik ze wil. Te bitter, niet zoet genoeg, te droog, te nat, niet gerezen… Het is altijd wel iets en na een poging of 20, had ik me erbij neergelegd dat chocoladetaart me nu eenmaal nooit ging lukken en had ik mijn gezondere chocoladetaartdroom het afgelopen jaar gelaten voor wat hij was.

Toen we in de keuken stonden, hadden we dus niet onze gewoonlijke “we smijten wat vanalles bij elkaar en hopen dat er iets lekkers uitkomt”-drive van gewoonlijk.

Zoals het licht-inspiratieloze mensen betaamd, zochten we onze toevlucht tot Pinterest. Even later hadden we een recept dat  we tegen al onze principes in volledig navolgden. We voelden ons wel een beetje schuldig dat we zelf niets hadden durven verzinnen, maar dat knagend gevoel verdween als snel eens we het heerlijk zoete chocoladebeslag in de vorm goten en nadien de pot uitlikten. Dit kon wel eens een erg lekkere, gezondere chocoladetaart worden…

En dat werd het. Niet als dusdanig gerezen, maar wel vol en chocoladeïg. Net zoals we ons een chocoladetaart voorstelden.

Om onze creatieve zelven toch nog een beetje te uiten, maakten we zelf een sausje voor over onze taart. En daarna volgden de traditionele belachelijke selfies en lachten we onszelf buikpijn... 

Ons doel om weer een legendarisch recept te verzinnen was dan wel niet bereikt, maar we hadden nu wel een heerlijk vegan recept voor chocoladetaart en bovenal hebben we ons een hele middag ontzettend geamuseerd. En plezier maken en genieten is toch waar samen koken in de eerste plaats om zou moeten draaien, denk ik dan. 

Decadente chocoladetaart
Gebaseerd op een recept van MinimalistBaker 

Natte ingrediënten

-          4 el gemalen lijnzaad + 12 el water

-          250 ml havermelk

-          1 ½ tl appelciderazijn

-          1 zakje bakpoeder

-          150 ml kokosnectar, agavesiroop, ahornsiroop of honing (niet vegan)

-          150g kokosbloesemsuiker

-          13Og gesmolten kokosolie

-          1 el vanille-extract

-          500g appelmoes (gemixte rauwe appel)

Droge ingrediënten

-          Een snuifje zout

-          120g ongezoet  cacaopoeder

-          120g amandelmeel

-          50g havermeel (fijngemalen havervlokken)

-          200g zelfrijzend bakmeel

Voor het chocoladesausje

-          Kokosroom van 1 blik kokosmelk

-          3 el cacaopoeder

-          2 el ahornsiroop

-          Snuifje zout

1. Mix alle natte ingrediënten in de blender tot een gladde massa.
2. Meng in  een grote mengkom de droge ingrediënten door elkaar.
3. Meng de  natte mix onder de droge en roer tot een glad, doch stevig beslag.
4. Giet het beslag in een met bakpapier beklede, ronde springvorm en bak de taart gedurende 45 minuten tot een uur in de voorverwarmde oven op 180°C of tot een prikker droog uit het midden van de taart komt.
5. Meng intussen alle ingrediënten voor het  sausje door elkaar.
6. Laat de taart afkoelen en serveer met de chocoladesaus en eventueel wat besjes en gehakte walnoten.

 

Fast-Food: perzik-geitenkaas-olijf-salade

Salade is eigenlijk fast-food, maar dan gezonder. Ik ben er redelijk verslaafd aan: doodsimpel, je kan er alles in kwijt wat je maar wil en het is vooral ongelofelijk lekker.
 

Een ander leuk pluspuntje aan salades is dat ze er vaak ontzettend lekker uitzien en mensen zullen denken dat je er erg veel tijd in hebt gestopt, terwijl je eigenlijk gewoon op een kleine 10 minuutjes tijd op goed geluk wat dingen op een schaal smeet. U hoort het al: er bestaat gewoon geen excuus om vandaag nog een lekkere salade te maken en zo je dagelijkse vitamientjes binnen de smokkelen. Wat dacht je van een frisse perzik-geitenkaas-olijfsalade?

Tapenade - the healthy way

Tapenade. 

Mijn to-go tip om in geen tijd een spectaculair maal op tafel te toveren. 

Niets is zo simpel, want veel geraffineerder dan een paar welgekozen ingrediënten in een blender gooien, is tapenade maken niet.  Een paar mooie, geroosterde sneetjes brood en wat sla en gegrilde groentjes erbij en het lijkt meteen alsof je dagen aan dit feestmaal hebt voorbereid. Ideaal de alom bekende combi “bezoek” en “weinig tijd”. 

Tapenades hebben net als pesto nogal eens de neiging behoorlijk wat olie op te slokken. Meestal moet ik met pijn in het hart super veel olijfolie bij mijn olijfjes kappen, vooraleer mijn olijventapenade iets of wat smeuïg wil worden. En smeuïg, doch met de nodige olijfstukjes, is net hoe ik mijn tapenade wil. Op die halve liter olijfolie moest dus iets gevonden worden.

Op een goede dag, besloot ik opnieuw voor een tapenade-lunch te gaan. Mijn fles olijfolie al boven halend, viel mijn oog plots op een van de wonderlijkste vruchten die moeder natuur uit haar mouw heeft geschud: de avocado. Mijn anti-halve-liter-olijfolie-in-de-tapenade-held.

Van ongeveer een halve liter, naar 1 eetlepeltje voor de smaak.

Doe het hem maar na, die avocado.

Smeuïge olijventapenade

-          1 ½ kop groene olijven

-          1 el kappertjes

-          1 el olijfolie

-          1/3 avocado of een beetje meer afhankelijk van het soort olijven

-          Zwarte peper

Alles in de blender en mixen maar!

Proef even of de textuur en de kruiding goed zitten. Als je de tapenade liever nog wat smeuïger hebt, voeg je gewoon nog een beetje avocado toe. Let er wel op dat je er niet te veel avocado bij doet, want anders zal je eerder een soort olijven-guacamole bekomen. Ook niet slecht, daar niet van…